Park Narodowy „Udegiejskaja legienda”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Narodowy „Udegiejskaja legienda”
park narodowy
Państwo  Rosja
Położenie Kraj Nadmorski
Data utworzenia 9 czerwca 2007
Powierzchnia 1037 km²
Położenie na mapie Kraju Nadmorskiego
Mapa lokalizacyjna Kraju Nadmorskiego
Park Narodowy „Udegiejskaja legienda”
Park Narodowy „Udegiejskaja legienda”
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Park Narodowy „Udegiejskaja legienda”
Park Narodowy „Udegiejskaja legienda”
Ziemia45°49′09″N 135°24′42″E/45,819167 135,411667

Park Narodowy „Udegiejskaja legienda”, (ros. Национальный парк «Удэгейская легенда») – park narodowy na dalekim wschodzie Rosji, w Kraju Nadmorskim, na terytorium rejonu krasnoarmiejskiego[1].

Historia powstania[edytuj | edytuj kod]

Powstanie parku narodowego było planowane od początku lat 90. XX wieku, a oficjalnie został utworzony 9 czerwca 2007 roku[1] w celu ochrony przyrody zachodniego skłonu gór Sichote-Aliń i rozwoju turystyki ekologicznej[1].

Całkowita powierzchnia parku według danych władz leśnych wynosi 103 744 tys. ha. W parku zarejestrowano 28 stanowisk archeologicznych z różnych czasów: zarówno obozowiska z epoki kamiennej, jak i średniowieczne grodziska.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie park miał nosić nazwę „Sriednieussurskij”, ale zgodnie z radą dyrektora parku „Zow tigra” wybrano lepiej brzmiącą i potencjalnie wywołującą większe zainteresowanie nazwę „Udegiejskaja legienda”, co w efekcie spowodowało konflikt z miejscową społecznością Ugedejców, którzy zdecydowali, że park został utworzony w celu ochrony ich kultury i powinien być wyłącznie ich własnością. Konflikt nie został rozstrzygnięty do tej pory i nadal trwają postępowania przed sądami i innymi instytucjami różnych instancji.

Warunki geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Park narodowy Ugedejska legenda jest położony u podnóża zachodniego łańcucha gór Sichote-Aliń[1]. W jego skład wchodzą 3 części: środkowa, ujściowa i dolna. Terytorium rejonu krasnoarmiejskiego położone jest między dwoma centrami Kraju Nadmorskiego – Władywostokiem i Chabarowskiem. W związku z błędami w dokumentach przy rejestracji obszaru, a także z sądowymi postępowaniami z różnymi organizacjami, dokładne granice parku do tej pory nie zostały określone.

Administracja parku narodowego znajduje się we wsi Roszczino, kilka kilometrów od rejonowego centrum – Nowopokrowki.

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze parku występują znaczne różnice wysokości (od 200 m n.p.m. w dolinie Wielkiej Ussurki) do 1180 m n.p.m. na najwyższych wzniesieniach), co powoduje piętrowy układ świata roślinnego. Występuje tu 30 rzadkich roślin naczyniowych, które wymagają ochrony: rozłożnia kolczasta, bergenia, żeńszeń, Calypso bulbosa, mikrobiota syberyjska, różanecznik Rhododendron fauriei, cis japoński i wiele innych, a także 12 gatunków porostów, które zostały wpisane do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych[2]. Lasy parku narodowego odznaczają się wysoką produktywnością (powyżej 100 kwintali/ha), zapewniając w ten sposób duże zasoby biomasy.

Chronione gatunki ssaków to tygrys syberyjski, niedźwiedź himalajski i cyjon rudy. W parku zanotowano obecność 28 gatunków owadów wpisanych do Czerwonej Księgi Federacji Rosyjskiej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]