Park Narodowy Gunung Palung

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Narodowy Gunung Palung
Ilustracja
Roślinność parku
park narodowy
Państwo  Indonezja
Data utworzenia 1990
Położenie na mapie Indonezji
Mapa konturowa Indonezji, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Park Narodowy Gunung Palung”
Ziemia1°14′24″S 110°14′21″E/-1,240000 110,239167

Park Narodowy Gunung Palungpark narodowy ulokowany na indonezyjskiej wyspie Borneo w jej zachodniej części (w Kalimantanie).

Początkowo obszar objęty obecnie parkiem narodowym został w 1937 ustanowiony rezerwatem przyrody (nature reserve). Miał wtedy powierzchni 30 tys. hektarów. W 1981 zmieniono rangę na rezerwat dzikiej przyrody (wildlife reserve), a obszar parku zwiększono do 90 tys. hektarów. 24 marca 1990 uznano obszar za park narodowy[1].

Warunki naturalne[edytuj | edytuj kod]

W Parku Narodowym Gunung Palung leży najobszerniejszy w całym Kalimantanie obszar leśny złożony głównie z dwuskrzydlcowatych. Około 65% powierzchni parku zajmują lasy pierwotne[2]. Prócz lasów deszczowych rosną tu m.in. namorzyny, nad brzegiem rzek zarośla reofitów i lasy aluwialne[1]. Z występujących w parku roślin można wymienić storczyka Coelogyne pandurata, Dyera costulata, Gonystylus bancanus, Agathis borneensis, Alstonia scholaris, Gluta renghas, Eusideroxylon zwageri, przedstawicieli Bruguiera, lumnicery (Lumnitzera), korzeniary (Rhizophora) i Sonneratia[2].

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Z naczelnych występują tu m.in. nosacz sundajski (Nasalis larvatus), langur kaztanowy (Presbytis rubicunda), orangutan borneański (Pongo pygmeus), Hylobates agilis, a innych ssaków – Rheithrosciurus macrotis, biruang malajski (Helarctos malayanus), pantea mglista (Neofelis nebulosa). Występuje tu również ryba arowana azjatycka (Scleropages formosus) i krokodyl gawialowy (Tomistoma schlegelii)[3].

Awifauna[edytuj | edytuj kod]

Od 2004 BirdLife International uznaje park za ostoję ptaków IBA. Wymienia 12 gatunków, które zaważyły na tej decyzji. Należą do nich zagrożone gatunki – wieloszpon białobrody (Polyplectron schleiermacheri), bocian garbaty (Ciconia stormi). Kilka jest narażonych na wyginięcie, są to: kiściec żółtosterny (Lophura erythrophthalma), czarnopiór (Melanoperdix niger), marabut jawajski (Leptoptilos javanicus), wojownik mały (Nisaetus nanus), treron wielki (Treron capellei), kukal krótkopalcowy (Centropus rectunguis), kurtaczek czwerwonogrzbiety (Pitta baudii), szczeciak hakodzioby (Setornis criniger) oraz białopiórek kasztanowaty (Ptilocichla leucogrammica). Jeden spośród wymienionych gatunków, zimorodek modropierśny (Alcedo euryzona), jest krytycznie zagrożony[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Endriatmo Soetarto, M. T. Felix Sitorus, M. Yusup Napiri: Decentralisation of Administration, Policy Making and Forest Management in Ketapang District, West Kalimantan. CIFOR, 2001, s. 42–43, seria: Case studies on decentralisation and forests in Indonesia.
  2. a b Gunung Palung National Park. W: National Parks in Kalimantan [on-line]. Kementerian Kehutanan Republik Indonesia, 3 maja 2013. [dostęp 31 grudnia 2015].
  3. a b ID047 Gunung Palung. BirdLife International. [dostęp 31 grudnia 2015].