Park Narodowy Shiretoko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Narodowy Shiretoko
Ilustracja
park narodowy
Państwo

 Japonia

Położenie

Hokkaido

Data utworzenia

1 czerwca 1964

Położenie na mapie Japonii
Mapa konturowa Japonii, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Park Narodowy Shiretoko”
Ziemia44°06′00,000″N 145°10′59,999″E/44,100000 145,183333
Shiretoko[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
ilustracja
Państwo

 Japonia

Typ

przyrodniczy

Spełniane kryterium

IX, X

Numer ref.

1193

Region[b]

Azja i Pacyfik

Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę

2005
na 29. sesji

Park Narodowy Shiretoko (jap. 知床国立公園 Shiretoko Kokuritsu Kōen) – park narodowy zajmujący większą część półwyspu Shiretoko, który znajduje się na północno-wschodnim krańcu japońskiej wyspy Hokkaido. Powierzchnia parku wynosi 38 633 ha. Został on założony 1 czerwca 1964 roku.

Duża część półwyspu dostępna jest tylko pieszo lub łodzią, co czyni ten obszar jednym z najbardziej niedostępnych w Japonii. Park jest znany z największej w kraju populacji niedźwiedzi brunatnych, a także z możliwości oglądania spornej wyspy Kunaszyr (jap.: Kunashiri), której zwrotu (wraz z pozostałą częścią Terytoriów Północnych) domaga się Japonia, a która od zakończenia II wojny światowej jest okupowana przez Rosję.

W 2005 r. UNESCO umieściło półwysep na liście światowego dziedzictwa i poradziło, aby chronić jego zasoby razem z Wyspami Kurylskimi należącymi do Rosji jako transgraniczny „Park Pokoju Światowego Dziedzictwa”.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]