Park Książąt Pomorskich w Koszalinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Książąt Pomorskich
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Koszalin
Powierzchnia 10,35 ha
Data założenia 1817
Położenie na mapie Koszalina
Mapa lokalizacyjna Koszalina
Park Książąt Pomorskich
Park Książąt Pomorskich
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Park Książąt Pomorskich
Park Książąt Pomorskich
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Książąt Pomorskich
Park Książąt Pomorskich
Ziemia54°11′29,2″N 16°11′10,3″E/54,191444 16,186194

Park Książąt Pomorskich w Koszalinie - założenie parkowe w Koszalinie w dolinie rzeki Dzierżęcinki, pokrywające się z osią hydrologiczną miasta.

Park dzieli się na dwie części:

  • Park Książąt Pomorskich 'A' (dawniej Park im. Przyjaźni Polsko-Radzieckiej) - posiadający powierzchnię 6,70 ha (z deniweletą do 12 metrów), w tym tzw. Staw Zamkowy o powierzchni 1,50 ha z przepływającą rzeką Dzierżęcinką, o pow. 1,50 ha. Park jest częścią zwartego ciągu zieleni, przebiegającego przez miasto od ulicy Rzecznej - Targowej do ulicy Kutrzeby. Powstawał etapami w latach 1816-1817, jako pierwszą zagospodarowano tzw. Starą Promenadę położoną wzdłuż murów miejskich. Pomiędzy 1837 a 1838 wytyczono nowe alejki parkowe, założono staw i urządzono fontannę, inicjatorem był prezydent Rejencji Koszalińskiej August Ludwig Leopold Fritsche (1780-1855). Ostateczny kształt otrzymał na latach 1933-1934, kiedy to dokonano rekonstrukcji dawnego stawu zamkowego i urządzono wysepkę dla łabędzi. W tej części parku znajdują się najpiękniejsze i najstarsze drzewa Koszalina, szesnaście z nich to pomniki przyrody[1]. Duże zainteresowanie wzbudzał klon jawor zwany "Drzewem Czarownic" o silnie rozwiniętej, tarasowatej nasadzie pnia, był najstarszym drzewem Koszalina i pozostałością ogrodu zamkowego sprzed 300 lat, w lutym 2011 został powalony przez wichurę[2]. W parku występują liczne gatunki obcego pochodzenia m.in. korkowiec amurski, tuż przy nim rośnie jedyny w Koszalinie egzemplarz magnolii drzewiastej. Unikatem na skalę całego miasta jest cypryśnik błotny oraz miłorząb dwuklapowy, który jest jednym z dwóch okazów na terenie miasta. Wśród nasadzeń wyróżnia się również aleja platanów klonolistnych, klon jawor, jesion wyniosły, magnolia drzewiasta i korkowiec amurski. Ogółem wyróżniono 124 gatunków i odmian drzew i krzewów[3].
  • Park im. Książąt Pomorskich 'B' (dawniej Park im. Hanki Sawickiej)- posiadający powierzchnię 3,65 ha. Jest najbardziej na południe wysuniętą częścią wspomnianego powyżej zwartego ciągu zieleni. W tej części parku wyróżniono 91 gatunków i odmian drzew oraz krzewów, wśród których występują ciekawe i rzadkie gatunki m.in. dąb szypułkowy odm. stożkowa, korkowiec amurski, wierzba babilońska oraz orzech czarny i wiele innych pomników przyrody[4]. W zachodniej części znajduje się fragment murów miejskich[5] (pomiędzy ul. Juliusza Słowackiego, a 1-go maja)[6].


Zdjęcie panoramiczne z 2011 roku – Park Książąt Pomorskich
Zdjęcie panoramiczne z 2011 roku – Park Książąt Pomorskich

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zespół przyrodniczo-krajobrazowy (pol.). W: Ekofizjografia do Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Koszalina s. 33-34 [on-line]. architektsarp.pl. [dostęp 2016-04-20].
  2. "Wichura zniszczyła najstarsze drzewo w Koszalinie" Głos Koszaliński 9 lutego 2011
  3. Wacław Nowicki, Koszalin i okolice, Gdynia: Wydawnictwo Region, 2006, s. 49-50, ISBN 83-60437-06-8, ISBN 978-83-60437-06-3, OCLC 749837194.
  4. źródło: UM Koszalin
  5. Plan miasta Koszalina Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych im. Eugeniusza Romera Warszawa 2007 ​ISBN 978-83-7539-046-9
  6. Władysław Stachlewski "Koszalin i okolice" Wydawnictwo Sport i Turystyka Warszawa 1981 ​ISBN 83-217-2326-8​ s. 27, 34