Park Narodowy Ulu Temburong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulu Temburong
Ilustracja
Podróż łodzią rzeką Temburong do Ulu Temburong
park narodowy
Państwo  Brunei
Położenie Temburong
Data utworzenia 1991
Powierzchnia 550 km²
Położenie na mapie Brunei
Mapa lokalizacyjna Brunei
Ulu Temburong
Ulu Temburong
Ziemia4°28′40,80″N 115°12′27,72″E/4,478000 115,207700

Park Narodowy Ulu Temburong – pierwszy park narodowy w Brunei, ustanowiony w 1991 roku. Położony jest w południowej części dystryktu Temburong, zajmując około 40% jego powierzchni. Stanowi część obszaru chronionego Batu Apoi Forest Reserve[1]. Park jest znany jako "Green Jewel of Brunei" (pl. Zielony Klejnot Brunei), gdyż zawiera dżunglę w naturalnym stanie[2]. Opisany został jako "najznakomitszy przykład sukcesu polityki ochrony lasu sułtanatu"[3]. Najważniejszymi przepływającymi przez park rzekami są Temburong oraz Belalong. Park stanowi ważne centrum ekoturystyki w Brunei[4]. Na terenie dystryktu znajduje się również rezerwat Peradayan Forest Reserve[5].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Most wiszący w Ulu Temburong

Park Narodowy Ulu Temburong znajduje się we wschodnim Brunei, w dystrykcie Temburong. Graniczy z trzema innymi dystryktami oraz malezyjskim stanem Sarawak. Znajdujące się w nim nizinne lasy deszczowe pokrywają obszar o powierzchni 550 km2[2][6][7]. Południowa część parku obejmuje górzysty region o szczytach dochodzących do 1800 m. n.p.m. wysokości oraz nizinami u stóp północnych stoków. Teren poprzecinany jest kilkoma rzekami, które formują wąskie doliny ciągnące się do rejonów nadbrzeżnych[8].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Po parku można podróżować jedynie po rzece, wykorzystując długie łodzie wiosłowe[9] odpływające ze stolicy, Bandar Seri Begawan. Pierwszym celem łodzi jest miasto Bangar, stolica dystryktu. Podróż z Bangar do Batang Duri odbywa się drogą. Tam rozpoczyna się właściwa podróż rzeką Temburong do parku. Na terenie parku zbudowana została kompleksowa sieć kładek, mostów i schodów umożliwiająca zwiedzenie wszystkich jego rejonów[9]. Stworzona została również ścieżka umożliwiająca obejrzenie piętra koron drzew. Zbudowana została ze stalowych wież wspierających sieć linowych dróg, które wiszą do 50 m wysokości nad podłożem[6]. Przyjeżdząjący w ten rejon turyści mogą się zatrzymywać w Ulu Ulu Resort[4].

Świetlista korona drzewa Dipterocarpus

Flora[edytuj | edytuj kod]

W szacie roślinnej obszar dominują rodzaje: Shorea, Dryobalanops i Dipterocarpus. W głównych lasy nizinnych i wyżynnych dominuje Dipterocarpus, natomiast nizinne lasy reglowe znajdują się w części południowo-wschodniej. W rejonach przybrzeżnych dominują lasy mangrowe[6][8][10]. Pospolite są także różne gatunki rotangu. Wśród innych występujących tu roślin są imbiry, begonie, ostrojowate, obrazkowate, figowce oraz iksory. Wzdłuż rzek spotkać można palmy, paprotniki, mszaki i porosty[6].

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Do fauny parku należą m.in. ssaki, gady, owady i ptaki[6][10]. Znanym, całkowicie nadrzewnym gatunkiem jest gibon borneański, pozbawiony ogona, brązowo-szaro ubarwiony naczelny[6]. Z parku znane są też wiewiórki Exilisciurus exilis, żaby Staurois natator oraz węże z podrodziny Crotalinae[6].

Do bardziej znanych ptaków należą: dzioborożec żałobny, dzioborożce z rodzaju Anorrhinus, szerokodzioby (w tym Eurylaimus ochromalus) oraz jerzykowate[6].

Do zamieszkujących teren parku owadów należy około 400 gatunków motyli, w tym Idea stolli oraz Trogonoptera brookiana, mrówka Campanotus gigas, pluskwiaki z rodziny Fulgoridae oraz termity[6].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Kontrolę nad parkiem sprawuje Departament Leśnictwa Ministerstwa Przemysłu i Głównych Zasobów. Siedziba główna parku znajduje się w pobliżu zbiegu rzek Temburong i Belalong, w utworzonej tam w 1991 stacji badawczej Kuala Belalong Field Study Centre[8]. Park jest częścią międzynarodowego porozumienia w sprawie ochrony przyrody- Heart of Borneo (pl Serce Borneo)[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. USA IBP: Brunei Mineral & Mining Sector Investment and Business Guide. International Business Publications, 2009-11-25, s. 237. ISBN 978-1-4330-0442-1. [dostęp 2013-10-06].
  2. a b Tamara Thiessen: Borneo: Sabah, Brunei, Sarawak: the Bradt travel guide. Bradt Travel Guides, 2009-01-01, s. 145. ISBN 978-1-84162-252-1. [dostęp 2013-10-06].
  3. Rough Guide to Malaysia, Singapore & Brunei. Rough Guides, 2003-12-01, s. 596. ISBN 978-1-84353-094-7. [dostęp 2013-10-06].
  4. a b Welcome to Ulu Ulu Resort. Ulu Ulu National Park Resort. [dostęp 2013-10-06].
  5. Borneo. Lonely Planet, 2008-06-21, s. 233. ISBN 978-1-74059-105-8. [dostęp 2013-10-06].
  6. a b c d e f g h i Nick Baker: Ulu Temburong National Park - untouched rainforest of Brunei. Ecology Asia. [dostęp 2013-10-06].
  7. WWF 2012 ↓, s. 7.
  8. a b c WWF 2012 ↓, s. 22.
  9. a b Forest Tourism and Recreation: Case Studies in Environmental Management. CABI, 2000, s. 136. ISBN 978-1-84593-303-6. [dostęp 2013-10-06].
  10. a b Ulu Temburong National Park the country’s first national park. News Asian Biodiversity Organization. [dostęp 2013-10-06].
  11. Forestry Department of Brunei: Heart of Borneo. [dostęp 2013-10-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]