Parafia św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu
Kościół filialny św. Bartłomieja w Leszczyńcu
Kościół filialny św. Bartłomieja w Leszczyńcu
Państwo  Polska
Siedziba Leszczyniec
Adres Leszczyniec 104
58-400 Kamienna Góra
Data powołania 1 stycznia 1593
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja legnicka
Dekanat Kamienna Góra Zachód
Kościół Kościół św. Jana Nepomucena w Leszczyńcu
Filie Kościół św. Bartłomieja w Leszczyńcu
Szarocin
Ogorzelec
Proboszcz ks. mgr Czesław Barczewski
Wezwanie Św. Bartłomieja Apostoła
Wspomnienie liturgiczne 24 sierpnia
Położenie na mapie gminy wiejskiej Kamienna Góra
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Kamienna Góra
Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu
Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu
Położenie na mapie powiatu kamiennogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kamiennogórskiego
Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu
Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu
Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu
Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu
Ziemia50°46′34,1″N 15°54′48,1″E/50,776139 15,913361
Strona internetowa

Parafia Św. Bartłomieja Apostoła w Leszczyńcu – znajduje się w dekanacie Kamienna Góra Zachód w diecezji legnickiej. Jej proboszczem jest ks. mgr Czesław Barczewski. Obsługiwana przez księży diecezjalnych. Erygowana 1 stycznia 1593.

Historia parafii[edytuj]

Droga od Przełęczy Kowarskiej po wejściu w Kotlinę Kamiennogórską przebiega kilkanaście kilometrów przez parafię Leszczyniec. Najpierw z lewej strony rozciąga się Ogorzelec, następnie Leszczyniec i Szarocin. Te trzy wioski tworzą obecnie parafię św. Bartłomieja w Leszczyńcu. Od pierwszego wspomnienia w 1349 r. ciągle w nazwie Haselbach powtarza się człon Hasel. W 1945 r. nazywano tę miejscowość Lesznica, Leśnica i od 1946 r. utrwaliła się nazwa Leszczyniec. Zajmuje ona 713 ha powierzchni i posiada dwa kościoły. Stary kościół katolicki p.w. św. Bartłomieja zbudowany w 1593 r. i późniejszy - po ewangelicki z lat 1751-1754[1]. Przy kościele św. Bartłomieja skupiali się katolicy i jako mater adiuncta włączeni byli do Miszkowic odległych 15 km[2]. W XIX w. rezydował w Leszczyńcu kapłan, który na prawach lokalisty obsługiwał nie tylko Leszczyniec i sąsiadujące wioski, ale również kościół św. Mateusza w Starej Białce z przylegającymi miejscowościami.

Świątynia w Leszczyńcu skupiała wiernych katolików mieszkających w Ogorzelcu, Szarocinie i Czarnowie wraz z dołączonymi do nich po 1945 r. przysiółkami Evental - Moritzfelde, Hohenwaldau i kolonią Grundhauser, które po drugiej wojnie światowej nie otrzymały własnych nazw w języku polskim. Zagubiona wśród lasów i gór wioska Rohrsdorf - wcześniej Wüsterôhrsdorf - Rędziny, gdzie w latach 30 - tych XX w. nie było ani jednego katolika, przypisana do parafii Miedzianka[3], znalazła się później na mapie w granicach parafii Leszczyniec[4].

Ogorzelec - Dittersbach Stadt wcześniej nazwany Połowice, Datowice zajmuje 751 ha powierzchni, z czego ponad połowę pokrywają lasy. Był dobrze zaludniony, skoro w 1840 r. miał 826 mieszkańców. Obecnie mieszka tam ponad 500 osób.

Szarocin - Sorotindorf alio nomine Pfafindorf, w 1945 r. Sorocin i od 1946 r. Szarocin jest nieznacznie mniejszy od Leszczyńca czy Ogorzelca. Jego powierzchnia dochodzi do 669 ha, a liczba mieszkańców w 1840 r. osiągnęła stan 698 osób. Po 1945 r, zawsze przekracza 500[5].

Kościół św. Jana Nepomucena Męczennika w Leszczyńcu
Dwa kościoły w Leszczyńcu

Parafia Leszczyniec po 1945 r. w znacznym stopniu zmieniła swe granice. Stara Białka weszła w skład parafii Lubawka, a przy Leszczyńcu pozostało kilkanaście osób z Nowej Białki. Teren parafii przesunął się w kierunku Kamiennej Góry przez oddanie proboszczowi w trwałą obsługę Rędzin, Pisarzowic i Raszowa. Do Leszczyńca został skierowany w 1946 r. ks. Teofil Patynek, jako wikariusz współpracownik[6], natomiast na ewangelickiej plebanii w Rędzinach zamieszkał w poł. 1947 r. ks. Franciszek Madeja, który poprzednio jako kapłan Zgromadzenia Misjonarzy św. Wincentego a Paulo pełnił w dekanacie żagańskim obowiązki powiatowego wikariusza współpracownika[7]. Gdy jesienią 1947 r. ks. Teofil Patynek wyjechał z Leszczyńca, parafię otrzymał w zarząd ks. Franciszek Madeja[8] . Obejmowała ona w tym czasie Leszczyniec, Czarnów, Nową Białkę, Ogorzelec i Szarocin oraz dwie miejscowości z kościołami filialnymi: Pisarzowice i Rędziny. Nieco później dołączono jeszcze trzecią filię Raszów. Taka lokalia z trzystoma wiernymi stała się dużą parafią obejmującą ponad 3.000 katolików[9] skupiających się w czterech świątyniach. Na miejscu w Leszczyńcu kościół katolicki p.w. św. Bartłomieja był zbyt mały i po wyjeździe protestantów przejęto ich świątynię zbudowaną w latach 1751-1754[10]. Kościół katolicki stojący na zamkniętym cmentarzu katolickim ks. Bogdan Kaczorowski (1981-1990) gruntownie wyremontował i przygotował do użytkowania w dni powszednie. W Rędzinach - Wiisterórsdorf nie było katolickiego kościoła, więc przystosowano do kultu po ewangelicką świątynię poświęconą w 1850 r.[11] Na mieszkanie proboszcza przeznaczono pastorówkę w Leszczyńcu, będącą w znacznie lepszym stanie niż katolickie probostwo. Nie przejęto pastorówki w Rędzinach.

Rozległość terenowa o długości promienia przecinającego przestrzeń powiatu od granicy na Przełęczy Kowarskiej do styku z jego siedzibą w Kamiennej Górze, wierni gromadzący się w czterech kościołach na niedzielną Mszę św., oraz dzieci z sześciu szkół to uciążliwości dnia powszedniego, które musieli pokonywać duszpasterze. Zmęczeni pracą wnet prosili władzę diecezjalną o przeniesienie na łatwiejsze placówki. Ks. Franciszek Madeja duszpasterzował w Leszczyńcu trzy lata (1947-1950), ks. Franciszek Olszewski - Marszał - 5 lat (1950-1955), a najdłużej, bo 26 lat służył tej parafii na miarę sił i możliwości ks. Walerian Wojarski (1955-1981). W każdą niedzielę i święto odprawiano Mszę św. w Leszczyńcu i Pisarzowicach, a w Raszowie i Rędzinach wymiennie, co drugą niedzielę. Nie było świeckich katechetów, więc powstawały zaniedbania w nauczaniu religii i chrześcijańskim wychowaniu.

Przeprowadzający wizytację kanoniczną parafii w 1964 r., bp Wincenty Urban i ks. dr S. Turkowski widzieli możliwość ożywienia tej parafii przez podział terytorialny. Realizując plan skierowano do Leszczyńca w ramach ogólnych przenosin w 1968 r. ks. Bronisława Błaszczuka jako wikariusza z misją stworzenia nowej parafii w Pisarzowicach. Musiał pokonać wiele trudności, ale nie zawiódł. Działał jako duszpasterz samodzielnego ośrodka duszpasterskiego, który poprzez dekret erekcyjny został dn. 18 lutego 1972 r. ustanowiono parafię Pisarzowice[12].

Msze św.[edytuj]

w niedzielę:

  • Leszczyniec - godz. 8.00 i 11.00
  • DPS w Szarocinie - godz. 9.15

w tygodniu od wtorku do soboty w Leszczyńcu:

  • godz. 17:00 (okres zimowy) oraz 18:00 (okres letni)

Duszpasterze[edytuj]

  • ks. Stanisław Ćwiertnia 1991 - .....
  • ks. Piotr Chorążyczewski .......
  • ks. Czesław Barczewski 2006 -

Powołania z parafii[edytuj]

Wspólnoty[edytuj]

Cmentarze[edytuj]

  • Cmentarz komunalny w Leszczyńcu
  • Cmentarz parafialny przy kościele w Leszczyńcu

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Książek, Terytorialna organizacja kościelna Kotliny Kamiennogórskiej w XX wieku, Kamienna Góra 2000
  • Słownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa: t. 8 – Kotlina Kamiennogórska, Wrocław 1997
  • Real – Handbuch des Bisthums Breslau, Breslau 1929
  • Silesia sacra, historisch – statistisches Handbuch über das evangelische Schlesien, Görlitz 1927
  • Schematismus des Bisthums Breslau und seines Delegatur Bezirks fur das Jahr 1891, Breslau 1891
  • Atlas des Erzbistums Breslau (Preussischer Anteil), Breslau 1937
  • Schematyzm duchowieństwa i kościołów Archidiecezji Wrocławskiej opr. przez ks. J. Kubicę ma polecenie wikariusza kapitulnego ks. K. Lagosza, Wrocław 1952
  • Schematyzm Archidiecezji Wrocławskiej 1979, opr. ks. J. Mandziuk i ks. J. Pater, Wrocław 1979

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Słownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa: t. 8 – Kotlina Kamiennogórska, Wrocław 1997, s. 198
  2. Schematismus des Bisthums Breslau und seines Delegatur Bezirks fur das Jahr 1891, Breslau 1891, s. 77
  3. Real – Handbuch des Bisthums Breslau, Breslau 1929, s. 48
  4. Atlas des Erzbistums Breslau (Preussischer Anteil), Breslau 1937, s. 448
  5. Słownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa: t. 8 – Kotlina Kamiennogórska, Wrocław 1997, s. 307
  6. Wiadomości Kościelne, nr 9-10 (1946), s. 18
  7. Wiadomości Kościelne, nr 5-7 (1947), s. 113
  8. Wiadomości Kościelne, nr 10 -12 (1947), s. 212
  9. Schematyzm duchowieństwa i kościołów Archidiecezji Wrocławskiej opr. przez ks. J. Kubice ma polecenie wikariusza kapitulnego ks. K. Lagosza, Wrocław 1952, s. 137 - 138
  10. Silesia sacra, historisch – statistisches Handbuch über das evangelische Schlesien, Görlitz 1927, s. 414
  11. Silesia sacra, historisch – statistisches Handbuch über das evangelische Schlesien, Görlitz 1927, s. 419
  12. Schematyzm Archidiecezji Wrocławskiej 1979, opr. ks. J. Mandziuk i ks. J. Pater, Wrocław 1979, s. 197

Linki zewnętrzne[edytuj]