Pas-de-Calais (1898)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
„Pas-de-Calais”
Historia
Stocznia Ateliers et Chantiers de La Loire, Saint-Nazaire
Położenie stępki 1897
Wodowanie 1898
 Marine nationale
Wejście do służby 1899
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1541 t
Długość 102,9 m
Szerokość 8,9 m
Zanurzenie 3,3 m
Prędkość 21 w
Uzbrojenie
Dwie pojedyncze armaty 47 mm
Wyposażenie lotnicze
2/3 wodnosamoloty

„Pas-de-Calais” - francuski bocznokołowiec, w okresie I wojny światowej w służbie Marine nationale jako krążownik pomocniczy i tender wodnosamolotów. Był to jeden z nielicznych (wraz z bliźniaczym „Nord”, angielskimi HMS „Brocklesby” i HMS „Killingholme” oraz amerykańskimi USS „Sable” i USS „Wolverine”) bocznokołowców używanych jako okręty lotnicze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wodowane w 1899 „Pas-de-Calais” i „Nord” zostały zbudowane dla firmy Cie Chemins de Fer du Nord jako promy pływające w kanale La Manche[1].

Po wybuchu pierwszej wojny światowej „Pas-de-Calais” został włączony do Marine nationale jako lekki krążownik pomocniczy[1].

1 sierpnia 1915 „Pas-de-Calais” wszedł do służby jako tender wodnosamolotów. Wyposażenie lotnicze „Pas-de-Calais” stanowiły zazwyczaj dwa, czasami trzy, wodnosamoloty typu F.B.A. C, stacjonował w Cherbourgu patrolując okoliczne wody[1].

Po zakończeniu wojny „Pas-de-Calais” został zwrócony właścicielowi, jego dalszy los nie jest znany[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d R. Layman: Before the Aircraft Carrier. s. 20.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R.D. Layman: Before the Aircraft Carrier: The Development of Aviation Vessels, 1849-1922. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1989. ISBN 978-0-87021-210-9.