Parellada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parellada
‘Parellada’
Ilustracja
Niedojrzałe grona parellady
Gatunek winorośl właściwa
(Vitis vinifera)
Inne nazwy montònec
Pochodzenie Hiszpania[1]
Ważne regiony uprawy region produkcji cavy
Identyfikator VIVC 8938
Przeznaczenie owoców wino
Kolor skórki zielonożółty
Cechy uprawowe
Dojrzewanie bardzo późne[2]

Parellada – biała odmiana winorośli, wywodząca się z Aragonii, lecz uprawiana głównie w regionie Penedès w Katalonii[2][3]. Uważana za najsubtelniejszy z klasycznych szczepów do produkcji wina musującego cava[4][5].

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Pod różnymi nazwami parellada była uprawiana w Aragonii przynajmniej w XIV wieku[2]. Zachowała się wzmianka, że biały montònec Jaume'a Roiga zyskał uznanie króla Jana II[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Parellada jest odmianą plenną[2]. Rodzi duże kiście z jagodami średniej wielkości[2]. Wypuszcza pąki wcześnie[2]. Kwiaty są obupłciowe[1]. Dojrzewa bardzo późno[2].

Wina[edytuj | edytuj kod]

Parellada jest uznawana za najbardziej wyszukany spośród tradycyjnych szczepów, z których produkuje się cavę (pozostałe to macabeo i xarello)[4][5]. Z parellady tłoczy się także wina niemusujące[6]. Odmiana jest delikatna i aromatyczna[6], w kupażach łagodzi wyrazisty charakter odmiany xarello[3]. Przy ograniczonych zbiorach udaje się uzyskać aromat jabłek[5]. Łatwo się psuje[7]

Poziom alkoholu jest średni[2]. Większość win z odmiany parellada nie zyskuje na starzeniu i powinny być konsumowane póki młode[2].

Nieliczni producenci oferują wino produkowane w 100% z parellady[2].

Rozpowszechnienie[edytuj | edytuj kod]

Niemal cały areał upraw w Hiszpanii w 2008 (8786 ha) był ograniczony do Katalonii[2]. Poza regionem zarejestrowano niecałe 200 ha[2]. Prócz musujących win DO Cava odmiana wchodzi w skład win z regionów Conca de Barberà, Costers del Segre, Penedès, Tarragona oraz z Majorki, choć jest tam rzadko uprawiana[8].

W regionie Penedès jest uprawiana, w przeciwieństwie do macabeo i xarello, przede wszystkim w najchłodniejszej jego części, Alta Penedès (kat. Alt Penedès), na kredowym podłożu[9].

W 2011 parellada została autoryzowana we Francji[2].

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

W użyciu poza główną nazwą są warianty nazwy montònec (moltonach, montona, montónega, montonench, montonet, montonero) oraz martorella, montañesa, perelada, perellada i verda grossa[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Parellada w bazie danych Institut für Rebenzüchtung Geilweilerhof (ang.). [dostęp 22 listopada 2014].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 768. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.)
  3. a b Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 38. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  4. a b Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 67. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.)
  5. a b c Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 202. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)
  6. a b Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 456. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.)
  7. David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 584. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  8. David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 591. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  9. Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 318. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)