Paran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Paran (hebr. פארן, Pa'ran) – pustynia, położona współcześnie w granicach Egiptu[1], kilkakrotnie wzmiankowana w Starym Testamencie.

Dokładne granice terenu, na którym się rozciągał Paran, są trudne do określenia. Bywa utożsamiana z wysokim podłużnym wapiennym płaskowyżem Ettih, który ciągnie się z północy na południe – od południowo-zachodniej części Morza Martwego wzdłuż zachodniej strony Synaju aż do Ha-Arawa[2]. Sama pustynia zlokalizowana była na półwyspie Synaj – na południe od Kadesz-Barnea. Według 1 Księgi Królewskiej (1 Krl 11,18) znajdowała się pomiędzy krajem Midian a Egiptem. Według Księgi Powtórzonego Prawa (Pwt 33,2) podczas exodusu Izraelitów z Egiptu do Ziemi Świętej na pustyni Paran urządzono postój, który zgodnie z Księgą Liczb (13,25–26) trwał czterdzieści dni. W trakcie obozowania, według tejże księgi (Lb 13,3), zwiadowcy Mojżesza zostali wysłani na przeszpiegi do Kanaanu.

Pustynia Paran jest wzmiankowana też w Księdze Rodzaju (Rdz 21,21) – w kontekście opisu wygnania Hagar i Izmaela; oraz w 1 Księdze Samuela (1 Sm 25,1) – podczas przedstawienia wczesnej biografii Dawida, który po śmierci Samuela schronił się na jej obszarze.

Autorzy wczesnochrześcijańscy identyfikowali Paran z oazą Feiran, zlokalizowaną na południu półwyspu Synaj w rejonie gór Dżabal Sirbal i Dżabal Moneidża, czczonych przez Nabatejczyków w II–III wieku. Na wyższej górze, Dżabal Sirbal, wzniesiono świątynię; niższa zaś, Dżabal Moneidża, była obiektem pielgrzymowania, o czym świadczą liczne inskrypcje na jej stokach oraz kamienne bloki z imionami kapłanów i pracowników kultu. W czasach bizantyjskich obszar ten stał się centrum życia monastycznego, wzniesiono tu klasztor św. Katarzyny, a udający się doń pielgrzymi chronieni byli przez stacjonujących w Niccanie żołnierzy[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. The International Standard Bible Encyclopedia, red. G.W. Bromiley, T. 2, E–J, s. 241.
  2. W. Ewing, Paran, International Standard Bible Encyclopedia.
  3. Encyklopedia archeologiczna Ziemi Świętej, oprac. A. Negev, s. 345.

Bibliografia[edytuj]

  • Encyklopedia archeologiczna Ziemi Świętej, oprac. A. Negev, Warszawa 2002. Na książce ​ISBN 82-7157-461-4​; ​ISBN 83-7157-461-4​.
  • Ewing W., Paran, International Standard Bible Encyclopedia.
  • The International Standard Bible Encyclopedia, red. G.W. Bromiley, T. 2, E–J, Grand Rapids 1982. ​ISBN 978-0-8028-3782-0​.