Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zagórzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Kościół parafialny
Kościół parafialny
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Siedziba Zagórz
Adres ul. Piłsudskiego 137
38-540 Zagórz
Data powołania 1750
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja przemyska
Dekanat Sanok II
Kościół Wniebowzięcia NMP
Filie Kaplica Miłosierdzia Bożego w Zasławiu
Proboszcz ks. Józef Kasiak
Wspomnienie liturgiczne Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny, Nawiedzenie Świętej Elżbiety
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Ziemia49°30′08,0″N 22°15′46,4″E/49,502222 22,262889
Strona internetowa

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zagórzu (łac. Parochia Ritus Latini In Zagórz) — parafia rzymskokatolicka pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zagórzu należąca do dekanatu Sanok II w archidiecezji przemyskiej.

Historia[edytuj]

Parafia rzymskokatolicka w Starym Zagórzu została wyodrębniona z parafii Matki Boskiej Gromnicznej w Porażu, co było naturalną konsekwencją konsekracji nowego kościoła. Wcześniej bo w 1697 ustanowiono tu prebendę, której uposażenie powiększył w 1724 kasztelan biecki Piotr Konstanty Stadnicki. Istnieją też podstawy, by sądzić, że stała tu niegdyś gotycka kaplica filialna parafii w Porażu – legenda przypisuje jej fundację Kazimierzowi Wielkiemu.

W 1730 ukończono budowę klasztoru oo. Karmelitów Bosych na wzgórzu nad Osławą (od tego czasu nazwanym Mariemontem), co pozwoliło zakonnikom na pracę duszpasterską wśród mieszkańców Zagórza. W 1750 biskup przemyski Wacław Hieronim Sierakowski na prośbę Józefa z Tęczyna Ossolińskiego i jego żony Teresy ze Stadnickich ustanowił w Zagórzu parafię, do której od początku należały: Zagórz, Wielopole i Zasław.

W przeszłości zasięg terytorialny parafii oraz liczba wiernych była znacznie większa niż obecnie. W 1990 z parafii zagórskiej wydzieliła się jej północna, bardziej zaludniona część obejmująca Nowy Zagórz tworząc nową parafię pw. św. Józefa Robotnika[1].

Obecnie[edytuj]

W skład parafii wchodzą: Stary Zagórz, Wielopole oraz Zasław choć w tym ostatnim istnieje kaplica filialna, w której odprawiane są regularnie nabożeństwa. Od 2003 parafia wydaje własny miesięcznik Verbum. W parafii działają: Parafialna Rada Duszpasterska, ministranci, lektorzy, schola oraz chór młodzieżowy[2].

Własność parafii[edytuj]

Dom zakonny i przedszkole
Dom Opieki im. św. Brata Alberta. Widok od ulicy Gubrynowicza

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Księgi metrykalne parafii rzymskokatolickiej pw. Wniebowzięcia NMP w Zagórzu, manuskrypt w jęz. łacińskim, Parafia Wniebowzięcia NMP w Zagórzu
  • Kułakowska-Lis Joanna, Tarnawski Jerzy (współautorzy), Sanktuarium Matki Bożej w Zagórzu, Zagórz 2007

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]