Park im. Stefana Żeromskiego w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park im. Stefana Żeromskiego
w Warszawie
Fragment parku od strony placu Wilsona
Fragment parku od strony placu Wilsona
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Dzielnica Żoliborz
Powierzchnia 6[1] ha
Data założenia 1932
Projektant Leon Danielewicz, Stanisław Zadora-Życieński
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Park im. Stefana Żeromskiego w Warszawie
Park im. Stefana Żeromskiego
w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Park im. Stefana Żeromskiego w Warszawie
Park im. Stefana Żeromskiego
w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park im. Stefana Żeromskiego w Warszawie
Park im. Stefana Żeromskiego
w Warszawie
Ziemia52°16′06,6″N 20°59′19,1″E/52,268500 20,988639

Park im. Stefana Żeromskiegopark w warszawskiej dzielnicy Żoliborz znajdujący się w rejonie ulic: Mickiewicza, Krasińskiego, Czarnieckiego i Mierosławskiego.

Historia[edytuj]

Park został założony w latach 1925–1932 (według innego źródła 1930–1932)[2] z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Żoliborza na terenach wokół Fortu Sokolnickiego[1][2]. Przy jego urządzaniu zatrudniono 600 bezrobotnych[3]. Do kompozycji parku wykorzystano wały i fosy dawnych fortyfikacji[1]. Główne wejście umieszczono od strony placu Wilsona, pozostałe od strony ulic Krasińskiego i Mierosławskiego[2].

Projektantami parku byli Leon Danielewicz i Stanisław Zadora-Życieński. Na skwerze, przy głównym wejściu od placu Wilsona, ustawiono fontannę z rzeźbą Dziewczyna z dzbanem nazywaną przez mieszkańców Aliną dłuta Henryka Kuny[2]. Otaczał ją okrągły trawnik i kuliste krzewy cisów. Rzeźba stała się jednym z symboli Żoliborza[2].

Park został otwarty 23 czerwca 1932[3].

W maju 1943 park został zamknięty dla ludności polskiej[4]. W 1944 został częściowo zniszczony[1]. Został zrekonstruowany po zakończeniu wojny[1].

W latach 2003–2005 przeprowadzona została modernizacja parku. Jej autorzy, Marek Szeniawski i Wojciech Trzópek oparli się na założeniach projektu pierwotnego. W ramach modernizacji przygotowano m.in. plac zabaw dla dzieci o powierzchni ponad 2 tys. m kw. W narożniku ulic Mickiewicza i Mierosławskiego utworzono kącik dla zakochanych z zabytkowym poidełkiem. Odrestaurowano także fontannę i wyeksponowano dwa kamienie upamiętniające 5. i 75. rocznicę odzyskania niepodległości[5].

Upamiętnienia[edytuj]

  • Kamienie upamiętniające 15. i 75. rocznicę odzyskania niepodległości.
  • Głaz upamiętniający Jacka Kuronia[6].

Przypisy

  1. a b c d e Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 620. ISBN 83-01-08836-2.
  2. a b c d e Tomasz Pawłowski, Jarosław Zieliński: Żoliborz. Przewodnik historyczny. Warszawa: Rosner i Wspólnicy, 2008, s. 231. ISBN 978-83-60336-27-4.
  3. a b Marian Gajewski: Urządzenia komunalne Warszawy. Zarys historyczny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, s. 367. ISBN 83-06-00089-7.
  4. Władysław Bartoszewski: 1859 dni Warszawy. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2008, s. 496. ISBN 978-83-240-1057-8.
  5. Park Żeromskiego wrócił do świetności (pol.). Urząd m.st. Warszawy, 2005-11-28. [dostęp 2017-09-13].
  6. Anna Pawlikowska-Piechocka: Turystyka i wypoczynek w zabytkowych parkach Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Novae Res, 2009, s. 97. ISBN 978-83-61194-88-0.

Linki zewnętrzne[edytuj]