Park im. Romualda Traugutta w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park im. Romualda Traugutta
Ilustracja
Park im. Romualda Traugutta, po lewej widoczny Fort Legionów
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Dzielnica Śródmieście
Powierzchnia 10,4 ha
Data założenia 1925–1929
Projektant Leon Danielewicz, Stanisław Zadora-Życieński
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Park im. Romualda Traugutta
Park im. Romualda Traugutta
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park im. Romualda Traugutta
Park im. Romualda Traugutta
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Park im. Romualda Traugutta
Park im. Romualda Traugutta
Ziemia52°15′38,5920″N 21°00′10,9440″E/52,260720 21,003040
Strona internetowa

Park im. Romualda Traugutta – park w śródmieściu Warszawy.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Park został założony na dawnych terenach fortecznych w latach 1925–1929 według projektu Leona Danilewicza i Stanisława Zadory-Życieńskiego[1]. Pierwotnie zajmował 22 ha[2].

Składał się z trzech części: wschodniej o powierzchni 6,5 ha, urządzonej w 1925 i ograniczonej ulicami: Zakroczymską, Wenedów, Wybrzeżem Gdańskim i Sanguszki; środkowej o powierzchni 4,5 ha pomiędzy ulicami Zakroczymską i Międzyparkową, udostępnionej w 1926, oraz części zachodniej o powierzchni 11 ha wokół Fortu Traugutta, urządzonej w latach 1927–1929[2].

Po zmniejszeniu i wyodrębnieniu w latach 50. XX wieku zachodniej części parku (obecnie nosi ona imię Janusza Kusocińskiego), zajmuje on powierzchnię 10,4 ha[3].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anna Pawlikowska-Piechocińska: Turystyka i wypoczynek w zabytkowych parkach Warszawy. Gdynia: Novae Res, 2009, s. 92. ISBN 978-83-61194-88-0.
  2. a b Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 619. ISBN 83-01-08836-2.
  3. Park im. R. Traugutta. W: Urząd m.st. Warszawy [on-line]. zielona.um.warszawa.pl. [dostęp 2014-10-05].
  4. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w. Warszawa: Argraf, 2004, s. 319. ISBN 83-912463-4-5.
  5. Irena Grzesiuk-Olszewska: Warszawska rzeźba pomnikowa. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003, s. 252. ISBN 83-88973-59-2.
  6. Zygmunt Stępiński: Gawędy warszawskiego architekta. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 154. ISBN 83-03-00447-6.
  7. Wiesław Głębocki: Warszawskie pomniki. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, s. 49. ISBN 83-7005-211-8.
  8. Mateusz Pacewicz: Rzeźby Abakanowicz odsłonięte. To jednak nie rycerze. warszawa.wyborcza.pl, 14 listopada 2010. [dostęp 2017-08-20].