Parkash Singh Badal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parkash Singh Badal

Parkash Singh Badal (ur. 8 grudnia 1927) – indyjski polityk.

Urodził się w Abul Khurana niedaleko Malwy, jako syn Raghuraja Singha i Sundri Kaur. W życie polityczne zaangażował się w 1947. W 1957 został po raz pierwszy wybrany do zgromadzenia ustawodawczego Pendżabu[1], mandat do parlamentu tego stanu uzyskiwał łącznie dziewięciokrotnie. W 1970 po raz pierwszy stanął na czele rządu stanowego (do 1971). Funkcję tę pełnił jeszcze trzykrotnie (1977-1980, 1997-2002, od 2007)[2]. Był również ministrem rolnictwa w rządzie związkowym i liderem opozycji w parlamencie pendżabskim[3].

Jest długoletnim działaczem i byłym przewodniczącym Shiromani Akali Dal[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The grand old man of Akali politics (ang.). Ibnlive.in.com. [dostęp 4 sierpnia 2012].
  2. States after 1947 M-W (ang.). Rulers.org. [dostęp 4 sierpnia 2012].
  3. Executive (ang.). Punjabgovt.nic.in. [dostęp 4 sierpnia 2012].
  4. Past presidents (ang.). Shiromaniakalidal.org.in. [dostęp 4 sierpnia 2012].