Park Miejski w Bielawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bielawski Park Miejski
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miejscowość Bielawa
Data założenia 1850
Położenie na mapie Bielawy
Mapa lokalizacyjna Bielawy
Bielawski Park Miejski
Bielawski Park Miejski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bielawski Park Miejski
Bielawski Park Miejski
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Bielawski Park Miejski
Bielawski Park Miejski
Położenie na mapie powiatu dzierżoniowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu dzierżoniowskiego
Bielawski Park Miejski
Bielawski Park Miejski
Ziemia50°41′15,3″N 16°37′32,6″E/50,687583 16,625722

Bielawski Park Miejski – park znajdujący się w Bielawie na Dolnym Śląsku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Park założyła w 1850 rodzina Seidlitz jako park przypałacowy. 1 września 1930 miasto odkupiło park od ostatniego przedstawiciela rodziny Seidlitz-Sandreczkich, Adolfa von Seidlitz.

Około 1932 w parku otwarto kawiarnię „Café Parkgaststätte” (Kawiarnia Parkowa - dzisiaj budynek nie istnieje), zbudowaną według projektu świdnickiego architekta A.G. Gauerta i prowadzoną przemiennie przez Georga Ludwiga i Ernsta Hübnera. Był to drewniany, parterowy obiekt o wymiarach 12,14 m x 9 m i wysokości 3,5 m (nie licząc spadzistego dachu). W 1939 dobudowano taras i otwarty pawilon. Po 1945, do lat 80. XX w., kawiarnia funkcjonowała pod nazwą „Krystynka”.

W początku XX w. przy dzisiejszym Parku Miejskim funkcjonował młyn zbożowy „Schlossmühle” (Młyn Zamkowy), w l. 20. zwany „Steinbrichsmühle” (Młyn Steinbricha), po którym pozostał kanał młyński (Mühlgraben) obok budynku przy ul. Wojska Polskiego 6. Kanał ten wykorzystywano do zasilania dwóch stawów w parku. W 1934 mniejszy staw zlikwidowano, a w jego miejscu w 1935 powstał basen kąpielowy o powierzchni 6000 m kw. Na obiekcie tym w 1936 kadra pływaków Niemiec rozgrywała eliminacje przed igrzyskami olimpijskimi. Pływalnia miała trampolinę, natryski, kabiny i kawiarenkę. Zarządcą obiektu (Bademeister) był Gerhard Matschijewski[1][2].

W latach 30. XX w. na większym stawie ze sztuczną wyspą na środku, umożliwiono pływanie łódkami-gondolami, a zimą na zamarzniętej tafli urządzano ślizgawkę.

W latach 60. park stopniowo podupadał z powodu braku funduszy. Na trawnikach pasły się gęsi, kury, a nawet kozy[1].

Basen kąpielowy zlikwidowano w latach 80. XX w., a na dawnym stawie gondolowym, w ostatnich latach zainstalowano podświetlaną fontannę[2].

W parku działa Centrum Edukacyjno-Informatyczne zarządzane przez Ośrodek Sportu i Rekreacji[3].

W gminnej ewidencji zabytków znajdują się muszla koncertowa oraz pawilon parkowy, powstałe po 1900[4].

Atrakcje[edytuj | edytuj kod]

Na terenie parku jest wybudowanych wiele atrakcji:

  • siłownia plenerowa
  • park linowy z trzema trasami przejścia
  • skate park
  • rowery wodne i kajaki
  • kawiarenka
  • plac zabaw
  • most zakochanych

Organizowane są spektakle teatralne, koncerty muzyczne, zawody sportowe oraz festyny[3].

Fauna i flora[edytuj | edytuj kod]

W parku występuje wiele ptaków, między innymi: drozdy, kosy, sroki, kaczki, gołębie grzywacze, zięby czy sikory. Znajdują się tu dwa dęby szypułkowe (Quercus robur) uznane za pomniki przyrody i wpisane do Rejestru Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody we Wrocławiu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Park Miejski w Bielawie, parki.org.pl [dostęp 2019-06-17].
  2. a b Bielawa wczoraj i dziś / Langenbielau gestern und heute. 2011-01-08. [dostęp 2019-10-09].
  3. a b Osir Bielawa, osir.bielawa.pl [dostęp 2019-06-16].
  4. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Bielawa. s. 31. [dostęp 2019-10-09].