Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Opactwie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Ilustracja
Zespół klasztorny
Państwo  Polska
Siedziba Opactwo
Adres Opactwo 17
26-922 Sieciechów
Data powołania pierwsza poł. XII w.
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja radomska
Dekanat czarnolaski
Kościół Wniebowzięcia NMP
Proboszcz ks. Jacenty Rejczak
Wezwanie Wniebowzięcia NMP
Wspomnienie liturgiczne 15 sierpnia
Położenie na mapie gminy Sieciechów
Mapa lokalizacyjna gminy Sieciechów
Parafia Wniebowzięcia NMP
Parafia Wniebowzięcia NMP
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Wniebowzięcia NMP
Parafia Wniebowzięcia NMP
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Parafia Wniebowzięcia NMP
Parafia Wniebowzięcia NMP
Położenie na mapie powiatu kozienickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kozienickiego
Parafia Wniebowzięcia NMP
Parafia Wniebowzięcia NMP
Ziemia51°32′05″N 21°46′12″E/51,534722 21,770000

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Opactwierzymskokatolicka parafia w Opactwie, w powiecie kozienickim, województwo mazowieckie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Opactwo benedyktynów w Sieciechowie założone zostało w pierwszej połowie XII w. na kępie wiślanej.

W Opactwie znajduje się klasztor benedyktyński, założony przez benedyktynów sprowadzonych przez Sieciecha z Prowansji.

Kościół[edytuj | edytuj kod]

Pierwotny kościół zakonny pw. Wniebowzięcia NMP i Dziesięciu Tysięcy Męczenników był drewniany, wyposażony w latach 1132-1139 przez księcia Bolesława Krzy­woustego i Sieciecha Młodszego z rodu Toporczyków, cześnika książęcego (prawdopodobnie już wtedy komesa). Część historyków uważa, że pierwotnej fundacji dokonał Sieciech Młodszy po słynnej pielgrzymce do St. Gilles, którą odbył w ramach podziękowania za uratowanie życia w wyprawie na Kołobrzeg. Losy Sieciecha młodszego w wyprawie na Kołobrzeg szeroko opisał współczesny mu opat klasztoru św. Idziego w St. Gilles występuje obok kilku rycerzy polskich właśnie m.in. "Setehus" (Sieciech). Sieciech zwany Młodszym współfundator klasztoru zmarł 5 maja (po 1145 r.)

Nowy, także drewniany, klasztor pochodził z 1530 r. Rozbudowany i obwarowany w 1580 r. przez opata Józefa Wereszczyńskiego. Uległ spaleniu w 1682 r. Obecny jest murowany i został wzniesio­ny za opatów Józefa Kurdwanowskiego (1739-1748) i Wawrzyńca Bułharewicza (1748-1767). Wewnątrz ozdobiony był polichromią za opata Leonarda Prokopowicza w latach 1769-1779.

Konsekracji kościoła dokonał w 1780 r. biskup lubelski Jan Kanty Lenczewski. Po kasacie za­konu kościół funkcjonował jako parafialny.

W latach 1845-1879 był opuszczony i zaniedbany. Stał się magazynem dla majątku rosyjskiego generała. Sprzęty kościelne na polecenie bp. Józefa Goldtmanna zostały rozdane innym parafiom. Rewindykacja od władz rosyjskich dokonała się staraniem ks. Wincentego Wołosewicza za zgodą cara.

W latach 1879-1884 kościół został odnowiony, a w 1885 r. na nowo konsekrowany. przez bp. Antoniego Ksawerego Sotkiewicza. Po znisz­czeniach I wojny światowej był odnawiany staraniem ks. Aleksandra Siweckiego. W latach 1943-1946 malarze wysiedleni z Pelplina: Alojzy Teichert, Władysław Drapiewski i jego brat odnowili malaturę rokokową. Po zniszczeniach II wojny światowej kościół ponownie był od­nowiony. Restauracji dokonano też w latach 1972-1974.

Do dziś z zabudowań klasztornych zachowały się: dawny przeorat (obecnie plebania) z herbem klasztoru nad drzwiami wejściowymi, sklepienia w większości kolebkowe lub kolebkowo-krzyżowe, część wschodnia z fragmentem ściany romańskiej i dawnego refektarza, sklepiona kolebkowo z lune­tami i obok sala sklepiona kolebką krzyżową (obecnie zakrystia i mieszkania dla sióstr), jak też dawny pałac opacki o charakterze klasycystycznym i dziedziniec przed klasztorem.

Kościół jest budowlą późnobarokową, zbudowaną na planie krzyża greckiego o krótszych ramionach transeptu.

Proboszczowie[edytuj | edytuj kod]

  • 1942 - 1959 - ks. Józef Sałek
  • 1959 - 1964 - ks. Wincenty Telus
  • 1964 - 1970 - ks. Stanisław Tuszyński
  • 1970 - 1989 - ks. Adam Taraś
  • 1989 - 1992 - ks. Marian Grobelski
  • 1992 - 1994 - ks. Jan Kieczyński
  • 1994 - 2000 - ks. Jan Rudniewski
  • 2000 - 2001 - ks. Andrzej Kaim
  • 2001 - 2004 - ks. Wojciech Zdon
  • 2004 - 2014 - ks. Zbigniew Ścierski
  • 2014 - 2019 - ks. Henryk Kowalczyk
  • 2019 - nadal - ks. Jacenty Rejczak

Terytorium parafii[edytuj | edytuj kod]

Do parafii należą: Bąkowiec, Kępice, Łoje, Nagórnik, Opactwo, Przewóz, Wola Klasz­torna, Zalesie, Zbyczyn.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]