Park Hotel we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park Hotel
dawniej dom nr 31 wzorcowego osiedla WUWA
Obiekt zabytkowy nr rej. A/2690/283 z dnia 21 lutego 1972 r.
Widok budynku od ul. Kopernika
Widok budynku od ul. Kopernika
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres ul. Mikołaja Kopernika 5
Typ budynku hotel, pierwotnie dom mieszkalny
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Hans Scharoun
Inwestor Siedlungsgeselschaft Breslau A.G.
Kondygnacje 3
Rozpoczęcie budowy marzec 1929
Ukończenie budowy czerwiec 1929
Właściciel Państwowa Inspekcja Pracy
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Park Hotel we Wrocławiu
Park Hotel we Wrocławiu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Park Hotel we Wrocławiu
Park Hotel we Wrocławiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Hotel we Wrocławiu
Park Hotel we Wrocławiu
Ziemia51°06′27,45″N 17°05′05,08″E/51,107625 17,084744

Park Hotel we Wrocławiu – modernistyczny budynek hotelowy na osiedlu Dąbie przy ul. Kopernika 5, wybudowany jako dom eksperymentalnego osiedla wystawy WUWA według projektu Hansa Scharouna jako dom mieszkalny dla osób samotnych i bezdzietnych małżeństw.

Dom dla samotnych zwany po niemiecku Ledigenheim był największym spośród 32 zrealizowanych budynków wzorcowego osiedla wystawy "Mieszkanie i Miejsce Pracy". Autor projektu Hans Scharoun był jednym z dwóch architektów obok Adolfa Radinga, którzy dwa lata wcześniej uczestniczyli w podobnej wystawie w Stuttgarcie - Weißenhof, która była pierwszą tego typu wystawą w Niemczech. Realizacja Scharouna stała się dominantą północnej części osiedla przeznaczonej na budownictwo jednorodzinne. Architekt zaproponował budynek z nurtu architektury organicznej o dynamicznym kształcie kojarzonym z budowa statku parowego. Dom składa się z dwóch skrzydeł połączonych wspólną częścią. W skrzydle zachodnim umieszczono 16 dwupoziomowych mieszkań o powierzchni 37 m² przeznaczonych dla małżeństw, natomiast we wschodnim znalazły się 32 mieszkania o powierzchni 27 m² dla osób samotnych. W skrzydle zachodnim urządzono także restaurację na parterze. W części łączącej oba skrzydła umieszczono hol z recepcją. Na dachach urządzono ogrody oraz tarasy z miejscami do wypoczynku. Budynek posiada żelbetową konstrukcje szkieletową wypełnioną bloczkami pumeksowymi. Po zamknięciu wystawy wbrew planom Scharouna budynek nie stał się domem mieszkalnym, lecz użytkowany był jako komercyjny hotel. Po 1945 hotel, który nie doznał większych zniszczeń w czasie wojny dalej pełnił swoje funkcje noclegowe, później stał się ośrodkiem szkoleniowym Państwowej Inspekcji Pracy. W latach 90 wykonano generalny remont budynku. Obecnie budynek nadal używany jest jako hotel. Funkcjonuje pod przedwojenną nazwą Park Hotel.

Bibliografia[edytuj]

  • Rafał Eysymontt, Jerzy Ilkosz, Agnieszka Tomaszewicz, Jadwiga Urbanik (red.): Leksykon architektury Wrocławia. Wrocław: Via Nova, 2011.
  • Jadwiga Urbanik: WUWA 1929-2009. Wrocławska wystawa Werkbundu. Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2009.