Park Krajobrazowy Łuk Mużakowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Krajobrazowy Łuk Mużakowa
ilustracja
park krajobrazowy
Państwo

 Polska

Województwo

 lubuskie

Położenie

gminy:
Brody, Łęknica, Przewóz, Trzebiel, Tuplice

Mezoregion

Wzniesienia Żarskie,
Wał Mużakowski,
Bory Dolnośląskie,
Kotlina Zasiecka

Data utworzenia

27 września 2001

Akt prawny

Rozporządzenie Nr 20 Wojewody Lubuskiego z dnia 27 września 2001 r.

Powierzchnia

187,14 km²

Obszary chronione

1 rezerwat przyrody

Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Park Krajobrazowy Łuk Mużakowa”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Park Krajobrazowy Łuk Mużakowa”
Ziemia51°35′N 14°49′E/51,583333 14,816667
Strona internetowa

Park Krajobrazowy Łuk Mużakowa (niem. Muskauer Faltenbogen) – park krajobrazowy i geopark w województwie lubuskim, założony w celu ochrony szczególnego tworu geologicznego – moreny czołowej powstałej podczas zlodowacenia środkowopolskiego (Odry).

Morena ma kształt podkowy o długości 40 km i szerokości 3–5 km (krańce oparte Tuplice i Klein Kölzig w Niemczech. Przez środek łuku płynie Nysa Łużycka. Na terenie parku występują deniwelacje rzędu ok. 100 m. Najwyższym punktem po stronie polskiej jest bezimienne wzgórze na północny wschód od Żarek Wielkich 178,8 m n.p.m. i drugie w obszarze na północ od Nowych Czapli 182,8 m n.p.m.[1]

Obszar parku był w przeszłości terenem silnej działalności człowieka. Jej efektem są liczne jeziorka pochodzenia antropogenicznego oraz pozostałości po eksploatacji węgla brunatnego.

Łuk Mużakowa jest uważany za jedyną na Ziemi morenę czołową widoczną z kosmosu.

17 września 2011 roku Łuk Mużakowa uzyskał certyfikat Geoparku Europejskiego, obejmujący zarówno polską, jak i niemiecką część geoparku. Od 2011 roku, geopark – jako jedyny w Polsce – należy do Światowej Sieci Geoparków (ang. Global Geoparks Network, GGN) zrzeszającej geoparki narodowe o statusie Światowego Geoparku UNESCO (ang. UNESCO Global Geopark)[2][3].

Podstawa prawna[edytuj | edytuj kod]

  • Rozporządzenie nr 20 Wojewody Lubuskiego z dnia 27 września 2001 roku w sprawie utworzenia Parku Krajobrazowego o nazwie „Łuk Mużakowa”. (Dz. Urz. Województwa Lubuskiego nr 96, poz. 689).
  • Rozporządzenie Nr 24 Wojewody Lubuskiego z dnia 15 listopada 2004 r. o zmianie rozporządzenia Nr 20 Wojewody Lubuskiego z dnia 27 września 2001r. w sprawie utworzenia Parku Krajobrazowego o nazwie „Łuk Mużakowa” (uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 czerwca 2015 r.)[4]
  • Uchwała Nr XXXI/471/17 Sejmiku Województwa Lubuskiego z dnia 24 maja 2017 r. w sprawie Parku Krajobrazowego „Łuk Mużakowa” (Dz. Urz. Województwa Lubuskiego z 2017 r. poz. 1267)

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Park krajobrazowy położony jest na terenie powiatu żarskiego w:

Powierzchnia z podziałem na gminy[edytuj | edytuj kod]

  • powierzchnia parku ogółem – 18 714,00 ha w tym:[5]
    • gm. Brody – 651,40 ha – 3,48%
    • gm. Tuplice – 3471,70 ha – 18,55%
    • gm. Trzebiel – 11 574,60 ha – 61,85%
    • gm. Łęknica – 1305,60 ha – 6,98%
    • gm. Przewóz – 1710,70 ha – 9,14%

Park nie posiada otuliny.

Opis obiektu poddanego pod ochronę[edytuj | edytuj kod]

Jezioro w Łęknicy

Park obejmuje tereny położone w południowej części województwa lubuskiego, w strefie pogranicza z Niemcami o cennych wartościach przyrodniczych, historycznych i kulturowych. Obszar Parku pokrywa się z zasięgiem Łuku Mużakowskiego, formy geologicznej, znanej też jako Łużycki Wał Graniczny. Łuk ten ma kształt podkowy otwartej ku północy, o długości ok. 40 km i szerokości 3–4 km. Nysa Łużycka dzieli Łuk na dwie części w jednym z piękniejszych parków przypałacowych w Europie w m. Łęknica[4].

Na obszarze Parku występuje znaczna liczba stawów w wyrobiskach po odkrywkowej eksploatacji węgla brunatnego oraz stawów pożwirowych. Historycznie, omawiany teren leży na pograniczu Górnych i Dolnych Łużyc[4].

Formy ochrony przyrody[edytuj | edytuj kod]

Wieża widokowa w Łęknicy (2017)

Na terenie Parku znajduje się jeden rezerwat przyrody – „Nad Młyńską Strugą”, 4 użytki ekologiczne oraz 17 pomników przyrody[6]. Ponadto znajdują się tu obszary sieci Natura 2000obszar specjalnej ochrony ptaków PLB020005 „Bory Dolnośląskie” oraz 3 specjalne obszary ochrony siedlisk: PLH080038 „Łęgi nad Nysą Łużycką”, PLH080044 „Wilki nad Nysą” i PLH080060 „Uroczyska Borów Zasieckich”[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Park Mużakowski i atrakcje geoturystyczne okolic Łęknicy. s. 43.
  2. Muskau Arch Geopark (niem.). W: Global Geoparks Network [on-line]. [dostęp 2017-08-08].
  3. MUSKAUER FALTENBOGEN / ŁUK MUŻAKOWA UNESCO GLOBAL GEOPARK (Germany & Poland) (niem.). W: Global Geoparks Network [on-line]. [dostęp 2017-08-08].
  4. a b c Rejestr parków krajobrazowych województwa lubuskiego, stan na 11 maja 2018 r.. [dostęp 2019-02-07].
  5. Uchwała Nr XXXI/471/17 Sejmiku Województwa Lubuskiego z dnia 24 maja 2017 r. w sprawie Parku Krajobrazowego „Łuk Mużakowa”. W: Dz. Urz. Województwa Lubuskiego poz. 1267 [on-line]. 2017-05-30. [dostęp 2018-09-30].
  6. a b Inne formy ochrony przyrody. W: Park Krajobrazowy „Łuk Mużakowa” [on-line]. Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Lubuskiego. [dostęp 2018-09-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-30)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Park Mużakowski i atrakcje geoturystyczne okolic Łęknicy. ŁĘKNICA: „Chroma” Drukarnia Krzysztof Raczkowski, 2008. ISBN 978-83-922412-2-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]