Park historyczny Si Satchanalai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dawne miasto Sukhotai i związane z nim zespoły zabytkowea
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Watpsrattanamahathat.jpg
Park historyczny Si Satchanalai
Kraj Tajlandia
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, III
Numer ref. 574
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1991
na 15. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Tajlandii
Mapa lokalizacyjna Tajlandii
Dawne miasto Sukhotai i związane z nim zespoły zabytkowe
Dawne miasto Sukhotai i związane z nim zespoły zabytkowe
Ziemia17°01′16″N 99°42′13″E/17,021111 99,703611

Park historyczny Si Satchanalai (taj. อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย) – jeden z 10 parków historycznych w Tajlandii w prowincji Sukhothai, utworzony w 1983 roku dla ochrony ruin duchowego i religijnego centrum królestwa Sukhothai – miasta Si Satchanalai, z licznymi świątyniami i klasztorami buddyjskimi.

W 1991 roku Si Satchanalai wraz z dawnym miastami Sukhotai i Kamphaeng Phet zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Położenie[edytuj]

Park historyczny Si Satchanalai leży ok. 50 km na północ od parku historycznego Sukhotai[1].

Historia[edytuj]

Si Satchanalai było duchowym i religijnym centrum królestwa Sukhothai, wzniesiono tu liczne świątynie i klasztory buddyjskie[2]. Miasto słynęło z produkcji ceramiki[3]. W 1983 roku otwarto tu park historyczny o powierzchni 45 km²[3].

W 1991 roku Si Satchanalai wraz z dawnym miastami Sukhotai i Kamphaeng Phet zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO[2].

Park historyczny[edytuj]

Plan parku historycznego Si Satchanalai: 1. Wat Phra Sri Rattana Mahathat/Wat Borommathat Mueang Chaliang, 2. Wat Chom Chuen, 3. Wat Chao Chan, 4. Wat ok Singkaram, 5. Wat Nang Phaya, 6. Wat Suan Kaeo Uthayan Yai, 7. Wat Chedi Chet Thaeo, 8. Wat Chang Lom, 9. Wat Khao Phanom Phloeng, 10. Wat Khao Suwan Khiri, 11. Wat Kuti Rai, 12. Tao Sangkhalok (Sangkhalok Kiln)
Si Satchanalai
Wat Phra Sri Rattana Mahathat
Wat Chang Lom
Wat Chedi Chet Thaeo
Wat Nang Phaya
Wat Khao Phanom Phloeng

Na terenie parku znajduje się 140 obiektów historycznych[3], m.in.:

  • Wat Phra Sri Rattana Mahathat (taj. วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ หรือ วัดศรีมหาธาตุเชลียง) – pozostałości watu wzniesionego w latach 1428–1488 poza murami miasta, z prangiem w stylu Khmerów z rzeźbą przedstawiającą cztery twarze bodhisattwy Awalokiteśwary – elementu charakterystycznego dla stylu bajon[4]. Po wschodniej stronie centralnej stupy znajduje się niewielka świątynia z przedstawieniami Buddy, a po stronie zachodniej – świątynia z przedstawieniami uczniów Buddy[4].
  • Wat Chedi Chet Thaeo (taj. วัดเจดีย์เจ็ดแถว) – zachowane ruiny stupy, otoczonej przez 30 mniejszych stup wzniesionych w różnych stylach, m.in. Sukhotai i Sri Lanki[4].
  • Wat Chang Lom (taj. วัดช้างล้อม) – pozostałości świątyni ze stupą w stylu syngaleskim wzniesioną na potrójnym tarasie[1]. Najniższy taras na planie kwadratu okalało 39 bogato dekorowanych rzeźb słoni[1]. Środkowy taras obiegał pas z niszami, w których znajdowały się przedstawienia Buddy[1]. Świątynia zostala wzniesiona w latach 1285–1291 i wyznaczała centrum miasta[5].
  • Wat Nang Phaya (taj. วัดนางพญา) – pozostałości świątyni ze stupą w stylu syngaleskim z XV–XVI w.[5] Przed stupą znajduje się wielki lateryt pokryty reliefami z okresu Ayutthaya[5].
  • Wat Khao Phanom Phloeng (taj. วัดเขาพนมเพลิง) – pozostałości świątyni na wzgórzu ze stupą, ruinami kolumn i posągiem siedzącego Buddy[5].
  • Wat Khao Suwan Khiri (taj. วัดเขาสุวรรณคีรี) – pozostałości świątyni na wzgórzu na zachód od Wat Khao Phanom Phloeng, do XXI w. zachowała się jedynie ogromna stupa w stylu Sukhotai[5].

Przypisy

  1. a b c d W. Vivian De Thabrew: Buddhist Monuments And Temples Of Myanmar And Thailand. AuthorHouse, 2014, s. 50. ISBN 9781491896228. [dostęp 2017-06-04]. (ang.)
  2. a b UNESCO: Historic Town of Sukhothai and Associated Historic Towns (ang.). [dostęp 2017-06-04].
  3. a b c UNESCO: Historic Town of Sukhothai and Associated Historic Towns (ang.). [dostęp 2017-06-04].
  4. a b c W. Vivian De Thabrew: Buddhist Monuments And Temples Of Myanmar And Thailand. AuthorHouse, 2014, s. 51. ISBN 9781491896228. [dostęp 2017-06-04]. (ang.)
  5. a b c d e Lonely Planet, Mark Beales, Tim Bewer, Joe Bindloss, Austin Bush, David Eimer, Bruce Evans, Damian Harper, Isabella Noble: Lonely Planet Thailand. Lonely Planet, 2016. ISBN 9781760341640. [dostęp 2017-06-04].