Partia Demokratyczna (Korea Południowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Minjoo
Ilustracja
Państwo

 Korea Południowa

Lider

Lee Jae-myung

Przewodniczący

Park Hong-keun

Data założenia

18 września 1955

Adres siedziby

7, Gukhoe-daero 68-gil,
Yeongdeungpo-gu, Seul

Ideologia polityczna

liberalizm, socjalliberalizm

Liczba członków

4 miliona

Członkostwo
międzynarodowe

Międzynarodowa Unia Demokratyczna

Barwy

     niebieski

Obecni posłowie
169/300
Strona internetowa
Korea Południowa
Godło Korei Południowej
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Korei Południowej

Wikiprojekt Polityka

Siedziba partii w Seulu.

Partia Demokratyczna Korei (kor. 더불어민주당, Deobureominjudang, skr. Minjoo, znana jako "Minjudang" 민주당[1]) – centrowa, liberalna partia polityczna działająca w Korei Południowej.

Prezydentem Korei Południowej z ramienia partii był w latach 2017–2022 Mun Jae-in.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założona w sierpniu 1955. Od 26 marca 2014[2] do 27 grudnia 2015 działała pod nazwą Sojusz Nowych Polityków dla Demokracji (새정치민주연합; Saejeongchi Minju Yeonhap)[3]. Partia osiągnęła słaby wynik w wyborach uzupełniających w 2014 i dwaj liderzy, Ahn Cheol-soo i Kim Han-gil, zrezygnowali ze stanowiska[4].

Logo Sojuszu Nowych Polityków dla Demokracji w latach 2014-2015.

7 lutego 2015, na konwencji partyjnej, nowym przewodniczącym został Mun Jae-in[5]. Wtedy zaczął się konflikt wewnątrzpartyjny między frakcją Muna i Ahna, przez co notowania partii w sondażach spadły z 40% do 30%[6][7]. 29 października Ahn odrzucił propozycję stanowiska współprzewodniczącego partii[8], następnie przedstawiając Munowi ultimatum. Mun jednak odrzucił je[9], i Ahn odszedł z partii, zakładając Partię Ludową[10].

27 grudnia 2015 zmieniono nazwę na Partia Demokratyczna Korei. Mun zrezygnował z funkcji przewodniczącego partii miesiąc później, 27 stycznia 2016[3]; na jego miejscu, ku zaskoczeniu niektórych obserwatorów[11], zastąpił go Kim Chong-in, konserwatywny polityk[12]. Kim za główną przyczynę kłopotów partii uznał frakcję związaną z byłym prezydentem Rohem Moon-hyun[13] i rozpoczął ograniczanie jej wpływów[14], przez m.in. partię opuścił były premier Korei, Lee Hae-chan[13]. Kontrowersyjne działania Chong-Ina spotkały się z krytyką działaczy partyjnych. Chong-In zaoferował rezygnację w marcu 2016, jednak zdecydował zostać po prywatnej wizycie Muna Jae-ina[15]. W wyborach parlamentarnych w 2016 partia zdobyła większość względną w Zgromadzeniu Narodowym[16].

Z związku z impeachmentem koreańskiej prezydent Park Geun-hye w 2017, odbyły się wybory prezydenckie, w których kandydat partii, Mun Jae-in, zdobył ponad 41% głosów, wygrywając w pierwszej turze. W 2018 partia wygrała wybory lokalne[17], a w wyborach parlamentarnych w 2020 zyskała absolutną większość w parlamencie[18].

Program[edytuj | edytuj kod]

Partia wspiera gospodarkę rynkową, przy jednoczesnym rozwijaniu państwa opiekuńczego; popiera podniesienie płacy minimalnej i zagwarantowanie opieki zdrowotnej. W kwestii sił zbrojeniowych opowiada się za wzmocnieniem współpracy koreańsko-amerykańskiej. Deklaruje silne poparcie dla denuklearyzacji Półwyspu Koreańskiego i zjednoczenie Korei Południowej z Koreą Północną[19]. Istnieje także znaczące skrzydło konserwatywne społecznie, sprzeciwiające się m.in. rejestrowanym związkom homoseksualnym[20].

Wyniki wyborów[edytuj | edytuj kod]

Zgromadzenie Narodowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Głosy % głosów Mandaty ± (%)
2016 8,881,369 37,0%
123/300
2020 14,345,425 49.9%
180/300
Increase2.svg 12,9

Wybory prezydenckie[edytuj | edytuj kod]

Rok Kandydat Głosy % głosów
2017 Mun Jae-in 13,423,800 41.1%

Przypisy[edytuj | edytuj kod]