Parafia Ewangelicko-Augsburska w Katowicach-Szopienicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Zbawiciela
Ilustracja
Państwo  Polska
Siedziba Katowice
Adres ul. ks. bp. H. Bednorza 20
Wyznanie protestanckie
Kościół Kościół Ewangelicko-Augsburski
Diecezja katowicka
Kościół zabytek Kościół Zbawiciela w Katowicach-Szopienicach
Proboszcz ks. dr Adam Malina
Położenie na mapie Katowic
Mapa konturowa Katowic, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Parafia Zbawiciela”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Parafia Zbawiciela”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Parafia Zbawiciela”
Ziemia50°15′49″N 19°05′30″E/50,263611 19,091667
Strona internetowa
Tablica pamiątkowa, odsłonięta w 2017

Parafia Ewangelicko-Augsburska w Katowicach-Szopienicach – parafia Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, w diecezji katowickiej.

Historycznie parafia nosiła nazwy:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Za prekursora rozwoju luteranizmu na Śląsku uznaje się księcia legnicko-brzeskiego – Fryderyka II Piasta, który przyjął luteranizm już w 1523 r.

W tym czasie nie odrodziły się jeszcze wsie Roździeń i Szopienice, zniszczone podczas wojen husyckich. Dopiero w 1546 r. powstała w Roździeniu kuźnica, z którą związany był Walenty Roździeński. On też, wespół z działającym w tym samym czasie kuźnikiem boguckim Andrzejem, byli gorliwymi ewangelikami i niewątpliwie przyczyni się do zaszczepienia idei reformacji w tych stronach.

W 1595 r. Walenty Roździeński popadł w konflikt z Katarzyną Salaman (Salamon), właścicielką Roździenia i Szopienic, spokrewnioną z biskupem krakowskim, wskutek czego musiał opuścić te ziemie. Wiadomo, że za jego czasów przy roździeńskiej kuźnicy istniała kaplica ewangelicka.

Wielka ekspansja protestantyzmu na terenie Roździenia i Szopienic nastąpiła w I połowie XIX wieku, kiedy zaczęły tu masowo powstawać fabryki, kopalnie, huty, do których przybywali liczni pracownicy wyznania ewangelickiego.

W 1857 r. ewangelicy otwarli w Roździeniu czteroklasową szkołę, z czasem poszerzoną do siedmiu klas.

W 1885 r. nastąpiło formalne zawiązanie wspólnoty parafialnej, jako filiał Roździeń Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Mysłowicach. Odtąd zbór roździeńsko-szopienicki uczęszczał okazyjnie na nabożeństwa do kościoła Apostołów Piotra i Pawła w Mysłowicach,lub przybywał tu mysłowicki ksiądz, odprawiając nabożeństwa w najmowanej sali, szkole lub sali posiedzeń rady gminy w Roździeniu.

W 1898 r. ewangelicy rozpoczęli budowę kościoła w Roździeniu. W 1901 r. zakończono budowę kościoła.

W 1905 r. erygowano Parafię Ewangelicko-Augsburską w Roździeniu.

Ostatecznie odłączenie filiału od macierzystej parafii w Mysłowicach nastąpiło w 1910 roku, gdy utworzono samodzielną parafię w Roździeniu.

W latach 1907-1908 ewangelicy wznieśli koło kościoła budynek plebanii i dużą salę parafialną.

W wyniku poplebiscytowego rozgraniczenia Górnego Śląska Katowice znalazły się w Polsce, wskutek czego wiele rodzin ewangelickich opuściło to miasto – liczba zborowników spadła o ok. 40%.

W 1934 r., gdy Szopienice wchłonęły Roździeń, dotychczasowa parafia roździeńska stała się Parafią Ewangelicko-Augsburską w Szopienicach.

W latach 1945-1948 plebania zostaje zajęta przez Opiekę Społeczną i PCK. Oddanie następuje dopiero w 1948 roku.

W 1952 r. pod patronatem szopienickiego księdza powołano istniejący do dzisiaj tzw. parafialny ośrodek szopienicki, w skład weszły ponadto parafie w Hołdunowie, Mysłowicach i Sosnowcu, formalnie nadal zachowując swą autonomiczność.

W 1960 r. gdy Szopienice włączono w granice administracyjne Katowic, dotychczasowa parafia szopienicka otrzymała współczesną nazwę.

W 1987 r. dzięki zaangażowaniu zborowników dokonano wymiany wewnętrznego wystroju kościoła. Ściany kościoła zostały pomalowane białą farbą. Ławki, ołtarz, ambona i inne elementy otrzymały ciemnobrązowy kolor.

W latach od 2001 r. do 2004 r. odbywały się naprawy wnętrza kościoła (m.in. czyszczenie witraży).

W 2003 r. odbyła się naprawa części dachu kościoła.

W 2009 r. przy parafii znajdował się sztab Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.

W 2010 r. przy parafii, po raz drugi znajdował się sztab Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.

W 2011 r. przy parafii, po raz trzeci znajdował się sztab Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.

Kościoły i kaplice[edytuj | edytuj kod]

Księgi Metrykalne[edytuj | edytuj kod]

  • księgi chrztów od 1904 r.,
  • księgi ślubów od 1910 r.,
  • księgi zgonów od 1910 r.

Wszystkie księgi są dostępne w kancelarii parafialnej.

Duszpasterze[edytuj | edytuj kod]

  • 1905-1917 – ks. Wilhelm Dorn,
  • 1918-1931 – ks. Johannes Dierich,
  • 1932-1938 – ks. dr Eduard Bechtloff,
  • 1938-1939 – ks. Ryszard Horn,
  • 1940-1945 – ks. Gerhard Myschliwczyk,
  • 1945-1946 – ks. Edward Dietz,
  • 1946-1947 – ks. Leopold Raabe,
  • 1948-1951 – ks. Gustaw Gerstenstein,
  • 1952-1961 – ks. Emil Kowala,
  • 1961-1997 – ks. Karol Bauman,
  • od 1997 – ks. dr Adam Malina,
  • 1997-1998 – ks. Jan Neumann,
  • 1998-1999 – ks. Rafał Miller,
  • 1999-2004 – ks. Michał Walukiewicz,
  • 2004-2008 – ks. Mirosław Czyż,
  • 2008-2009 – Michał Legierski (praktykant),
  • od 2009 – ks. Rafał Kamil Dawid.

Działalność parafii[edytuj | edytuj kod]

W parafii funkcjonują: Koło Pań, grupy młodzieżowe, lekcje religii dla wszystkich klas. Całorocznie parafia prowadzi akcję otwartego kościoła. W 2007 r. pod chórem w kościele otwarto stałą ekspozycję poświęconą historii parafii. Dzięki organom, podczas wakacji, w kościele organizowane są koncerty muzyki organowej, chóralnej i kameralnej. Wykonano w nim m.in. takie dzieła, jak kantaty J.S. Bacha czy Ave Maria.

W budynku plebanii, raz w tygodniu odbywają się zajęcia Ogniska Muzycznego.

Oprócz działań typowo kościelnych przy parafii prowadzona jest także działalność charytatywna:

W 2009, 2010 i 2011 roku, przy parafii mieścił się sztab Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dzieło łaski Boga. Diecezja Katowicka Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP (historia i współczesność), Wydawnictwo "Głos Życia", Katowice 2003.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]