Park Narodowy Serra da Capivara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park narodowy Serra da Capivara
Ilustracja
park narodowy
Państwo  Brazylia
Data utworzenia 5 czerwca 1979[1]
Powierzchnia 1000 km²
Położenie na mapie Brazylii
Mapa lokalizacyjna Brazylii
Park narodowy Serra da Capivara
Park narodowy Serra da Capivara
8°40′00,120″S 42°33′00,000″W/-8,666700 -42,550000
Park Narodowy Serra da Capivara[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Malowidła naskalne
Państwo  Brazylia
Typ kulturowy
Spełniane kryterium III
Numer ref. 606
Region[b] Ameryka Łacińska i Karaiby
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1991
na 15. sesji

Park Narodowy Serra da Capivarapark narodowy leżący na terenie brazylijskiego stanu Piauí. Utworzony został 5 czerwca 1979 roku na powierzchni 91 848,88 ha[1] (BirdLife International podaje 100 000 ha). Od roku 1991 należy do listy światowego dziedzictwa UNESCO[2], a w roku 2008 teren parku narodowego został uznany za Important Bird Area[3].

Archeologia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie parku znajduje się około 300 stanowisk archeologicznych. Występują liczne schronienia skalne z malowidłami datowanymi na 50 000–30 000 lat temu. Rysunki w schronieniu nazwanym Pedra Furada datowane są na 26 000–22 000 lat p.n.e. i prawdopodobnie są najstarszymi malowidłami naskalnymi w Ameryce Południowej[2]. Sceny obejmują polowania na zwierzęta, walki, taniec oraz sceny dotyczące życia seksualnego – w tym zoofilię. Część zwierząt, przedstawionych luzem lub na polowaniach, da się rozpoznać; są to jeleń szlachetny (Cervus elaphus), pancerniki, kapibara (Hydrochoerus hydrochaeris), jaguar (Panthera onca), nandu (Rhea spp.) oraz jaszczurki[4].

Awifauna[edytuj | edytuj kod]

Na terenie parku występują trzy narażone na wyginięcie gatunki ptaków, są to penelopa białobrewa (Penelope jacucaca), czyż żółtolicy (Spinus yarrellii) oraz ziarnojadek wielkodzioby (Oryzoborus maximiliani). Prócz tego spotykane są gatunki bliskie zagrożenia, na przykład kusacz żółtonogi (Crypturellus noctivagus), ara marakana (Primolius maracana), dzięciolnik rdzawy (Picumnus fulvescens) i kusaczek białobrewy (Hylopezus ochroleucus), a także gatunki najmniejszej troski, jak mrowiec czarnolicy (Sakesphorus cristatus), mrówczynek szarobrzuchy (Herpsilochmus sellowi) oraz haczykodziób (Megaxenops parnaguae)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Parna da Serra da Capivara. ICMBio. [dostęp 26 grudnia 2013].
  2. a b Serra da Capivara National Park. UNESCO. [dostęp 26 grudnia 2013].
  3. a b BR035 Parque Nacional da Serra da Capivara. BirdLife Data Zone. [dostęp 26 grudnia 2013].
  4. George Nash: The rock art of the Serra da Capivara. Brandshaw Foundation. [dostęp 26 grudnia 2013].