Parataksa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Parataksa (z gr. parataxis - postawienie obok siebie) – współrzędne połączenie kilku zdań w jedno złożone[1]. Jest charakterystyczna dla języka mówionego, Występuje również w języku osób o ubogiej edukacji[2]. Zastosowanie parataksy bądź hipotaksy jest cechą stylistyczną, a nie gramatyczną, nie istnieją treści, które mogą wystąpić jedynie w konstrukcji parataktycznej bądź hipotaktycznej[3].

Spójniki[edytuj]

Spójnikami charakterystycznymi dla parataksy są[4]: jak, i, ani, oraz, zaś, albo, więc

Przykłady[edytuj]

  • zobaczyła przed sobą nieznanego mężczyznę, przystanęła, zapytała o drogę.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Alicja Nagórko: Zarys gramatyki polskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2007. ISBN 978-83-01-15390-8.