Parafia Najświętszej Marii Panny Królowej i św. Aleksego w Tumie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej i św. Aleksego
Ilustracja
Archikolegiata w Tumie
Państwo

 Polska

Siedziba

Tum

Adres

Tum 8
99-100 Łęczyca

Data powołania

21 maja 1161 r. /XII w./

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Diecezja

łowicka

Dekanat

Łęczyca

Kościół

Archikolegiata NMP i św. Aleksego

Filie

Kościół św. Mikołaja w Tumie

Proboszcz

ks. Piotr Nowak

Wezwanie

Najświętszej Maryi Panny Królowej, św. Aleksego

Wspomnienie liturgiczne

22 sierpnia, 17 lipca

Położenie na mapie gminy Góra Świętej Małgorzaty
Mapa konturowa gminy Góra Świętej Małgorzaty, po lewej znajduje się punkt z opisem „Parafia NMP Królowej i św. Aleksego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Parafia NMP Królowej i św. Aleksego”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Parafia NMP Królowej i św. Aleksego”
Położenie na mapie powiatu łęczyckiego
Mapa konturowa powiatu łęczyckiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Parafia NMP Królowej i św. Aleksego”
Ziemia52°03′23,9″N 19°14′03,6″E/52,056639 19,234333
Strona internetowa
Kościół filialny pw. św. Mikołaja

Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej i św. Aleksego w Tumieparafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Łęczyca w diecezji łowickiej.

Zasięg parafii[edytuj | edytuj kod]

Do parafii należą wierni z miejscowości: Kwiatkówek, Marynki, Mętlew, Tum i Witaszewice.

Historia parafii[edytuj | edytuj kod]

Erygowana w XII w. 21 maja 1161 r. nastąpiła konsekracja kościoła. Zjazd wszystkich książąt, biskupów polskich i komesów na wspomniany akt poświęcenia świadczy, że kościół miał znaczenie hierarchiczne, niż każdy inny kościół zamkowy w XII w.

Kolegiata w Tumie należy do jednych z najciekawszych i najbardziej znanych obiektów tego typu w Polsce[1]. Ta romańska świątynia została wzniesiona w latach 1141-1161[2] za sprawą (jak się przyjmuje) arcybiskupa gnieźnieńskiego, Jakuba I ze Żnina. Wcześniej w tym miejscu istniało opactwo benedyktynów pw. NMP, którego początki sięgają około roku 1000. Jego założycielem był prawdopodobnie św. Wojciech[3].

W roku 1294 na kościół napadli Litwini, łupiąc wszystko, co się dało, a ludność biorąc w niewolę. Podpalili kolegiatę, która pozostała w ruinie na okres kilkudziesięciu lat[2][4]. Podczas odbudowy zatarto częściowo romański charakter budowli. W 1473 roku wybuchł pożar. Kolejną odbudowę zakończono w 1487 roku, znów dokładając budowli elementów gotyku, a w późniejszych latach także cech barokowych. Poważna przebudowa miała miejsce w XVIII wieku[2].

Wielkie zniszczenia dokonała II wojna światowa. Spłonęło wyposażenie i drewniane elementy architektoniczne, a także ucierpiały mury[1][4].

Pomiędzy VI a XII wiekiem na miejscu dzisiejszej wsi Tum i na południowy zachód od niej istniał gród, a w VII wieku na ówczesnym prawym brzegu Bzury znajdowała się osada targowa[5]. Prawdopodobnie z fundacji Bolesława Chrobrego i z udziałem świętego Wojciecha powstało tu pierwsze w Polsce (założone prawdopodobnie w 997 r.) opactwo benedyktynów pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny i św. Aleksego[5].

Obok kolegiaty stoi drewniany kościół, z 1761 roku, pw. św. Mikołaja. Pełni on rolę kościoła filialnego w parafii[2][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]