To jest dobry artykuł

Parafia bł. Michała Kozala w Gnieźnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia bł. Michała Kozala
Kościół parafialny
Kościół parafialny
Państwo  Polska
Siedziba Gniezno
Adres ul. E. Orzeszkowej 22d
62-200 Gniezno
Data powołania 1 stycznia 1988
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja gnieźnieńska
Dekanat gnieźnieński I
Kościół Kaplica parafialna pw. bł. Michała Kozala w Gnieźnie
Filie bł. Michała Kozala w Gnieźnie - tymczasowo zamknięty
Kaplica pw. Świętej Rodziny w Klasztorze Sióstr Karmelitanek Bosych w Gnieźnie
Proboszcz ks. Krzysztof Stanula CSMA
Wspomnienie liturgiczne 14 czerwca
Położenie na mapie Gniezna
Mapa lokalizacyjna Gniezna
Parafia bł. Michała Kozala
Parafia bł. Michała Kozala
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia bł. Michała Kozala
Parafia bł. Michała Kozala
Ziemia 52°31′45″N 17°34′08″E/52,529167 17,568889
Strona internetowa

Parafia pw. bł. Michała Kozala w Gnieźnie – jedna z parafii rzymskokatolickich w Gnieźnie. Należy do dekanatu Gniezno I. Znajduje się w zachodniej części miasta; swoim zasięgiem obejmuje część osiedla Piekary, całe osiedle Skiereszewo oraz dwie wsie. Główną świątynią Parafii jest Kaplica parafialna bł. Michała Kozala przy plebanii. Parafia erygowana została 1 stycznia 1988 r. przez kardynała Józefa Glempa. Centrum parafialne mieści się przy ul. Elizy Orzeszkowej 22d[1]. Według danych z odwiedzin duszpasterskich 2012/2013 parafia liczy 5100 mieszkańców[2]. Od 1 lipca 2012 roku zarządzana przez Księży Michalitów ze Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze lata istnienia parafii[edytuj | edytuj kod]

Parafia została założona w 1988 roku dekretem kard. Józefa Glempa. Jej pierwszym proboszczem został ks. Alfred Lewicz. Z powodu braku plebanii, przy kościele stanął stary, drewniany barak, który służył jako tymczasowa plebania. Znalazły się w nim trzy mieszkania, kuchnia, pokój gościnny i salka katechetyczna. W 1990 roku powstała pierwsza grupa w parafii – Koło Matek Żywego Różańca. Rok później powstała Służba Liturgiczna. Powstało też Bractwo Szkaplerza, do dziś działające przy klasztorze Sióstr Karmelitanek. Po roku 1992 i reorganizacji struktury kościoła katolickiego w Polsce, parafia została przydzielona do dekanatu Gniezno I. Parafia była w posiadaniu ziemi pod budowę kościoła i plebanii. Na zlecenie proboszcza została wykonana makieta i plany budowy.

Lata 1997–2003[edytuj | edytuj kod]

W 1997 roku nastąpiła zmiana proboszcza - miejsce ks. Lewicza zajął ks. Witold Dusiński. Opuścił on jednak parafię po kilku miesiącach. Nowym proboszczem został ks. Sławomir Jessa. Otrzymał on także do abp Muszyńskiego zadania Kapelana Wojewódzkiego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych Dziekanka w Gnieźnie. Rozpoczął remont kościoła parafialnego, którym od założenia parafii do 2010 roku był Kościół bł. Michała Kozala w Gnieźnie. Ksiądz Jessa rozpoczął dialog i porozumienie ze Wspólnotą Kościoła Ewangelickiego-Augsburskiego, która korzystała z kościoła parafialnego. Parafianie i ewangelicy pod koniec lat 90. wspólnie ufundowali remont wieży kościoła. Proboszcz wymienił również oświetlenie, konfesjonały, dokonał remontu południowej zakrystii (od strony szpitala). Po kilku latach posługi w parafii, proboszcz otrzymał tytuł wicedziekana dekanatu. Od 2000 roku zaczęły powstawać kolejne grupy w parafii. Była to Odnowa w Duchu Świętym, Duszpasterstwo Młodych oraz dwa zespoły - Chórek Dziecięcy i zespół "Piąta Pieczęć"[3]. W 2001 roku dokonano zamiany ziem z Urzędem Miasta i rozpoczęto budowę nowej plebanii przy ul. Elizy Orzeszkowej.

Lata 2004–2009[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku zespół "Piąta Pieczęć" opuścił parafię, rozpoczynając koncerty w całej diecezji, później też w całej Polsce[3]. W kolejnych latach zmieniali się wikariusze. Kolejnymi byli ks. Witold Ceglarek i ks. Błażej Czarnecki. 7 grudnia 2005 roku tragicznie zmarł ks. Ceglarek. Jego pogrzeb zgromadził wielu parafian, a także duchownych i wiernych z innych parafii. Jego miejsce, rok później zajął neoprezbiter ks. Romuald Karmoliński. W 2007 roku księża rozpoczęli przeprowadzkę do nowej plebanii, gdzie ukończona została część mieszkalna. W międzyczasie nastąpiła zmiana wikariusza – miejsce ks. Czarneckiego zajął ks. Jakub Dębiec, doktor teologii pastoralnej i liturgiki. Stał się opiekunem Liturgicznej Służby Ołtarza, którą zreorganizował. Zainicjował także budowę boiska sportowego przy plebanii. Po kilku miesiącach został mianowany Diecezjalnym Duszpasterzem Służby Ołtarza. Po niespełna roku posługi w parafii, abp Henryk Muszyński mianował go swoim ceremoniarzem, później także prefektem Seminarium w Gnieźnie, co zmusiło go do opuszczenia parafii. Nowym wikariuszem został ks. Krzysztof Walkowski, który ukończył specjalistyczne studia w Rzymie i właśnie powrócił do Polski. W 2008 roku założył on nową Wspólnotę Młodzieży "Allegria"[4], która zajęła miejsce dawnego i zapomnianego Duszpasterstwa Młodych. Kilka miesięcy później, kilku członków wspólnoty utworzyło Zespół Muzyczny "Allegria"[5]. Ks. Walkowski wprowadził do służby liturgicznej dziewczęta czytające w czasie Mszy – lektorki. Wikariusz organizował wiele spotkań dla młodzieży, wspólnota zaczęła uczestniczyć w krajowych i europejskich spotkaniach (Spotkanie Młodych na Lednicy, ESM Taizé). Pod koniec 2008 roku, parafia otrzymała cmentarz przy zbiegu ulic Dalkoskiej i Kostrzewskiego (obecnie ul. Aleksandra Piotrowskiego). Pod koniec kolejnego, 2009 roku, wspólnymi siłami młodych i innych parafian ukończona została kolejna część plebanii (Centrum Parafialnego) – Centrum Formacji Młodych "Studnia". Po odejściu ks. Karmolińskiego do parafii przybył nowy wikariusz – ks. Piotr Szymkowiak. Założył nowy chórek dziecięcy pod nazwą "Małe Radości", a także rozpoczął przygotowania do VI Parafiady Archidiecezji Gnieźnieńskiej. Dzięki niemu powstała Komisja Sportowa, która nadzorowała przygotowania do Parafiady. Wznowione zostały również prace przy boisku. Od 22 listopada 2009 roku zaczęła się ukazywać gazetka parafialna – "Z życia Parafii bł. Michała Kozala...", która co tydzień jest dodatkiem do Przewodnika Katolickiego[6].

Lata 2010–2012[edytuj | edytuj kod]

Od początku 2010 roku, trwały przygotowania do Parafiady. 2 maja parafia wyjechała na Parafiadę do Inowrocławia. Trwała ona dwa dni. We wszystkich konkurencjach uzyskano wysokie wyniki. Podczas ogłoszenia wyników parafii przyznano III miejsce, jednak kilka dni później punktacja generalna została zmieniona i parafia zajęła ostatecznie II miejsce. Reprezentacja powróciła z wielkim pucharem, 7 dyplomami i 11 pucharami[7]. 16 czerwca ks. Krzysztof Walkowski mianowany został administratorem parafii ze względu na konieczność podjęcia leczenia przez proboszcza. 24 czerwca 2010 roku odbyło się uroczyste otwarcie i poświęcenie Boiska Sportowego "Kozalik", Centrum Formacji Młodych "Studnia" i nowo powstałego Parafialnego Klubu Sportowego "Kozal Gniezno", którego dokonał ks. dziekan Andrzej Grzelak[8]. Pod koniec czerwca rozpoczęły się prace przy ostatniej, niedokończonej części Centrum Parafialnego – dużej sali, która jest tymczasową kaplicą, później salą spotkań i zabaw, a także na cmentarzu parafialnym[9]. Z dniem 4 września dotychczasowy proboszcz został przeniesiony jako rezydent do parafii św. Jadwigi Królowej w Inowrocławiu. 12 września, na jednej z niedzielnych Mszy świętych, delegacje wspólnot parafialnych, a także inni parafianie, wspólnie podziękowali mu za jego posługę w parafii[10]. Z dniem 31 października 2010 roku abp Kowalczyk mianował ks. Zbigniewa Przybylskiego, rzecznika prasowego Kurii Metropolitalnej kapelanem szpitala "Dziekanka". Od 1 listopada ks. Przybylski zamieszkał na plebanii jako rezydent[11]. W Wigilię Bożego Narodzenia 24 grudnia 2010 roku odbyła się Pasterka, która została odprawiona w nowej kaplicy przy Centrum Parafialnym[12]. W dniach 2-3 maja parafia, wzorem ubiegłego roku uczestniczyła w VII Parafiadzie Archidiecezji Gnieźnieńskiej, pokonując pierwszy raz w historii sześciokrotnych zwycięzców - Parafię św. Mikołaja ze Sławna i zajmując tym samym 1. miejsce. Parafia w nagrodę otrzymała Puchar Arcybiskupa Metropolity Gnieźnieńskiego Prymasa Polski oraz złoty ornat przez niego ufundowany[13][14]. W lipcu 2011 roku dokonana została rozbiórka baraku przy kościele parafialnym, który do 2007 roku służył jako tymczasowa plebania, a w 2009 roku został wyłączony z użytku. We wrześniu tego samego roku zakończone zostały prace przy Centrum Parafialnym, które polegały na utworzeniu parkingu, dojazdu do garaży oraz upiększeniu terenu przez posianie trawy i posadzenie roślin[15]. Z dniem 7 lutego 2012 roku w związku z poważną awarią komina w kościele i koniecznością jego remontu, świątynia została tymczasowo zamknięta, a wszystkie Msze święte przeniesione do kaplicy przy Centrum Parafialnym[16]. 30 maja urlopowany proboszcz ks. Jessa obchodził 25. rocznicę święceń kapłańskich. Kilka dni później, 5 czerwca został formalnie zwolniony z obowiązków proboszcza. W niedzielę 17 czerwca miało miejsce jego uroczyste pożegnanie. 24 czerwca abp Józef Kowalczyk wystosował list do Parafian, w którym pisze, że (...) w pierwszym paragrafie dekretu erekcyjnego czytamy, że "Rodzinie Parafialnej jako Dom Boży służyć będzie kościół pod wezwaniem bł. Michała Kozala Biskupa i Męczennika, który zostanie pobudowany na terenie tej parafii". To zadanie postawione przez ówczesnego arcybiskupa metropolitę gnieźnieńskiego, Księdza Prymasa Józefa Glempa, stoi ciągle przed Waszą wspólnotą do wypełnienia. W związku z koniecznością budowy nowego kościoła, Prymas wraz z przełożonym Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła podpisał 25 czerwca umowę o rozpoczęciu posługi zakonu Michalitów w Archidiecezji Gnieźnieńskiej i przekazaniu im z dniem 1 lipca Parafii bł. Michała Kozala w Gnieźnie. Tym samym z dniem 30 czerwca abp Kowalczyk zwolnił wszystkich dotychczasowych duszpasterzy i z dniem 1 lipca skierował czterech kapłanów ze Zgromadzenia Michalitów do pracy duszpasterskiej w parafii. We wrześniu ukończone zostały prace przy parkingu. Z dniem 20 grudnia Parafia otrzymała na własność kościół przy ul. Poznańskiej, który w latach 1988-2010 był główną świątynią Parafii. Dotychczas świątynia była własnością Skarbu Państwa[17].

Lata 2013-obecnie[edytuj | edytuj kod]

Od początku roku trwały prace nad projektem nowego kościoła parafialnego, które zostały ukończone w czerwcu. 13 lipca Przełożony Generalny Zgromadzenia św. Michała Archanioła ks. Kazimierz Radzik CSMA dokonał poświęcenia placu budowy kościoła. W połowie lipca parafia otrzymała dofinansowanie z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz remontu kościoła filialnego. Prace remontowe rozpoczęły się 14 października. Od września swoją działalność rozpoczęła Oaza Dzieci Bożych, natomiast zawieszona została działalność Wspólnoty Młodzieży Allegria. W marcu 2014 roku rozpoczęły się prace budowlane przy nowym kościele parafialnym i przed letnimi wakacjami ukończone zostały fundamenty. Wykonana została także elewacja kaplicy parafialnej i części mieszkalnej Centrum Parafialnego. 31 maja parafia wzięła udział w X Parafiadzie Archidiecezji Gnieźnieńskiej, w czasie której zdobyła 1 miejsce. Od marca do lipca zawieszono prace remontowe kościoła filialnego, ze względu na brak dalszego dofinansowania z MKiDN. W wakacje zamontowano nowe ogrzewanie w kościele. Następnie, ze względu na dalszy brak dofinansowania prace zostały zawieszone do października. Z dniem 25 sierpnia nastąpiła zmiana Kapelana Szpitala "Dziekanka". Dotychczasowego kapelana - ks. Eugeniusza Rycerskiego CSMA zastąpił ks. Tadeusz Grzymek CSMA. Od września działalność rozpoczęła Oaza Młodzieżowa. Wtedy też dokonały się zmiany na funkcjach przewodniczących Służby Liturgicznej, Parafialnego Klubu Sportowego i Żywego Różańca. Wraz z końcem roku 2014 ukończone zostały prace nad całkowitym remontem dachu kościoła filialnego[18]. W czasie tych prac, w kościele filialnym odkryto malowidła ścienne z XIX wieku. Zgodnie z zaleceniami Miejskiego Konserwatora Zabytków, Parafia ma za zadanie odrestaurować te malowidła, jak również dokonać wymiany okien, posadzki i osuszenia fundamentów. W związku z tym, od początku 2015 roku opracowywany jest program konserwatorsko-naprawczy, który pozwoli na wystąpienie do MKiDN o dofinansowanie remontu, którego Parafia z własnych środków nie jest w stanie zrealizować[19]. Od marca 2015 roku wznowione zostały prace przy budowie nowego kościoła parafialnego, którego stan surowy ma być gotowy do 2017 roku[19]. W sierpniu 2015 roku do posługi w Parafii został skierowany piąty duszpasterz.

Proboszczowie[edytuj | edytuj kod]

  • ks. Alfred Lewicz 1988-1997
  • ks. Witold Dusiński 1997
  • ks. Sławomir Jessa 1997-2012
  • ks. Krzysztof Walkowski, administrator Parafii 2010-2012
  • ks. Krzysztof Stanula CSMA (od 2012)

Zasięg parafii[edytuj | edytuj kod]

Parafia swoim zasięgiem obejmuje część ulic dzielnicy Piekary (ulice pomiędzy ul. Piekary, ul. Czarnieckiego, a ul. Poznańską), teren szpitala Dziekanka, dzielnicę Dziekanka i Skiereszewo, ul. Strumykową oraz wieś Skiereszewo i Braciszewo. Na terenie parafii znajdują się cztery szkoły: Szkoła Podstawowa nr 3 im. św. Wojciecha, Gimnazjum Stowarzyszenia Rodzice-Dzieciom, I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego i Instytut Kultury Europejskiej[1].

Miejsca sakralne[edytuj | edytuj kod]

Kościół parafialny[edytuj | edytuj kod]

Kościół od strony ul. Poznańskiej

Zabytkowy kościół wybudowany z czerwonej cegły na planie prostokąta pod koniec XIX wieku. Początkowo służył jako kaplica dla szpitala "Dziekanka". Obecnie jest świątynią dwuwyznaniową z dwoma prezbiteriami i dwiema zakrystiami. Jedno prezbiterium służy tej parafii, drugie wykorzystywane jest przez Wspólnotę Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Pomieścić może ok. 200 wiernych. Posiada drewniany chór z organami. Posiada nieczynną wieżę, odrestaurowaną pod koniec lat 90. ubiegłego wieku. W czterech narożnikach świątyni znajdują się pomieszczenia: dwa połączone z kościołem - zakrystie oraz dwa oddzielone od niego - biuro charytatywne parafii oraz kotłownia. W związku z awarią komina, kościół został zamknięty, a wszystkie Msze święte przeniesione do kaplicy parafialnej. Od października 2013 trwają w nim prace remontowe.

Kaplica przy Centrum Parafialnym[edytuj | edytuj kod]

Kaplica z zewnątrz

Tymczasowa kaplica wybudowana przy Centrum Parafialnym. Od 24 grudnia 2010 roku stanowi główne miejsce kultu parafii - tutaj odprawiana jest większość Mszy świętych. Erygowana dekretem abp Józefa Kowalczyka z dnia 21 kwietnia 2011 roku i poświęcona bł. Michałowi Kozalowi BM. Kaplica składa się z kruchty przy wejściu, prezbiterium, w którym znajduje się drewniany ołtarz, miejsce przewodniczenia oraz ambona, a także z dwóch mniejszych pomieszczeń - konfesjonału oraz magazynu. W prawej części kaplicy znajduje się zakrystia, toaleta oraz wyjście ewakuacyjne. Na środku ściany kaplicy w prezbiterium został powieszony drewniany krzyż, po jego prawej stronie znajduje się obraz patrona parafii, a po lewej obraz Matki Bożej Częstochowskiej przeniesiony z kościoła. W kaplicy znajdują się także drewniane stacje drogi krzyżowej[20]. W lipcu 2014 roku została przemalowana, a w sierpniu 2014 roku ukończono jej elewację zewnętrzną.

Kaplica Świętej Rodziny przy Klasztorze Sióstr Karmelitanek[edytuj | edytuj kod]

Kaplica w klasztorze powstała w tym samym czasie, co sam klasztor. Sprawowane są tam codziennie Msze święte dla sióstr z udziałem wiernych z parafii. W centrum kaplicy znajduje się marmurowy ołtarz oraz obraz Świętej Rodziny. Po prawej stronie znajdują się kraty, za którymi w Eucharystii uczestniczą Siostry Karmelitanki.

Centrum Parafialne[edytuj | edytuj kod]

Centrum Parafialne

Centrum parafialne mieści się przy ul. Elizy Orzeszkowej. Jest ono w budowie od 2001 roku. W skład centrum wchodzą: część mieszkalna, Centrum Formacji Młodych "Studnia", kaplica parafialna oraz garaże. W części mieszkalnej znajdują się cztery mieszkania dla duszpasterzy, kuchnia i jadalnia, sala spotkań i biuro parafialne. Na terenie plebanii znajduje się boisko sportowe "Kozalik"[9][8][1]. 24 grudnia została oddana do użytku kaplica. W 2011 roku ukończone zostały prace przy utworzeniu dojazdu do garaży oraz prace ogrodowe wokół plebanii[15]. We wrześniu 2012 roku ukończono prace nad parkingiem. W sierpniu 2014 roku ukończono elewację kaplicy oraz plebani od strony parkingu.

Centrum Formacji Młodych "Studnia"[edytuj | edytuj kod]

Część Centrum Parafialnego utworzona na pod koniec roku 2009. Początkowo ta część plebanii miała służyć jako przedszkole. Gdy w 2008 roku zawiązała się Wspólnota Młodzieży Allegria, młodzi nie mieli własnego miejsca spotkań. Ze względu na coraz większą liczbę członków Wspólnoty, duszpasterze postanowili przeznaczyć nie ukończoną jeszcze część plebanii na miejsce spotkań młodzieży. W skład CFM weszło: Oratorium modlitewne, mniejsza sala spotkań, magazyn oraz toalety[21]. Obecnie Centrum Formacji zostało zlikwidowane i podzielone na dwie części. W miejscu mniejszej sali spotkań znalazło się biuro parafialne, przeniesione z głównej części plebanii, natomiast w oratorium znajduje się sala lekcyjna, w której odbywają się zajęcia z języka angielskiego i niemieckiego, prowadzone przez Akademię Języków Obcych. Oratorium jest też wykorzystywane jako miejsce spotkań grup oazowych oraz chórku dziecięcego.

Wspólnoty, koła i zgromadzenia przy parafii[edytuj | edytuj kod]

Od początku istnienia parafii powstawały w niej liczne zgromadzenia, koła i wspólnoty. Intensywnie zakładano je w latach 2008–2010, kiedy łącznie powstało ich pięć[9]. Są to[1]:

  • Służba Liturgiczna – należą do niej ministranci, lektorzy, lektorki i ceremoniarze. Składa się łącznie z ok. 40 członków. Posiadają własny sztandar. Czynnie uczestniczą w corocznej procesji odpustowej ku czci św. Wojciecha[22][23]. Jej przedstawicielem jest Prezes LSO. Posiadają własną stronę internetową[24].
  • Chórek Dziecięcy "Małe Radości" – grupa założona pod koniec 2009 roku, skupia śpiewające dzieci ze szkoły podstawowej oraz starszą trójkę gitarzystów. Zajął III miejsce na VI i X Parafiadzie Archidiecezji Gnieźnieńskiej[25][23].
  • Wspólnota Żywego Różańca – jedna z pierwszych grup powstałych w tej parafii. Składa się z dwóch róż kobiet, dwóch róż małżeńskich i rodzinnych oraz róży misyjnej. Posiada własny sztandar[26][23]. Jej przedstawicielem jest Zelatorka Żywego Różańca.
  • Grupa charytatywna Caritas – grupa kilkunastu wolontariuszy, którzy pomagają ludziom biednym i potrzebującym z parafii[1]. Siedziba grupy mieści się w jednym z garaży przy plebanii.
  • Odnowa w Duchu Świętym "Źródło Jakuba" – grupa założona w 1996 roku przez ks. Sławomira Rachwalskiego, obecnie należy do niej kilkunastu członków[23].
  • Domowy Kościół – gałąź rodzinna Ruchu Światło-Życie. Obecnie istnieją trzy kręgi[1][23].
  • Oaza Dzieci Bożych - gałąź dziecięca Ruchu Światło-Życie. Istnieje od 2013 roku. Uczestniczy we wspólnych rekolekcjach oraz diecezjalnych rekolekcjach oazowych[27]
  • Oaza Młodzieżowa - gałąź młodzieżowa Ruchu Światło-Życie, istnieje od 2014 roku
  • Parafialny Klub Sportowy(PKS) "Kozal Gniezno" – założony został w czerwcu 2010 roku. Inicjatywa utworzenia Klubu zrodziła się po zajęciu II miejsca na VI Parafiadzie[28]. Obecnie skupia młodziez i dorosłych w czterech sekcjach: piłka nożna, piłka koszykowa, piłka siatkowa, tenis stołowy[23]. Posiada własny statut oraz zarząd i Radę Nadzorczą[29].
  • Zespół Muzyczny "Piąta Pieczęć" - działał przy Odnowie w Duchu Świętym i Duszpasterstwie Młodych w latach 2000-2005. W 2004 roku doszło do jego fuzji z zespołem "Porażka". Do roku 2009 zespół akompaniował w czasie pasterki w noc wigilijną[3]. Od 2013 roku pojawia się w czasie Mszy świętych o uzdrowienie.
  • Wspólnota "Przemienienie" - grupa wolontariuszy, pracująca w Zakładzie Opieki Leczniczej na terenie parafii przy ul. E. Orzeszkowej[30]
  • Stowarzyszenie "Jest nadzieja, więc warto żyć" - powstałe w 2013 roku, skupia kilkunastoosobową grupę studentów z terenu Gniezna. Zajmuje się szeroko rozumianym pojęciem nadziei, jej propagowaniem, inspirowaniem i motywacją młodych ludzi[31]. Z parafią związane jest przez comiesięczne spotkania modlitewne w kaplicy parafialnej.
  • Zespół Muzyczny "Allegria" – powstał wraz ze Wspólnotą Młodzieży Allegria, działającą w latach 2008-2013. Zajął I miejsce na VII, IX i X Parafiadzie Archidiecezji Gnieźnieńskiej[32][23]. Obecnie jego działalność jest zawieszona[18].
  • Bractwo Świętej Rodziny - świecki ruch, powstały w październiku 2010 roku mający na celu wszelaką pomoc rodzinie, skupia rodziny zarówno z parafii jak i spoza niej. Organizuje spotkania formacyjno-modlitewne, a także doroczne Marsze w Obronie Życia i Rodziny w Święto Świętej Rodziny[23]. Zawiesiło swoją działalność w 2013 roku.

Klasztor Sióstr Karmelitanek Bosych[edytuj | edytuj kod]

Klasztor Sióstr Karmelitanek mieści się przy ul. Cienistej. Znajduje się w nim kaplica pw. Świętej Rodziny, w której codziennie odprawiane są Msze święte. Zakonnice żyjące w Gnieźnie wywodzą się ze wspólnoty w Tryszczynie koło Bydgoszczy, która na prośbę Prymasa kard. Józefa Glempa podjęła się budowy klasztoru na ofiarowanym na ten cel terenie. 30 czerwca 1995 roku grupa dziewięciu sióstr rozpoczęła życie w nowym klasztorze. Oprócz codziennej modlitwy i Eucharystii, siostry zajmują się ogrodem przy klasztorze, a także haftowaniem szat liturgicznych i sztandarów, z czego się utrzymują[33][1].

Cmentarz[edytuj | edytuj kod]

Grobowiec Rodziny Piotrowskich na cmentarzu

Cmentarz parafialny mieści się przy ul. Dalkoskiej. Powstał wraz z wybudowaniem szpitala "Dziekanka" w 1894 roku. Już od samego początku był on podzielony na kwaterę katolicką i ewangelicką. Zostali na nim pochowani zmarli pacjenci szpitala do roku 1939, a także zmarli wyznawcy Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego do roku 1945. W czasie okupacji hitlerowskiej cmentarz był miejscem składania ciał zamordowanych pacjentów szpitala. W 1940 roku z polecenia ówczesnego dyrektora zniszczono większość grobów(ok. 90%). Do lat 70. także chowano tu zmarłych pacjentów. Następnie cmentarz został skomunalizowany, a w latach 90. przekazany Kurii Metropolitalnej[34]. W 2008 roku cmentarz został przekazany parafii w zarząd. Do 2010 roku dokonano pięciu pochówków. W latach 1970-2008, kiedy cmentarz był wyłączony z użytku, zdewastowano wiele grobów. Obecnie znajduje się tam ok. 100 miejsc pochówków z różnych lat, najwcześniej z lat 1910-1920. Wiele grobów jest zapomnianych, zniszczonych; ok. połowa zachowanych nagrobków jest anonimowa - nie posiada tablic. Na terenie szpitala znajduje się zabytkowy grobowiec rodziny Piotrowskich, w tym Aleksandra Piotrowskiego, pierwszego polskiego dyrektora szpitala. W listopadzie 2010 roku zakończyła się renowacja tego grobowca[9][1][35]. Z dniem 15 lipca 2011 roku cmentarz został ponownie przekazany w zarząd Kurii Metropolitalnej[36].

Gazetka parafialna[edytuj | edytuj kod]

Jest to dwutygodnik - bezpłatny, cztero stronnicowy dodatek do Przewodnika Katolickiego, informujący o najważniejszych wydarzeniach w parafii. Została założona w listopadzie 2009 roku przez ówczesnego diakona, przebywającego na praktykach w parafii - Radosława Tuszyńskiego. Obecnie wydawana jest w stałym nakładzie 30 egzemplarzy. W tej chwili redakcja gazetki składa się łącznie z sześciu członków, w tym z: opiekuna - ks. Piotra Gołębiewskiego i pięciu stałych redaktorów[37]

Parafia na zewnątrz[edytuj | edytuj kod]

Parafia cztery razy uczestniczyła w Parafiadzie Archidiecezji Gnieźnieńskiej w Inowrocławiu. W 2010 roku, debiutując zajęła II miejsce, rok później I miejsce. W 2013 roku zajęła IV miejsce, a w 2014 roku ponownie miejsce I[38][14]. Uczestniczy także w różnych turniejach sportowych dla Służby Liturgicznej czy organizowanych przez PKS Kozal Gniezno. Parafia jest licznie reprezentowana na procesji z okazji odpustu ku czci św. Wojciecha, od 2008 roku bierze udział w Nocy Świętych. Młodzież parafii licznie gromadzi się na krajowych i europejskich spotkaniach (Pielgrzymka Młodych do Grobu św. Wojciecha, Spotkanie Młodych na Lednicy czy ESM Taizé)[39][40][41].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Sławomir Jessa. Sprawozdanie duszpasterskie za rok 2009. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala”, 21.03-18.04.2010. 
  2. Krzysztof Stanula: Sprawozdanie duszpasterskie za rok 2014. Gniezno: 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 Historia zespołu Piąta Pieczęć. [dostęp 2010-07-09].
  4. Krzysztof Walkowski. Wspólnota Młodzieży "Allegria". „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 2, 22.11.2009. 
  5. Maria Mikołajczak. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia - to Jezus umacnia mnie! - Zespół muzyczny "Allegria". „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 3, 13.12.2009. 
  6. Radosław Tuszyński. Wydarzenia z parafii co tydzień w Twoim domu!. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 1, 22.11.2009. 
  7. Praca zbiorowa. Mamy puchar!!! Mamy drugie miejsce!!!. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 1-8, 9.05.2010. 
  8. 8,0 8,1 Rafał Wojciechowski. Centrum Formacji Młodych i Boisko Sportowe otwarte!. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 1-2, 27.06.2010. 
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 Praca zbiorowa. Artykuły z gazetki parafialnej od nr 1 do nr 31. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala”. 
  10. Praca zbiorowa. Dziękujemy.... „Z życia Parafii bł. Michała Kozala”, s. 4, 19-09-2010. Parafia bł. Michała Kozala w Gnieźnie. 
  11. Dekrety - kapelan szpitala "Dziekanka". 31.10.2010. [dostęp 2010-11-16].
  12. zbiorowa Praca. Pasterka już w nowej kaplicy!. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 1, 19.12.2010. 
  13. Parafiada: tryumfowała parafia pw. bł. Michała Kozala z Gniezna. [dostęp 2011-05-07].
  14. 14,0 14,1 Klasyfikacja Generalna Parafii - VII Parafiada A.G.. [dostęp 2011-05-07].
  15. 15,0 15,1 Rafał Wojciechowski. Prace remontowo-budowlane w parafii. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala”, s. 1, 2.10.2011. 
  16. Tymczasowe zamknięcie kościoła. 7.02.2012.
  17. Rafał Wojciechowski. Kościół przy ul. Poznańskiej własnością naszej Parafii. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala”, s. 1-2, 30.12.2012. 
  18. 18,0 18,1 Historia Parafii. [dostęp 2015-02-16].
  19. 19,0 19,1 Krzysztof Stanula. List do Parafian. , 2015-06-14. Gniezno. 
  20. Rafał Wojciechowski. Pasterka w nowej kaplicy!. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, 2.01.2011. 
  21. Radosław Tuszyński. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala”, s. 2, 29.11.2009. 
  22. Michał Muraszko. Liturgiczna Służba Ołtarza. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 2, 20.12.2009. 
  23. 23,0 23,1 23,2 23,3 23,4 23,5 23,6 23,7 Piotr Szymkowiak. Kronika Parafialna. , 2011. 
  24. Strona internetowa LSO Parafii bł. Michała Kozala w Gnieźnie. [dostęp 2015-02-16].
  25. Praca zbiorowa. Chórek dziecięcy "Małe Radości". „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 3, 10.01.2010. 
  26. Radosław Tuszyński. (Nie) Żywy Różaniec ?. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 2, 6.12.2009. 
  27. Oaza Dzieci Bożych. [dostęp 2015-02-16].
  28. Piotr Szymkowiak. Spotkanie założycielskie Parafialnego Klubu Sportowego. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 5, 30.05.2010. 
  29. PKS Kozal Gniezno. Strona parafialna. [dostęp 2015-02-16].
  30. Przemienienie. [dostęp 2015-02-16].
  31. Jest nadzieja, więc warto żyć. [dostęp 2015-02-16].
  32. Maria Mikołajczak. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia - to Jezus umacnia mnie! - Zespół muzyczny "Allegria". „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 3, 13.12.2009. 
  33. Wspólnota Karmelitanek Bosych. [dostęp 2010-07-07].
  34. M. Jaska, A. Piotrowski: Dzieje szpitala Dziekanka 1894-1994.
  35. Krzysztof Walkowski. Uroczystość Wszystkich Świętych na naszym cmentarzu. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala”, 7.11.2010. 
  36. Rafał Wojciechowski. Przekazanie cmentarza. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala”, s. 4, 2.10.2011. 
  37. Gazetka Parafialna. [dostęp 2013-04-24].
  38. Klasyfikacja Generalna Parafii. 05-03-2010. [dostęp 2010-05-07].
  39. Rafał Wojciechowski. Pielgrzymka Młodych do Grobu św. Wojciecha. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 2, 2.05.2010. 
  40. Maria Mikołajczak. "Kobieta-dar i tajemnica" Spotkanie Młodych na Lednicy. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 2, 13.06.2010. 
  41. Michał Muraszko. Europejskie Spotkanie Młodych Taizé. „Z życia Parafii bł. Michała Kozala...”, s. 2, 3.01.2010. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]