Pasierbiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pasierbiec
Kościół w Pasierbcu
Kościół w Pasierbcu
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat limanowski
Gmina Limanowa
Liczba ludności (2013) 536[1]
Strefa numeracyjna (+48) 18
Tablice rejestracyjne KLI
SIMC 0439463
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Pasierbiec
Pasierbiec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pasierbiec
Pasierbiec
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Pasierbiec
Pasierbiec
Ziemia 49°45′32″N 20°22′44″E/49,758889 20,378889
Centrum miejscowości Pasierbiec
Panorama widokowa na Pasierbiec, Pasierbiecką Górę i górę Kamionna

Pasierbiecwieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Limanowa. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Położenie geograficzne[edytuj]

Pasierbiec położony jest w Beskidzie Wyspowym, pomiędzy północnymi stokami Bałażówki (548 m) i Walowej Góry, a południowymi stokami Pasierbieckiej Góry (768 m) i Kamionnej (801 m). Wieś ma charakter górzysty, położona jest na stromych stokach, a zabudowania i pola uprawne sięgają pod sam wierzchołek Pasierbieckiej Góry[2]. Z jej odkrytego wierzchołka rozciągają się rozlegle widoki. Panorama obejmuje w kierunku od zachodu na wschód takie szczyty Beskidu Wyspowego, jak: Grodzisko, Kostrzę, Ciecień, Ćwilin, Śnieżnica, Łopień, Mogielica, Cichoń, Ostra i Pasmo Łososińskie. Na najdalszym horyzoncie widnieją Tatry, pod nimi dostrzec można Gorce[3].

Pasierbiec od północy graniczy z Rozdzielem, od wschodu z Makowicą i Młynnem, od południa z Walową Górą i Bałażówką, a od zachodu z Kisielówką i Rupniowem[2].

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o wsi Paszijerbijecz (dzisiejszy Pasierbiec) pochodzi z roku 1465 i zaświadcza, że właścicielami tych okolic został Piotr z Lasocic herbu Drużyna.

W 1631 żona Zygmunta III Wazy zapisała dużą darowiznę na rzecz Królewskiego Kolegium Jezuitów przy kościele śś. Piotra i Pawła w Krakowie. Za te pieniądze władze zakonu zdecydowały się zakupić kilka wsi, wśród których znalazł się również Pasierbiec. W rękach jezuitów wieś pozostawała aż do roku 1773, kiedy to nastąpiła kasacja zakonu. Pasierbiec stał się ziemią królewską, co m.in. oznaczało, że miejscowi chłopi zwolnieni byli z pańszczyzny na rzecz szlachty.

W 1811 przeprowadził się do Pasierbca Jan Matras – żołnierz armii austriackiej, który po cudownym ocaleniu w bitwie złożył ślubowanie Matce Bożej, że wzniesie jej kaplicę i będzie szerzył jej kult. Na swojej posesji wzniósł niewielką kamienną kapliczkę i umieścił w niej obraz swojej Wybawicielki – Matki Boskiej Pocieszenia. Obraz i kaplica zostały poświęcone w 1823 i tak rozpoczął się kult cudownego obrazu.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości otwarto w Pasierbcu pierwszą szkołę ludową. Wzniesiony wspólnymi siłami mieszkańców budynek oddano do użytkowania w 1931.

Druga wojna światowa zebrała w Pasierbcu swoje żniwo – zginęło lub zostało wywiezionych na roboty przymusowe wielu mieszkańców wsi. W okolicznych lasach gestapo zakatowało kapitana AK Józefa Bednarka, a później rozgromili jego oddział partyzancki. Pociechy przed nieustannym strachem o własne życie mieszkańcy szukali w modlitwie przed cudownym obrazem, co propagowało jego kult w okolicy.

Dynamiczny rozwój wsi nastąpił w latach 50. XX wieku, kiedy to zorganizowano tutejszą parafię, a następnie w latach 70. XX wieku, kiedy do Pasierbca wybudowano solidną drogę z Łososiny Górnej, co połączyło go z niedaleką Limanową i znacznie usprawniło transport. W tym samym okresie wzniesiono Kościół Matki Bożej Pocieszenia w Pasierbcu, który urósł do rangi sanktuarium.

Turystyka[edytuj]

Wieś posiada nie tylko piękne, górskie położenie i rozległe widoki, ale również czyste powietrze i dobrze zachowane środowisko naturalne.

Szlaki turystyczne
szlak turystyczny czerwony – z Tymbarku przez szczyt Pasierbieckiej Góry, Kamionną, Łopusze, Rajbrot, Kamienie Brodzińskiego, Kamień Grzyb, Nowy Wiśnicz do Bochni
szlak turystyczny żółty – na szczyt Kamionnej

Tuż poniżej szczytu Kamionnej, na jej północnych zboczach znajduje się rezerwat przyrody Kamionna obejmujący dobrze zachowany fragment lasu (buczyna karpacka i jedliny).

Przypisy

  1. GUS - Bank Danych Lokalnych (pol.). [dostęp 05.10.2015].
  2. a b Beskid Wyspowy 1:50 000. Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.
  3. Andrzej Matuszczyk: Beskid Wyspowy. Część wschodnia. W-wa. Kraków: Wyd. PTTK „Kraj”, 1986. ISBN 83-7005-125-1.