Park Regionalny Queyras

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Logo Parku Regionalnego Queyras
Park Regionalny Queyras

Park Regionalny Queyras (fr. Parc naturel régional du Queyras) – park we francuskim departamencie Alp Wysokich, w regionie Prowansji-Alp-Lazurowego Wybrzeża.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Park Regionalny Queyras znajduje się pomiędzy północno-południową granicą włoską i regionem Piemont. Równoregle od zachodu występuje dolina rzeki Durance. Niedaleko Parku Regionalnego Queyras, na północnym zachodzie jest miasto Briançon, a od strony północnej Sestriere[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Park Regionalny Queyras powstał 31 stycznia 1977 i zajmuje obszar 65 000 hektarów[1]. Zarząd parku znajduje się w Arvieux. Dziesięć gmin, w tym 2 500 mieszkańców tworzy Park Regionalny Queyras.

Dziesięć gmin, tworzących Park Regionalny Queyras:

Nazwa gminy
Abriès
Aiguilles
Arvieux
Château-Ville-Vieille
Ceillac
Eygliers
Guillestre
Molines-en-Queyras
Ristolas
Saint-Véran

Krajobraz[2][edytuj | edytuj kod]

Park Regionalny Queyras jest obszarem górskim. Głównym tokiem wodnym regionu Queyras jest rzeka Guil, która w Guillestre osiąga dolinę rzeczną Durance na wysokości 900 metrów, do której ostatecznie wpada. Podążając rzeką w kierunku północnym napotkamy wąwozy: Combe du Queyras i Gorges du Guil, które ciągną się aż do Château-Ville-Vieille. Odległość pomiędzy wynosi 1 400 metrów. Od miasta Château-Ville-Vieille prowadzą większe doliny na północ i na południe.

Po stronie wschodniej znajdują się Alpy Kotyjskie, za granicą francuską, we Włoszech leży szczyt Monte Viso, który ma 3841 metrów (12,592 stóp)[3]. Na obszarze Parku Regionalnego Queyras znajduje się też strefa ochronna (fr. Réserve Naturelle Ristolas Mont-Viso). Mniejsze pasma górskie na północy i południu osiągają ponad 3 000 metrów.

Oprócz podstawowych tras przez doliny są też jeszcze dwa inne dojścia do parku, przez przełęcze. Pierwsze przez Col d’Izoard do Briançon, a drugie przez Col Agnel do Valle Varaita.

Fauna i Flora[2][edytuj | edytuj kod]

Łagodne okresy odpowiednie dla rozwoju roślin są tak zmniejszone przez fakt, że wiele gatunków rzadko jest w stanie wyprodukować nasiona. Najlepiej do temperatur, panujących w Parku Regionalnym Queyras dopasowała się szarotka. Ponieważ większa część rośliny jest biała i całkowicie owłosiona, i to chroni ją przed zimnem. Trawiaste zbocza i modrzewie stanowią dla kozic, koziorożców i muflonów śródziemnomorskich przestrzeń życiową. Plan odstrzału w każdej osadzie określa liczbę zwierząt, na które można polować jesienią, aby uregulować populację. Także biotop jest domem dla dużej ilości świstaków, które mimo to żyją w ubogich warunkach, w swoim śnie zimowym do końca marca, później w dużych stadach. Przez to coraz częściej stają się łupem orła przedniego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b france-voyage.com, Queyras Regional Nature Park (ang.)
  2. a b Parc naturel régional du Queyras (fr.). pnr-queyras.fr. [dostęp 2018-05-11].
  3. Queyras Regional Park (ang.). alpbase.com. [dostęp 2018-05-11].