Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego
Logo parku
Logo parku
Położenie gminy: Bielsko-Biała, Szczyrk, Węgierska Górka, Milówka, Istebna, Wisła, Ustroń, Brenna, Jaworze
Data utworzenia 16 czerwca 1998
Powierzchnia 386,20 km²
Otulina 222,85 km²
Liczba rezerwatów 7
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego
Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego
Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego
Ziemia49°43′29″N 18°54′10″E/49,724722 18,902778
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Oficjalna strona

Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiegopark krajobrazowy położony w województwie śląskim. Obejmuje porośnięte lasem pasma górskie Beskidu Śląskiego: pasmo Czantorii oraz Baraniej Góry[1].

Na terenie parku znajdują się źródła Białej i Czarnej Wisełki – dwóch potoków dających początek Wiśle.

Geologia[edytuj]

Budowa geologiczna wzniesień Beskidu Śląskiego jest zróżnicowana. Wzgórza zbudowane są głównie z łupków i wapieni. Występują tu również warstwy zbudowane z piaskowców godulskich i zlepieńców istebniańskich. Na terenie parku znajdują się liczne jaskinie fliszowe, z których część ma status pomników przyrody. Na terenie parku znajdują się m.in. Jaskinia w Trzech Kopcach (najdłuższa niekrasowa jaskinia w Polsce), Jaskinia Malinowska, Jaskinia Lodowa w Szczyrku, Jaskinia Mokra. Dla ochrony jaskiń został utworzony w gminie Lipowa rezerwat przyrody Kuźnie. W parku znajdują się też ostańce skalne: ambony, grzyby i grzędy, wśród nich Malinowska Skała czy Skały Grzybowe w Paśmie Stożka[1].

Flora[edytuj]

Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego
Na szlaku na Błatnią
Beskidzki wodospad (Barania Góra)
Widok z Błatniej
Schronisko PTTK na Klimczoku
Skrzyczne zimą
Kołowrót

Lasy na terenie parku uległy przekształceniom wskutek eksploatacji. Prawie całkowicie zanikły grądy, które pierwotnie występowały w piętrze pogórza. Wzrósł areał borów jodłowo-świerkowych oraz świerczyn. Zmniejszona została powierzchnia dolnoreglowych lasów bukowych. W dolinach potoków w piętrze pogórza występują obecnie podgórski łęg jesionowy, nadrzeczna olszynka górska oraz dolnoreglowy świerkowy bór na torfie. W reglu dolnym dominują świerczyny. Miejscami spotyka się lasy bukowe: kwaśną buczynę górską i żyzną buczynę karpacką. W runie tego ostatniego zbiorowiska występuje żywiec dziewięciolistny. Strome stoki porastają jaworzyny górskie, fragmentarycznie jaworzyny karpackie. W wyższych partiach regla dolnego występuje bór jodłowo-świerkowy. Regiel górny porastają świerczyny, najlepiej wykształcone w rezerwacie przyrody na Baraniej Górze. Część parku zajmują łąki oraz pastwiska. Wzdłuż potoków występują łopuszyny. Na terenach podmokłych rozwijają się młaki[1].

Fauna[edytuj]

Z rzadkich gatunków zwierząt występujących na terenie Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego źródła wymieniają: drozda obrożnego, świergotka górskiego, głuszca, jarząbka, wilka szarego, rysia eurazjatyckiego oraz okresowo niedźwiedzia brunatnego. W parku spotyka się też podkowca małego, nocka orzęsionego i nocka wąsatka. Rzadkie gatunki ryb to głowacz pręgopłetwy i głowacz białopłetwy. Z zagrożonych gatunków bezkręgowców notowano pachnicę dębową oraz czerwończyka nieparka[1].

Rezerwaty[edytuj]

Park obejmuje szereg rezerwatów przyrody, utworzonych w celu ochrony najlepiej zachowanych fragmentów zbiorowisk roślinnych, a zwłaszcza zespołów leśnych, charakterystycznych dla Beskidu Śląskiego[2]:

  • Barania Góra – pow. 383,04 ha, górski las mieszany, przechodzący w bór wysokogórski; założony w 1953 na terenie gminy Wisła
  • Czantoria – pow. 97,71 ha, dolnoreglowe zbiorowiska leśne z udziałem jaworów, jesionów i klonów; założony w 1996 na terenie gminy Ustroń
  • Dolina Łańskiego Potoku – pow. 46,89 ha, podgórski łęg jesionowy i nadrzeczna olszyna górska; założony w 1998 na terenie gminy Jasienica w miejscowości Grodziec
  • Jaworzyna – pow. 40,03 ha, jaworzyna górska, buczyna górska i buczyna karpacka; założony w 2003 na terenie miasta Bielsko-Biała
  • Kuźnie – pow. 7,22 ha, drzewostan świerkowy, wychodnie skalne i jaskinie; założony w 1996 na terenie gminy Lipowa w miejscowości Twardorzeczka
  • Stok Szyndzielni – pow. 54,96 ha, lasy bukowe; założony w 1953 na terenie miasta Bielsko-Biała
  • Wisła – pow. 17,61 ha, rezerwat faunistyczny, ochrona pstrąga potokowego w naturalnym środowisku występowania; założony w 1959 na terenie gminy Wisła

Przypisy

  1. a b c d R. Bula: Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego. www.2007.przyroda.katowice.pl, 2004-03-15. [dostęp 2011-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-21)].
  2. R. Bula: Wykaz rezerwatów przyrody w województwie śląskim. www.2007.przyroda.katowice.pl, 2004-03-31. [dostęp 2011-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-18)].