Zaroślarka akacjowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Paraxerus cepapi)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zaroślarka akacjowa
Paraxerus cepapi[1]
A. Smith, 1836
Zaroślarka akacjowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórkokształtne
Rodzina wiewiórkowate
Podrodzina afrowiórki
Plemię olejówki
Rodzaj zaroślarka
Gatunek Zaroślarka akacjowa
(Paraxerus cepapi)
Podgatunki[2]
  • P. cepapi bororensis
  • P. cepapi carpi
  • P. cepapi cepapoides
  • P. cepapi chobiensis
  • P. cepapi phalaena
  • P. cepapi quotus
  • P. cepapi sindi
  • P. cepapi soccatus
  • P. cepapi yulei
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Zaroślarka akacjowa[4] (Paraxerus cepapi) – gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae), występujący w Afryce. Zamieszkuje południowo-zachodnie tereny Tanzanii, południową część Mozambiku, zachodnią i południowo-wschodnią Angolę, oraz północno-wschodnią Namibię. Spotykany bywa także w Kongu, Botswanie, Malawi, Zambii i w Zimbabwe[3].

Budowa ciała[edytuj]

Zaroślarka akacjowa jest gryzoniem o średniej wielkości. Ciało ma smukłą budowę – przy długości tułowia (wraz z głową) od 17,2 cm (samica) do 17,7 cm (samiec) – waży tylko 186–189,2 g. Ogon jest puszysty, długi – o wymiarze około 16,9 cm[5].

Cykl życiowy[edytuj]

Ciąża u zaroślarki akacjowej trwa od 56 do 58 dni. Miot nie jest liczny, zazwyczaj rodzą się dwa młode, które w chwili narodzin są stosunkowo dobrze rozwinięte[6]. Po ośmiu dniach życia otwierają oczy, a po 19 dniach zaczynają już opuszczać rodzinne gniazdo[7]. Samica karmi je mlekiem przez pierwsze 4 do 6 tygodni życia. Samica jest płodna już zaraz po porodzie. Nowy miot może przyjść na świat już po 62 dniach od poprzedniego porodu[6].

Ekologia[edytuj]

Zaroślarka akacjowa jest gatunkiem wiodącym stadny, nadrzewny tryb życia. Spośród drzew najchętniej do zamieszkania wybiera Colophospermum mopane lub gatunki należące do rodzajów akacja, migdałecznik lub Combretum, w których stosunkowo łatwo mu znaleźć dziuplę[3].

Przypisy[edytuj]

  1. Paraxerus cepapi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Paraxerus cepapi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 27 listopada 2011]
  3. a b c Paraxerus cepapi. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. Virginia Hayssen. Patterns of Body and Tail Length and Body Mass in Sciuridae (Appendix 1). „Journal of Mammalogy”. 89 (4), s. 852–873, 2008. DOI: 10.1644/07-MAMM-A-217.1. ISSN 00222372 (ang.). 
  6. a b N. Mason, B. Lundrigan: Paraxerus flavovittis. Animal Diversity Web, 2007. [dostęp 2011-12-16].
  7. Richard W Thorington, Katie Thorington: Squirrels: the animal answer guide. Baltimore: JHU Press, 2006. ISBN 0-8018-8402-0.