Przejdź do zawartości

Park Narodowy Wyspy Rubondo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Park Narodowy Wyspy Rubondo
ilustracja
park narodowy
Państwo

 Tanzania

Położenie na mapie Tanzanii
Mapa konturowa Tanzanii, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Park Narodowy Wyspy Rubondo”
2°18′S 31°50′E/-2,300000 31,833333
Strona internetowa

Park Narodowy Wyspy Rubondopark narodowy obejmujący tropikalną wyspę Rubondo oraz dziewięć mniejszych wysp, położony w zachodniej części Jeziora Wiktorii w Tanzanii. Obszar ten należy do najsłabiej przekształconych przez człowieka regionów kraju. Od kilkudziesięciu lat nie występuje tu stałe osadnictwo ludzkie, a krajobraz zdominowany jest przez pierwotny las równikowy[1]. Park narodowy został utworzony w 1977 roku.

Położenie i środowisko

[edytuj | edytuj kod]

Wyspa Rubondo leży w pobliżu zachodnich brzegów Jeziora Wiktorii. Jej powierzchnię pokrywają głównie zwarte lasy tropikalne, urozmaicone fragmentami sawanny oraz terenami podmokłymi. Linia brzegowa ma w wielu miejscach charakter skalisty, jednak liczne zatoki porośnięte są lasem schodzącym bezpośrednio do wody. Na jednym z odcinków wyspy występuje rozległe bagno papirusowe, stanowiące ważne siedlisko ptactwa wodnego[1].

Fauna Parku Narodowego Rubondo jest wyjątkowo zróżnicowana. W strefach podmokłych żyje m.in. sitatunga, rzadka antylopa związana ze środowiskami bagiennymi. Na brzegach jeziora często obserwowane są słonie, hipopotamy i krokodyle, sporadycznie pojawiają się także lamparty. W lasach występują m.in. koczkodany, genety, wiwerowate oraz dziki rzeczne[1].

Pod koniec lat 60. XX wieku na wyspę introdukowano szympansy. Po przeprowadzeniu intensywnego programu habituacji zwierzęta te są obecnie dostępne do obserwacji dla turystów, co czyni Rubondo jednym z nielicznych miejsc w Afryce, gdzie można oglądać szympansy bez konieczności długotrwałych wypraw górskich[1].

Awifauna

[edytuj | edytuj kod]

Park Narodowy Rubondo charakteryzuje się bardzo bogatą awifauną – odnotowano tu blisko 400 gatunków ptaków, w tym m.in. papugę żako. Zróżnicowanie siedlisk, obejmujące lasy wiecznie zielone, otwarte zadrzewienia oraz bagna papirusowe, sprzyja zarówno gatunkom osiadłym, jak i migrującym. Szczególnie liczne są bociany, dzioborożce, czaple oraz ptaki drapieżne, w tym rybołów afrykański, którego zagęszczenie należy do najwyższych na świecie[1].

Jezioro Wiktorii

[edytuj | edytuj kod]

Jezioro Wiktorii stanowi integralny element ekosystemu parku i jest wykorzystywane m.in. do wędkarstwa sportowego typu „złów i wypuść”. Poławiane są przede wszystkim okonie nilowe, osiągające niekiedy masę przekraczającą 50 kg. Połowy prowadzone są z niewielkich łodzi sportowych na głębszych wodach wokół wyspy[2].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]