Pascal Lissouba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pascal Lissouba
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1931
Tsinguidi
Kongo Prezydent Konga
Okres od 31 sierpnia 1992
do 15 października 1997
Przynależność polityczna Panafrykańska Unia na rzecz Socjaldemokracji
Poprzednik Denis Sassou-Nguesso
Następca Denis Sassou-Nguesso
Kongo Premier Konga
Okres od 24 grudnia 1963
do 15 kwietnia 1966
Przynależność polityczna Narodowy Ruch Rewolucyjny
Poprzednik Alphonse Massamba-Débat
Następca Ambroise Noumazalaye

Pascal Lissouba (ur. 15 listopada 1931 w Tsinguidi) - kongijski polityk, premier Konga od 24 grudnia 1963 do 15 kwietnia 1966, pierwszy demokratycznie wybrany prezydent Konga od 31 sierpnia 1992 do 15 października 1997[1].

Życiorys[edytuj]

Absolwent Liceum Felix Faure (1948-1952) w Nicei, École Supérieure d'Agriculture w Tunisie i w Uniwersytetu Paryskiego (1958-1961).

Zaraz po ukończeniu studiów, w latach 1961-1963 został zatrudniony w Ministerstwie Rolnictwa (1961-63), w grudniu 1963 został mianowany premierem i sprawował ten urząd do kwietnia 1966. Po obaleniu Alphonse Massamba-Débata w 1968 roku, mimo odsunięcia od życia politycznego, Lissouba pozostał członkiem rządu. W 1973 roku został aresztowany a następnie uniewinniony za udział w nieudanym zamachu stanu. W 1977 roku - po zabójstwie prezydenta - został aresztowany, a potem uniewinniony z zarzutów o udział w nieudanym zamachu stanu w 1973. Mimo to został aresztowany i skazany na dożywocie za udział w zabójstwie. W 1979 został zwolniony lecz musiał opuścić kraj i do 1990 przebywał na wygnaniu we Francji. We Francji był profesorem na Uniwersytecie w Paryżu, a następnie pracował dla UNESCO w Paryżu i Nairobi. Po odsunięciu od władzy prezydenta Denisa Sassou-Nguesso powrócił do ojczyzny i w sierpniu 1992 został wybrany nowym prezydentem Konga, pokonując w II turze wybrów Bernarda Kosélasa.

Kolélas stanął wówczas na czele opozycyjnej koalicji Unii na rzecz Odnowy Demokracji (URD), w skład w której wchodziła MCCDI i PCT z Denisem Sassou-Nguesso. Konflikt między pierwszym demokratycznym prezydentem Lissoubą a opozycją rozgorzał na przełomie maja i czerwca 1993, kiedy to w zamieszkach śmierć poniosło 2000 osób. W styczniu 1994 wojsko zablokowało dzielnicę Bacongo w stolicy kraju w której mieszkał Kolélas i mieściła się siedziba powołanej przez niego milicji Ninja. Zbrojną konfrontacje przerwało porozumienie z 30 stycznia 1994. Publiczne pojednanie między Kolélasem a prezydentem Lissoubą do którego doszło w czerwcu 1994, zaowocowało w lipcu 1994 powołaniem go na stanowisko burmistrza Brazzaville[2].

Lissouba i jego polityczny partner Bernard Kolélas byli zmuszeniu do ucieczki z kraju, kiedy 14 października 1997 bojówki kierowane przez Sassou-Nguesso i wspierające ich siły Angoli przejęły kontrolę nad Brazzaville. Dzień później Sassou-Nguesso ogłosił zniesieniu urzędu premiera i obalenie prezydenta Pascala Lissouby[3]. Od tego czasu przebywał na emigracji w Londynie. Chciał powrócić do kraju i wystartować w wyborach w 2002 roku, jednak grudniu 2001 roku został postawiony przed sądem w Brazzaville w trybie zaocznym i skazany na 30 lat obozu pracy za zdradę i korupcję[4].

Przypisy

  1. Ks. Wojciech Mach: Na linii frontu wojny domowej (pol.). 2005. [dostęp 5 listopada 2009].
  2. John F. Clark: Congo: Transition and the Struggle to Consolidate", in Political Reform in Francophone Africa. Gardinier, 1997, s. 70-75. (ang.)
  3. Rebel leader rejects Congo-Brazzaville government offers. . Radio France Internationale (fr.). 
  4. Congolese ex-leader guilty of treason (ang.). [dostęp 29 grudnia 2001].