Partycja logiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Partycja logiczna, dysk logicznywolumin tworzony na partycji rozszerzonej na podstawowym dysku MBR.

Partycje logiczne przypominają partycje podstawowe, chociaż liczba partycji logicznych, jaką można utworzyć na jednym dysku fizycznym, jest nieograniczona, a liczba partycji podstawowych wynosi maksymalnie cztery.

Systemy Windows[edytuj | edytuj kod]

W systemach z rodziny Windows partycje rozszerzone są znane bardziej jako dyski logiczne. Dysk logiczny można formatować i można mu przypisać literę dysku. Pierwszą literą dla dysków twardych jest litera C. Najczęściej na dysku C umieszczony jest system operacyjny Windows - jest to dysk podstawowy (partycja podstawowa). System Windows może także być zainstalowany na partycji rozszerzonej, jednak niezbędne jest, aby pliki boot loadera były umieszczone na którejś z partycji podstawowych.

Systemy Uniksowe[edytuj | edytuj kod]

W systemach z rodziny Unix partycje są plikami. Partycje najczęściej znajdują się w plikach /dev/hdxy (dyski ATA) lub /dev/sdxy (dyski SATA, SCSI, zewnętrzne dyski USB i inne).

1  x - litera dysku; pierwszy dysk to /dev/hda

2  y - numer partycji; partycje logiczne zaczynają się od numeru 5 (włącznie)

System Uniksowy może być zainstalowany na dowolnej partycji, zarówno podstawowej jak i logicznej. Może też wykorzystywać lub współdzielić kilka partycji. Aby wykorzystać system plików na danej partycji jest wymagane jej zamontowanie - czyli przygotowanie do obsługi przez system operacyjny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]