Partia Unii Narodowej (Stany Zjednoczone)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Partia Unii Narodowej (USA))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Partia Unii Narodowej
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Data założenia 1864
Data rozwiązania 1868
Ideologia polityczna nacjonalizm, abolicjonizm
Barwy czerwony
Stany Zjednoczone
Godło USA
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Stanów Zjednoczonych

Portal:Stany Zjednoczone

Partia Unii Narodowej[1] (ang. National Union Party) – nazwa używana przez Partię Republikańską w wyborach prezydenckich w 1864 roku, które odbywały się w cieniu wojny secesyjnej. Użyto takiej nazwy w celu przyciągnięcia uwagi demokratów, o których wiadomo było, że nie zagłosują na republikanów. Partia nominowała urzędującego prezydenta Abrahama Lincolna oraz byłego demokratę Andrew Johnsona jako kandydata na wiceprezydenta. Kandydaci ci wygrali nadchodzące wybory.

Założenie partii[edytuj]

Partia powstała w 1864 roku w czasie wojny secesyjnej.

Po śmierci Lincolna[edytuj]

W następstwie zabójstwa prezydenta Lincolna w 1865 r., Andrew Johnson został jako jedyny jeszcze prezydentem z Partii Unii Narodowej.

Prezydenci z ramienia Partii[edytuj]

Kandydaci prezydenccy z ramienia Partii[edytuj]

Urzędujący prezydent elekt Abraham Lincoln
Urzędujący wiceprezydent elekt Andrew Johnson

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Prezydenci Ameryki. Który był najlepszy, a który najgorszy? - naszahistoria.pl, www.naszahistoria.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj]