Park Narodowy Niżne Tatry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park Narodowy „Niżne Tatry”
Ďumbier 3TN1.jpg
Dziumbier i kocioł lodowcowy pod jego północną ścianą
Położenie Słowacja
Data utworzenia czerwiec 1978
Powierzchnia 728,42 km²
Powierzchnia otuliny 1101,62 km²
Siedziba Bańska Bystrzyca
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Park Narodowy „Niżne Tatry”
Park Narodowy „Niżne Tatry”
48°55′32″N 19°37′57″E/48,925556 19,632500
Strona internetowa parku
Chopok i schronisko Kamenná chata pod Chopkom
Naturalne piętro halne (Chabenecké sedlo)

Park Narodowy „Niżne Tatry” (słow. Národný park Nízke Tatry, NAPANT) – największy słowacki park narodowy obejmujący pasmo górskie Niżnych Tatr, pomiędzy Wagiem a Hronem.

Pierwsze próby ochrony tego terenu podjęto już w latach 1918–1921, a intensywne prace nad utworzeniem parku narodowego rozpoczęto w 1963 r. Park utworzono w czerwcu 1978 r. Początkowo zajmował 810,95 km², a pasmo ochronne 1240 km² – w sumie ok. 2051 km². W 1997 r. zmniejszono ten obszar do dzisiejszych 1830 km²: sam park ma powierzchnię 728 km², a jego pasmo ochronne 1102 km².

Na terenie parku znajduje się:

  • 10 narodowych rezerwatów przyrody,
  • 12 rezerwatów przyrody,
  • 3 tereny chronione,
  • 2 narodowe zabytki przyrody,
  • 6 zabytków przyrody.

Zarząd parku znajduje się w Bańskiej Bystrzycy.

Fauna i flora[edytuj | edytuj kod]

Największym drapieżnikiem w parku jest niedźwiedź brunatny (NAPANT przyjął go jako swoje logo). Oprócz niego w parku występują wilki, rysie i wydry. Z innych większych zwierząt spotykane są jelenie, a w niższych położeniach sarny i dziki. W najwyższych partiach gór żyją świstaki, zaś w rejonie od Chabeńca po Dziumbier aklimatyzowane kozice. Spośród ptaków godne wymienienia są orły, sokoły wędrowne, głuszce, cietrzewie, drozdy obrożne i dzięcioły trójpalczaste.

Roślinność parku układa się w typowe dla gór Środkowej Europy piętra roślinne, od regla dolnego po piętro alpejskie. Przeważająca część parku jest zalesiona. Świat rzadszych roślin reprezentują m.in. sasanka biała, szarotka alpejska i goryczka kropkowana.

W dolnych partiach górskich powszechnie zbierane są zioła lecznicze, maliny, jeżyny, jagody, poziomki oraz liczne gatunki grzybów jadalnych.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez NAPANT prowadzi liczna sieć (około 1000 km) szlaków turystycznych, w tym fragment najdłuższego słowackiego szlaku turystycznego – Cesta hrdinov Slovenského národného povstania. Bazę noclegową stanowią trzy schroniska – Útulňa pod sedlom Ďurkovej (wbrew nazwie jest typowym schroniskiem), Kamenná chata pod Chopkom i Chata M. R. Štefánika pod Ďumbierom, hotele górskie Kosodrevina i Trangoška oraz kilka szałasów (schronów). Turystów przyciągają również jaskinie, udostępnione do zwiedzania, w tym najsłynniejsze – Demianowska Jaskinia Wolności oraz Demianowska Jaskinia Lodowa.

Zimą bardzo popularny jest największy w tej części Europy ośrodek narciarski na północnych i południowych stokach ChopokaJasná Sever oraz Jasná Juh.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hochmuth Zdenko a kolektív: Nízke Tatry – západ. Turistický sprievodca ČSSR č. 10, wyd. Šport, Slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1982
  • Linhart Kamil a kolektív: Nízke Tatry, východná časť. Turistický sprievodca ČSSR č. 11, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1982;

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]