Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Bełchatowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika
Państwo  Polska
Siedziba Bełchatów
Adres ul. Czyżewskiego 3,
97-400 Bełchatów
Data powołania 1 września 1991
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja łódzka
Dekanat bełchatowski
Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika
Proboszcz ks. kan. Paweł Augustyniak
Wezwanie św. Stanisław
Wspomnienie liturgiczne 8 maja
Położenie na mapie Bełchatowa
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Położenie na mapie Polski
Ziemia51°22′02,7″N 19°23′01,0″E/51,367417 19,383611
Strona internetowa

Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Bełchatowieparafia rzymskokatolicka w Bełchatowie, w dekanacie bełchatowskim, archidiecezji łódzkiej.

Historia parafii[edytuj]

Na początku XIX wieku aktualne miejsce usytuowania parafii stanowiło najprawdopodobniej miejsce pochówku osób zmarłych w wyniku epidemii cholery, która w latach 1805–1806 pochłonęła prawie 30% mieszkańców Bełchatowa[1]. Na placu tym stał krzyż, który świadczyć miał o dawniejszym pochówku. W początkach XX wieku odbywały się zaś na nim targi trzody chlewnej, zaś sama ziemia była w posiadaniu właściciela smolarni. Właściciel ten podarował ją Parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Bełchatowie. Gdy w 1911 ks. Leon Zaremba (ówczesny proboszcz parafii NNMP) ogłosił, że plac przy ulicy Wschodniej (dzisiejsza ulica Czyżewskiego) stał się terenem parafii, wniesiono wokół niego mur okalający (wał), który zamykał się w granicach ulic Wschodniej, Poprzecznej oraz alei Kaczkowskich (dzisiejsza ulica 1 Maja). Czwarty proboszcz parafii NNMP, ks. Władysław Ciesielski, wzniósł na tym terenie kaplicę, która w późniejszym okresie miała stać się prezbiterium świątyni. W latach 1936-1963 plac od parafii dzierżawiła rodzina Zochniaków, po okupacji także rodzina Kurskich.

W 1963, gdy rozpoczynano budowę osiedla Tysiąclecia, ówczesny proboszcz parafii NNMP ks. Antoni Łukasik wymówił Stanisławowi Kurskiemu dzierżawę, zaś z władzami miasta udało mu się uzgodnić, że ziemia wywożona z nowo budowanego osiedla była dostarczana na teren zajmowany przez parafię. W 1965 ks. Łukasik rozpoczął remont kaplicy z przeznaczeniem na kaplicę pogrzebową, zaś jej poświęcenia dokonał biskup Jan Fondaliński. W kaplicy odbywały się również msze – co niedzielę o godzinie ósmej.

Rozbudowa kościoła w latach 70. spotkała się z oporem lokalnych władz. Teren będący własnością parafii NNMP miał – zgodnie z planami rozbudowy Bełchatowa, po odkryciu złóż węgla brunatnego oraz uruchomieniu kopalni – zostać zagospodarowany pod budowę osiedla mieszkaniowego. Pracownik geodezji Zygmunt Nadany dostarczył kopię dokumentów wywłaszczeniowych księdzu Łukasikowi, ten zaś po skontaktowaniu się z kurią oraz prawnikiem rozpoczął działania mające uchronić tereny parafii przed zajęciem. Zdecydowano się na wystosowanie petycji do ówczesnego I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka (na tę petycję nigdy nie otrzymano oficjalnej odpowiedzi). Jednak podjęte rozmowy z władzami miasta doprowadziły do stanu, jaki aktualnie posiada parafia.

W latach 1977–1979 przy kaplicy rozpoczęto dobudowę kościoła (kaplica stanowiła jego prezbiterium). Po bokach tej kaplicy dobudowana została zakrystia i tylne wejście do kościoła. Autorem projektu architektonicznego i zaadaptowania kaplicy do całej bryły kościoła był architekt Mirosław Rybak. Poświęcenia kościoła dokonał biskup Józef Rozwadowski.

Erygowanie nowej parafii (która została wydzielona od parafii macierzystej, Narodzenia Najświętszej Maryi Panny) nastąpiło 1 września 1991. Pierwszym proboszczem został ks. Paweł Augustyniak.

W 1999 miało miejsce rozbudowanie istniejącego prezbiterium oraz zabudowanie tarasów wejściowych według projektu architekta Tadeusza Kędziaka z Bełchatowa.

Poświęcenia kościoła dokonał 3 marca 2002 roku arcybiskup Władysław Ziółek.

Wyposażenie kościoła[edytuj]

Pomnik znajdujący się na terenie kościoła, upamiętniający Peowiaków i ochotników z Bełchatowa, poległych w walkach o niepodległość Polski

Główny ołtarz utworzony jest z płyt marmurowych, w które wmurowane są relikwie świętego Stanisława Biskupa i Męczennika, sprowadzone z katedry wawelskiej. Nad głównym ołtarzem znajduje się witraż przedstawiający ukrzyżowanego Chrystusa, zaprojektowany przez Marka Kurca z Łodzi. W dwóch bocznych ołtarzach znajdują się obrazy przedstawiające św. Maksymiliana (lewy ołtarz boczny) oraz Jezusa Miłosiernego (prawy ołtarz boczny).

Kościół wyposażony jest w 26 ławek z drewna dębowego. Na ścianach umieszczone są drzeworyty przedstawiające sceny z drogi krzyżowej (po 7 stacji na lewej i prawej ścianie świątyni).

W prezbiterium (umieszczonym za ołtarzem głównym) znajduje się malowidło ścienne przedstawiające św. Stanisława Biskupa.

Kościół posiada 4 dzwony. W oknach kościoła znajdują się witraże.

Podłoga kościoła tworzy charakterystyczny spad, który zaczyna się przy drzwiach wejściowych, a kończy przed podestem, za którym znajduje się prezbiterium.

Grupy parafialne[edytuj]

Służba liturgiczna ołtarza, Żywy Różaniec, Rycerstwo Niepokalanej, Apostolstwo Trzeźwości, Asysta, chór, harcerze, katecheci, poradnictwo rodzinne, schola dziecięca, seniorzy DPS, Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, Kościół Domowy

Kapłani pełniący posługę w parafii[edytuj]

Lista kapłanów pełniących posługę duszpasterską w parafii (aktualnie oraz w przeszłości)[2]

Proboszczowie[edytuj]

  • ks. kan. Paweł Augustyniak (od 1991)

Wikariusze[edytuj]

  • ks. Piotr Zwoliński
  • ks. Ireneusz Węgrzyn
  • ks. Stefan Magiera
  • ks. Leszek Kleszcz
  • ks. Piotr Skura
  • ks. Krzysztof Nalepa
  • ks. Marek Kordela
  • ks. Paweł Kruczek
  • ks. Ryszard Ciesonik
  • ks. Ryszard Jagła
  • ks. Daniel Rylski
  • ks. Janusz Rzepa
  • ks. Andrzej Wasiak
  • ks. Sławomir Wojdal
  • ks. Mariusz Skiba
  • ks. Zbigniew Dyks
  • ks. Adam Stańdo

oraz sprawujący posługę obecnie:

  • ks. Stanisław Kotowski
  • ks. Łukasz Goździk

Kapłani pochodzący z parafii[edytuj]

Lista kapłanów oraz innych osób konsekrowanych pochodzących z parafii[2].

Diecezjalni[edytuj]

  • ks. Krzysztof Nowak, wyświęcony w 1992 roku
  • ks. Sebastian Rogut, wyświęcony w 2005 roku

Zakonni[edytuj]

  • ks. Zdzisław Płuska SCJ, wyświęcony w 1994 roku

Obszary wchodzące w skład parafii[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Marcin Chmielewski, Zarys historii Bełchatowa do 1918 roku [w:] Dariusz Rogut, Edward Alfred Mierzwa: Bełchatów : szkice z dziejów miasta. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie przy Filii Akademii Świętokrzyskiej, 2005, s. 80. ISBN 83-88865-64-1.
  2. a b Strona internetowa parafii, dział "duszpasterze" (pol.). [dostęp 23 października 2008].

Bibliografia[edytuj]

  • Kościół pw. św. Stanisława Męczennika i Biskupa w Bełchatowie – szkic historyczny we wspomnieniach Bełchatowian i według Kroniki Henryka Podwysockiego z roku 1971 i Zofii Binkowskiej, praca J. Nadanej z lat 1993-1997 [w:] Bełchatów i okolice we wspomnieniach seniorów bełchatowskich. Pokłosie konkursu Stowarzyszenia Przyjaciół Bełchatowa, wyd. Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna w Bełchatowie, Bełchatów, listopad 2003; opracowanie: Genowefa Dżuła