Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego w Warszawie
Ilustracja
Park jesienią, w oddali widoczny pomnik Chwała Saperom
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Dzielnica Śródmieście
Powierzchnia ok. 90[1] ha
Projektant Alina Szolzówna,
Longin Majdecki,
Zygmunt Stępiński
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego w Warszawie
Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego w Warszawie
Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego w Warszawie
Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego w Warszawie
Ziemia52°13′40″N 21°02′03″E/52,227778 21,034167
Strona internetowa

Park Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego (do 1992 Centralny Park Kultury, także Centralny Park Kultury i Wypoczynku „Powiśle”[2]) – zespół kilku układów parkowych na warszawskim Solcu o powierzchni 53 ha. Powstał na terenach dawnej zabudowy miejskiej Powiśla oraz dawnych ogrodów Frascati, częściowo na skarpie wiślanej.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kompleks parkowy leży w rejonie ulic: Książęcej, al. Na Skarpie, Górnośląskiej, Rozbrat, Szarej, Koźmińskiej, Czerniakowskiej, al. 3 maja, Solec, Wilanowskiej i Ludnej. W skład parku wchodzi leżący po północnej stronie ul. Książęcej dawny park Na Książęcem[3].

Centralny Park Kultury powstał w latach 1952–1964, na terenie zniszczonej zabudowy miejskiej Powiśla według projektu zespołu architektów w składzie Alina Scholtz, Zygmunt Stępiński i Longin Majdecki. Był elementem powojennej przebudowy miasta[4]. Jego celem było stworzenie wielkiego terenu rekreacyjnego dla mieszkańców śródmieścia i dzielnic sąsiadujących[4].

Głównym elementem parku był dwupoziomowy taras na stoku skarpy, w miejscu, w którym wcześniej znajdował się pałac Branickich[5]. Od 1951 w parku znajdował się staromiejski pomnik Syreny, po konserwacji ustawiony w 1972 przy Wieży Marszałkowskiej[6]. W pobliżu Wisłostrady zachował się postument, na którym stał pomnik[7].

Główna część parku otwarta została 22 lipca 1955.

Powierzchnia parku to ok. 90 ha[1]. Obecna nazwa, nadana w 1992, upamiętnia Edwarda Śmigłego-Rydza.

Park przecinają szlaki rowerowe Nadwiślańska ścieżka rowerowa i Podskarpowa ścieżka rowerowa[8].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 618. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy. Urząd m.st. Warszawy, 2006-10-10. [dostęp 2015-01-29].
  3. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 83.
  4. a b Tadeusz Podgórski: Zwiedzamy Warszawę. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956, s. 150–152.
  5. Piotr Wierzbicki. Pamiętajcie o ogrodach. Ulubione parki warszawiaków. „Skarpa Warszawska”, s. 21–22, lipiec 2018. 
  6. Jerzy Łoziński, Andrzej Rottermund (red.): Katalog zabytków sztuki. Miasto Warszawa. Część I – Stare Miasto. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczna i Filmowe, 1993, s. 410. ISBN 83-221-0628-9.
  7. Pomnik Syrenki. warszawa1939.pl. [dostęp 2018-01-13].
  8. Park im. Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego. W: Urząd m.st. Warszawy [on-line]. zielona.um.warszawa.pl. [dostęp 2020-12-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]