Paragon fiskalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paragon fiskalny wraz z opisem

Paragon fiskalny – wydrukowany dla nabywcy przez kasę rejestrującą w momencie sprzedaży dokument fiskalny z dokonanej sprzedaży.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 roku w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania[1] paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać następujące informacje:

  • imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby podatnika,
  • numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP),
  • numer kolejny wydruku,
  • datę i czas (godzinę i minutę) sprzedaży,
  • nazwę towaru lub usługi,
  • cenę jednostkową towaru lub usługi,
  • ilość i wartość sprzedaży,
  • wartość sprzedaży i kwoty podatku według poszczególnych stawek,
  • wartość sprzedaży zwolnionej z podatku,
  • łączną kwotę podatku,
  • łączną kwotę należności,
  • kolejny numer paragonu fiskalnego,
  • kolejny numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym,
  • logo fiskalne zgodne z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia oraz numer unikatowy pamięci fiskalnej kasy.

Wysokość znaków na paragonie fiskalnym nie może być mniejsza niż 2,50 mm, szerokość taśmy paragonowej nie może być mniejsza niż 28 mm.

Dodatkowo należy podkreślić, że jeżeli nabywca zażąda zamieszczenia na paragonie swojego NIP-u, a przy tym kwota transakcji nie przekracza kwoty 450 zł lub 100 euro, to można uznać ten paragon za fakturę uproszczonąmówi o tym por. art. 106e ust. 5 pkt 3 oraz art. 106h ust. 4 ustawy o VAT.

Oczywiście na podstawie faktury uproszczonej można dokonać odliczenia podatku naliczonego (jeżeli oczywiście dotyczy zakupów, które dają prawo do takiego odliczenia!).[2]

Przypisy

Zobacz też[edytuj]