Park Narodowy Ćitwan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park Narodowy Ćitwan
चितवन राष्ट्रिय निकुञ्ज/Chitwan National Park
Położenie  Nepal
Data utworzenia 1973
Powierzchnia 932 km²
Położenie na mapie Nepalu
Mapa lokalizacyjna Nepalu
Park Narodowy Ćitwan
Park Narodowy Ćitwan
Ziemia27°28′47,82″N 84°28′45,73″E/27,479950 84,479370
Mapa parku
Chitwan-NP+bufferzone-map.jpg
Park Narodowy Ćitwana
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Chitwan 2.jpg
Typ przyrodnicze
Spełniane kryterium VII, IX, X
Numer ref. 284
Regionb Azja, Australia i Oceania
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1984
na 8. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Park Narodowy Ćitwan (nep. चितवन राष्ट्रिय निकुञ्ज; ang. Royal Chitwan National Park; w 2005 roku z oficjalnej nazwy parku usunięto przymiotnik „Royal” (pol. królewski)) – park narodowy położony w Nepalu, utworzony w 1973 roku, zajmuje powierzchnię 932 km²; pierwszy park narodowy powstały na terenie Nepalu.

Habitat wielu gatunków flory i fauny, w tym ok. 450 gatunków ptaków.

W 1984 roku park został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Mokradło w północnej części parku

Położenie[edytuj]

Park narodowy Ćitwan leży w południowej części środkowego Teraju u podnóży pasma himalajskiego Siwalik[1]. Administracyjnie znajduje się na terenie czterech dystryktów: Chitwan, Nawalparasi, Parsa i Makwanpur[1].

Historia[edytuj]

Park został powołany do życia w 1973 roku i był pierwszym parkiem narodowym ustanowionym na terenie Nepalu[1]. W 1984 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO[1].

Opis[edytuj]

Park zajmuje powierzchnię 932 km² pomiędzy dwoma dolinami rzecznymi[1][2]. Teren parku jest pagórkowaty, przepływają przez niego trzy duże rzeki – Narayani, Rapti i Reu. Występują tu bagniste i podmokłe tereny.

Monsuny przynoszą opady prawie 2000 mm w okresie od czerwca do września, powodując wylewanie rzek, a nawet zmiany ich biegu[2]. Zimą suche wiatry północne przyczyniają się do opadu temperatury i zmniejszenia wilgotności powietrza[2].

60% powierzchni pokrywają lasy złożone prawie wyłącznie z drzew damarzyka mocnego, na wzgórzach rosną sosny, gdzieniegdzie palmy, a na wilgotnych stokach bambus [2]. Obszar charakteryzuje się bogatą bioróżnorodnością[1]. Występuje tu ponad 350 gatunków ptaków[2]. Park jest jednym z ostatnich miejsc występowania zagrożonych wyginięciem nosorożca indyjskiego i tygrysa bengalskiego[1]. Występuje tu także wiele innych gatunków zagrożonych lub narażonych na wyginięcie, m.in. gawial gangesowy, hubarka bengalska, lampart, kotek cętkowany, gaur, suzu gangesowy, krokodyl błotny, sambar jednobarwny i wargacz leniwy[2].

Do bogatej fauny parku zaliczają się ponadto m.in.: aksis czytal, jelenie z rodzaju Hyelaphus, mundżaki, kuna żółtogardła, cyweta, kot błotny, szakal, hiena pręgowana, lis bengalski, dzioborożec wielki, pawie, wężojad czubaty, rybożer białosterny[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h UNESCO: Chitwan National Park (ang.). [dostęp 2017-08-26].
  2. a b c d e f g h UNESCO: NOMINATION TO THE WORLD HERITAGE LIST – Chitwan National Park (ang.). [dostęp 2017-08-26].

Linki zewnętrzne[edytuj]