Park Zdrojowy w Busku-Zdroju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Zdrojowy w Busku-Zdroju
Ilustracja
Sanatorium Marconi
Państwo  Polska
Miejscowość Busko-Zdrój
Powierzchnia 16 ha
Data założenia 1836
Projektant Ignacy Hanusz
Położenie na mapie Buska-Zdroju
Mapa konturowa Buska-Zdroju, na dole znajduje się punkt z opisem „Park Zdrojowy w Busku-Zdroju”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Park Zdrojowy w Busku-Zdroju”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Park Zdrojowy w Busku-Zdroju”
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa konturowa powiatu buskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Park Zdrojowy w Busku-Zdroju”
Położenie na mapie gminy Busko-Zdrój
Mapa konturowa gminy Busko-Zdrój, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Park Zdrojowy w Busku-Zdroju”
Ziemia50°27′30″N 20°43′14″E/50,458333 20,720556

Park Zdrojowy w Busku-Zdrojupark zdrojowy o powierzchni 16 ha w Busku-Zdroju, znajdujący się w południowej części miasta. Właścicielem parku jest urząd miasta Busko-Zdrój[1]. Obecnie park przechodzi modernizację[2]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy zakład przyrodoleczniczy w Busku stworzył dzierżawca miasta generał Feliks Rzewuski, projektowanie Łazienek zlecił włoskiemu architektowi Henrykowi Marconiemu[3], założenie parku ogrodnikowi Ignacemu Hanuszowi. Przez park mieli przechodzić powstańcy, podczas wycofywania się po bitwie pod Grochowiskami. Park był również miejscem tajnych konspiratorów w r. 1905 oraz POW. W r. 1952 zlikwidowano bilety do parku. Ponadto rozszerzono park o sąsiadujące tereny leśne i nadano im nazwę "Park 1 Maja". Dwa lata później dyrektor uzdrowiska przekazał park 1 Maja sanatorium wojskowemu. Do końca lat 70. w parku znajdowały się oranżerie i dom ogrodnika, zwany "Imosówką" (architekt Henryk Marconi) od nazwiska ostatniego ogrodnika zdrojowego Tadeusza Imosy. Dom odbudowano w r. 1982[1].

Park[edytuj | edytuj kod]

Składa się z trzech części:

  • ogrodu łazienkowego o powierzchnio 16 ha, ogrodzonego.
  • promenady łączącej ogród z centrum miasta, o długości 859 m (Aleja Mickiewicza)
  • skweru na pl. Zwycięstwa, pow. 0,7 ha[1]

Obiekty na terenie parku[edytuj | edytuj kod]

  • "Łazienki" - najstarsze sanatorium w Busku-Zdroju
  • restauracja
  • muszla koncertowa
  • Aleja Gwiazd związanych z polską muzyką klasyczną[3]
  • kaplica św. Anny, po rekonstrukcji[3]
  • korty tenisowe
  • plac zabaw dla dzieci

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

W ogrodzie rośnie 4500 drzew. Najliczniej występują klon zwyczajny, jesion, klon jawor, grab pospolity, robinia akacjowa. lipa drobnolistna, kasztanowiec zwyczajny, wiąz szypułkowy. Są również i gatunki rzadkie, m.in. klęk kanadyjski, wierzba biała, kasztanowiec czerwony, jabłoń purpurowa, oliwnik wąskolistny. Najwięcej drzew jest w wieku 80-110 lat (27%) i 50-80 lat (26%). Drzewa starsze niż 110 lat stanowią 12% drzewostanu parku[1].

Faunę parku stanowią m.in. wiewiórki pospolite, dzięcioły, sikory bogatki, wróble domowe, jaskółki dymówki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Park zdrojowy w Busku-Zdroju. W: Ośrodek Działań Ekologicznych "Źródła" [on-line]. [dostęp 2017-05-14].
  2. Tak będzie wyglądał nowy park zdrojowy w Busku. Inwestycja pochłonie kilkanaście mln zł. W: Gazeta Wyborcza [on-line]. [dostęp 2017-05-14].
  3. a b c Park zdrojowy w Busku-Zdroju. W: Polskie Szlaki [on-line]. [dostęp 2017-05-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]