Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Rokitnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Najświętszej Marii Panny
Ilustracja
Kościół parafialny
Państwo  Polska
Siedziba Rokitno k. Warszawy
Adres Rokitno 23
05-870 Błonie
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja warszawska
Dekanat błoński
Kościół Wniebowzięcia NMP
Proboszcz ks. Kazimierz Ambroziak FDP
Wezwanie Wniebowzięcia NMP
Wspomnienie liturgiczne 15 sierpnia
Położenie na mapie gminy Błonie
Mapa lokalizacyjna gminy Błonie
Parafia Najświętszej Marii Panny
Parafia Najświętszej Marii Panny
Położenie na mapie powiatu warszawskiego zachodniego
Mapa lokalizacyjna powiatu warszawskiego zachodniego
Parafia Najświętszej Marii Panny
Parafia Najświętszej Marii Panny
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Parafia Najświętszej Marii Panny
Parafia Najświętszej Marii Panny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Najświętszej Marii Panny
Parafia Najświętszej Marii Panny
Ziemia52°11′05″N 20°40′01″E/52,184722 20,666944
Strona internetowa

Parafia Najświętszej Marii Panny w Rokitnie – parafia rzymskokatolicka znajduje się w województwie mazowieckim, powiat warszawski – zachodni, gmina Błonie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najpierw istniała parafia w Rokitnie Dolnym od XI w. pod wezwaniem. Św. Wojciecha. W końcu XIII w. powstała druga parafia w Rokitnie Górnym pod wezwaniem. Św. Jakuba. Obie parafie istniały do XVII w. Był jednak problem z ich utrzymaniem. Dlatego biskup poznański Mikołaj Święcicki wydał pozwolenie na ich połączenie i wybudowanie jednego murowanego kościoła. W 1698 r. przystąpiono do budowy świątyni na miejscu kościoła pod wezwaniem św. Jakuba. Projekt wykonał Tomasz Belotti I, nadworny architekt Jana III Sobieskiego. Budowa wskutek wojen i rozbiorów trwała do 1883 r. W czasie I wojny światowej w 1915 kościół zostaje zniszczony. Ocalała tylko zakrystia i to w niej odprawiano wszystkie nabożeństwa. Ocalał również obraz Matki Bożej z głównego ołtarza. Po zakończeniu wojny przystąpiono do jego odbudowy. Konsekracja nowej świątyni nastąpiła w 1931 r. pod nowym wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. W czasie II wojny światowej kościół ponownie zostaje zniszczony i ograbiony. Jednak parafianie z wielkim zapałem przystępują do ponownej odbudowy swojej świątyni. Cały czas przed obrazem Najświętszej Marii Panny gromadzą się wierni, by wypraszać łaski dla siebie i Ojczyzny. O doznawanych łaskach świadczą wota. W czerwcu 1966 r. przed tym obrazem modlił się ks. kardynał Stefan Wyszyński prosząc o błogosławieństwo na obchody milenijne. Pielgrzymował do tego miejsca jeszcze wiele razy i to on nazwał ją Wspomożycielką Prymasowską. Z tym sanktuarium związany był również ks. abp Bronisław Dąbrowskiorionista, który 10 czerwca 1945 r. otrzymał w nim święcenia kapłańskie. Orioniści przejmują parafię w 1987 r. W 2004 r. świątynia ta została podniesiona do rangi sanktuarium diecezjalnego Archidiecezji Warszawskiej.

Kalendarz pielgrzymkowy[edytuj | edytuj kod]

Do sanktuarium przybywa wielu pielgrzymów. Co roku :

  • w trzecią niedzielę czerwca przybywają mężczyźni z Warszawy z grupyTotus Tuus,
  • w niedzielę po 8 września Bractwo Trzeźwości z Podkowy Leśnej,
  • 5 sierpnia zatrzymuje się tu pielgrzymka niepełnosprawnych idąca z Warszawy na Jasną Górę.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Odnowić wszystko w Chrystusie, red. ks. Bolesław Majdak, Warszawa 1999, ​ISBN 83-7019-170-3