Parafia św. Barbary w Bielsku-Białej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Świętej Barbary
Ilustracja
kościół parafialny
Państwo  Polska
Siedziba Bielsko-Biała
Adres ul. Cyprysowa 25,
43-310 Bielsko-Biała
Data powołania 1690
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja bielsko-żywiecka
Dekanat Bielsko-Biała III - Wschód
Kościół św. Barbary w Bielsku-Białej
Proboszcz ks. Grzegorz Klaja
Wezwanie św. Barbary
Wspomnienie liturgiczne 4 grudnia
Położenie na mapie Bielska-Białej
Mapa lokalizacyjna Bielska-Białej
Parafia Świętej Barbary
Parafia Świętej Barbary
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Parafia Świętej Barbary
Parafia Świętej Barbary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Świętej Barbary
Parafia Świętej Barbary
Ziemia49°46′52,7″N 19°04′23,9″E/49,781306 19,073306
Strona internetowa

Parafia pw. Świętej Barbary w Bielsku-Białejparafia rzymskokatolicka znajdująca się w Bielsku-Białej. Należy do Dekanatu Bielsko-Biała III - Wschód diecezji bielsko-żywieckiej[1]. Jest prowadzona przez księży diecezjalnych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza świątynia w Mikuszowicach powstała prawdopodobnie w XIII lub początkach XIV wieku. Została zniszczona przez powódź w połowie XV stulecia.

Drugi kościół mikuszowicki został wzniesiony w 1455 z drewna sosnowego. Przez krótki czas był kościołem parafialnym, jednak wkrótce stał się filią parafii w Łodygowicach.

W pierwszej połowie XVI w., po uznaniu luteranizmu za oficjalne wyznanie księstwa oświęcimskiego, do którego należały Mikuszowice, świątynię przejęli protestanci. Do katolików wróciła ona w 1615 na skutek zabiegów kasztelana łodygowickiego Piotra Warszyckiego. Kościół spłonął 7 kwietnia 1687 od uderzenia pioruna.

Budowę obecnego kościoła św. Barbary zakończono w roku 1690. Został on wzniesiony na zlecenie łodygowickiego proboszcza Urbana Kupiszowskiego przez miejskiego cieślę Piotra Piotrowskiego z drewna modrzewiowego, w dominującym wówczas w budownictwie sakralnym stylu śląsko-małopolskim. Poświęcenia dokonano w 1692.

W wyniku konfliktu z proboszczem o dziesięciny, władze kościelne wystawiły kościół w 1796 na licytację. Wykupiony za 50 złotych reńskich przez chłopów z Mikuszowic i okolicznych wiosek stał się filią parafii w Wilkowicach.

7 września 1965 dekretem metropolity krakowskiego Karola Wojtyły erygowana została odrębna parafia św. Barbary w Mikuszowicach, obejmująca północną część dotychczasowej wilkowickiej. Od 1992 należy ona do diecezji bielsko-żywieckiej (wcześniej zarówno łodygowicka i wilkowicka, jak i odrębna mikuszowicka należały do krakowskiej).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Polak: Przewodnik po Bielsku-Białej. Bielsko-Biała: Towarzystwo Miłośników Ziemi Bielsko-Bialskiej, 2000. ISBN 83-902079-0-7.
  • Marta Duda, Sebastian Wypych: Kościoły drewniane Karpat i Podkarpacia. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2001, seria: Monografie Krajoznawcze. ISBN 83-85368-79-5.