Parafia św. Barbary w Strumieniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia św. Barbary
kościół parafialny
kościół parafialny
Siedziba Strumień
Adres ul. 1 Maja 9
43-246 Strumień
Data powołania 20 lutego 1454
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja bielsko-żywiecka
Dekanat Strumień
Kościół Kościół św. Barbary w Strumieniu
Proboszcz ks. Jacek Kobiałka
Wspomnienie liturgiczne 4 grudnia
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Parafia św. Barbary
Parafia św. Barbary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia św. Barbary
Parafia św. Barbary
Ziemia49°54′57,6″N 18°45′47,6″E/49,916000 18,763222
Strona internetowa

Parafia św. Barbaryrzymskokatolicka parafia znajdująca się w Strumieniu. Należy do dekanatu Strumień diecezji bielsko-żywieckiej[1]. W 2005 zamieszkiwało ją ponad 4110 katolików[2].

Historia[edytuj]

20 lutego 1454 r. w liście Jana prymasa i arcybiskupa gnieźnieńskiego wzmiankowany jest tutejszy kościół lub kaplica, opisany jako stary i niszczejący, dlatego też arcybiskup wzywał do budowy nowego kościoła[3]. Podległy był parafii w Wiśle Niemieckiej, a więc znajdował się w granicach diecezji krakowskiej[4]. W oparciu o ten list za zgodą biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego wybudowano we wschodniej (dolnej) części Strumieniu kościół pw. św. Krzyża. Prawdopodobnie po przejęciu okolicy przez księcia cieszyńskiego w 1480 a następnie po podarowaniu jej Mikołajowi Brodeckiemu parafia strumieńska przeszła do diecezji wrocławskiej[4]. Dlatego, że kościół Świętego Krzyża był w złym stanie Mikołaj Brodecki wystarał się o budowę nowego kościoła. Pozwolenie wydał 12 maja 1495 r. biksup wrocławski Jan IV Roth. Nowy drewniany kościół parafialny miał wezwanie św. Barbary, jego budowę ukończono w 1498 r., kiedy stary kościół Świętego Krzyża stał się jego filialnym.

W listopadzie 1598 r. wizytacji kościelnej (pierwszej po soborze trydenckim) dekanatu pszczyńskiego dokonał archidiakon krakowski Krzysztof Kazimirski na zlecenie biskupa Jerzego Radziwiłła. Według sporządzonego sprawozdania kościół w Oppidium Strumien znajdował się w rękach luterańskich[5].

Z parafii wydzielone zostały kolejno parafie w: Zarzeczu (w 1788 r., obecnie nieistniejąca), Chybiu (1932), Bąkowie (1990) i Zabłociu (1999)[6].

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Parafia na stronie diecezji bielsko-żywieckiej
  2. Dwuczęściowy dodatek do gazety Głos Ziemi Cieszyńskiej nr. 44 i 45 z listopada 2005 pt. "Panorama Parafii Katolickich Ziemi Cieszyńskiej"
  3. J. Londzin, 1932, s. 325
  4. a b Wojciech Kiełkowski: Chybie – dzieje gminy od czasów najdawniejszych do współczesności. Chybie: 2009, s. 39. ISBN 978-83-910611-5-2.
  5. ks. dr Maksymilian Wojtas: Akta wizytacji dekanatów bytomskiego i pszczyńskiego dokonanej w 1598 r. z polecenie Jerzego kardynała Radziwiłła, biskupa krakowskiego. Katowice: Towarzysztwo Przyjaciół Nauk na Śląsku, 1938, s. 110.
  6. Historia Kościoła na stronie parafii

Bibliografia[edytuj]