Pareneza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pareneza (gr. paraínesis – "zachęcanie") – inaczej porada, napominanie, pouczenie, przedstawienie wzorca osobowego w tekście . W poezji termin pareneza, czyli poezja parenetyczna, jest to twórczość o charakterze dydaktycznym (publicystycznym i moralizatorskim). W polskiej literaturze obecna była głównie w poezji staropolskiej, głównie w średniowieczu[potrzebny przypis]. Liczne przykłady parenezy można znaleźć w twórczości Wacława Potockiego.

Zobacz też[edytuj]