Pasmo 4 m

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pasmo 4 m (70–70,5 MHz) – pasmo radiowe w zakresie fal UKF, przyznane krótkofalowcom w niektórych krajach, w Polsce dopuszczone do użycia od 1 czerwca 2012[1].

3 kwietnia 2012 Rada Ministrów przyjęła projekt rozporządzenia w sprawie zmian w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości. Nowelizacja przewiduje m.in.:

  • wprowadzenie w zakresie częstotliwości 70,1 – 70,3 MHz oraz w zakresie częstotliwości 3400 – 3410 MHz służby amatorskiej jako służby drugiej ważności;
  • udostępnienie nowego zakresu częstotliwości (2400 – 2450 MHz) dla potrzeb służby radioamatorskiej satelitarnej jako służby drugiej ważności. Pasmo to będzie mogło być wykorzystywane jako alternatywa dla mocno obciążonych i przez to niosących za sobą trudności w uzgodnieniach międzynarodowych pasm 144 MHz oraz 435 MHz. Częstotliwości z tego zakresu będą mogły być wykorzystane na potrzeby projektu polskiego satelity naukowego BRITE-PL[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Propagacja[edytuj | edytuj kod]

Rekordy łączności[3][edytuj | edytuj kod]

Rodzaj
propagacji
Znak Lokator Znak Lokator Rodzaj
emisji
Data Dystans
(km)
TEP Włochy IW0FFK JN61FS Południowa Afryka ZS6BTE KG33XV
ISCAT
2012-10-02
7682
Tropo Belgia ON4KHG JO10XO Wyspy Owcze OY9JD IP62OA
CW
2010-10-10
1430
Aurora Estonia ES1CW KO29HK Wielka Brytania G4KUX IO94BP
CW
2013-03-17
1682
Sporadic E Bahrajn A92IO LL56FE Wielka Brytania G3TCT IO81QC
CW
2013-07-16
5234
Meteor Scatter Finlandia OH5LID KP32XA Irlandia EI8IQ IO62SF
MGM
2012-05-04
2314
Auroral Es Grenlandia OX3LX HP15EO Wyspy Alandzkie OG2M KP21TD
CW
2012-07-30
3064
EME

Wszystkie odległości podane w kilometrach, obliczone są według systemu WGS 84 oraz algorytmu Vincentego.

Podział pasma 4 m[edytuj | edytuj kod]

Dla 1 regionu IARU na dzień 24 września 2011[4].

Częstotliwość w MHz Szerokość pasma Rodzaje emisji Przeznaczenie
70,000 – 70,090
1000 Hz
telegrafia, MGM
Radiolatarnie
70,090 – 70,100
1000 Hz
telegrafia, MGM
Radiolatarnie osobiste
70,091 MHz ± 500 Hz Radiolatarnie WSPR[5]
70,100 – 70,250
2700 Hz
telegrafia, SSB, MGM
70,200 Częstotliwość wywoławcza CW/SSB
70,250 Częstotliwość wywoławcza MS
70,250 – 70,300
12 kHz
wszystkie emisje
70,260 Częstotliwość wywoławcza AM/FM
70,270 Centrum działalności MGM
70,300
12 kHz
wszystkie emisje
RTTY/FAX
70,300 – 70,500
12 kHz
Kanały FM
odstęp 12,5 kHz
70,3125 Łączność cyfrowa
70,325 Łączność cyfrowa
70,450 Częstotliwość wywoławcza FM
70,4875 Łączność cyfrowa

Kraje, w których praca jest dozwolona[6][7][edytuj | edytuj kod]

Kraj Częstotliwość w MHz Maksymalna moc
nadajnika (W)
Licencja Uwagi
 Austria
70,045
Przydzielone tylko dla radiolatarni OE5QL
 Belgia
69,950
70,200–70,400[8]
10 EIRP
10
Indywidualna
Maksymalna szerokość pasma 10 kHz
 Bułgaria
70,000–70,500
50
CEPT
 Chorwacja
70,000–70,450
10
 Czechy
70,100–70,300
10 ERP
Indywidualna
 Dania[9]
69,9375-70,0625
70,0875-70,1125
70,1625-70,5125
25
CEPT
 Estonia[10]
70,000–70,050
70,050–70,300
100
1000/100/10
Radiolatarnie o znaku ES#VHF
CEPT
Class A: znaki ES#A...ZZ – 1kW[11]
Class B: znaki ES#AAA...ZZZ – 100 W
Class D: znaki ES#AAAA...ZZZZ – 10 W
 Finlandia
 Wyspy Alandzkie
Märket
70,000–70,175
70,225–70,300
25, 30, 100
CEPT
Ograniczenia stosuje się do 50 km od granic LA i RA.
Powyżej 70,250 MHz do 25 W.
 Grecja
70,200–70,250
100 PEP
CEPT
Maksymalna szerokość pasma 3 kHz, tj. bez FM
 Grenlandia
70,000–70,500
500–1000
CEPT
 Hiszpania
Ceuta Ceuta
Melilla Melilla
70,150-70,200[12]
10
 Holandia
70,000–70,500[13]
50 PEP
All Full Class
Niedozwolona łączność cross band i dupleks
 Irlandia
70,125–70,450
50 PEP
Ogólna
25 PEP mobile
 Islandia
70,000–70,200
100
Indywidualna
Maksymalna szerokość pasma 16 kHz
 Litwa
70,240–70,250
22 EIRP
CEPT
 Luksemburg
70,150–70,250
10 ERP
 Monako
70,000–70,500
25
CEPT
 Namibia
70,000–70,300
400
Limit mocy obowiązuje tylko w sekcji SSB/CW
70,000–70,200 MHz
 Niemcy
69,950
9,9 EIRP
Indywidualna
 Norwegia[14]
70,063–70,087
70,138–70,187
70,263–70,312
70,363–70,387
70,413–70,462
100
CEPT
Obejmuje Svalbard, Wyspę Niedźwiedzią,
Jan Mayen, Wyspę Bouveta, Wyspę Piotra I
oraz norweski obszar lądowy na Antarktydzie
 Polska
70,100–70,300
20 EIRP
Pasmo na zasadzie drugorzędności[1]
 Portugalia
 Azory
Madera Madera
70,157–70,212
70,238–70,287
100 EIRP
CEPT
Wyłącznie Class 1
 Południowa Afryka
70,000–70,300
400
Limit mocy obowiązuje tylko w sekcji SSB/CW
 Rumunia[15]
70,000–70,300
20
Indywidualna
Maksymalna szerokość pasma 12,5 kHz
 San Marino[16]
70,000–70,500
100
 Słowacja[17]
70,190–70,215
70,300–70,350
10 ERP
Indywidualna
CW, SSB i MGM
CW, SSB, MGM i FM
 Słowenia
70,000–70,450
100
 Somalia
70,000–70,500
3000
Limit mocy nie jest pomyłką!
 Wielka Brytania
 Gibraltar
Brytyjskie niezależne bazy wojskowe
70,000–70,500
160
CEPT
Anglia, Guernsey, Wyspa Man, Jersey,
Irlandia Północna i Walia do 71,5 MHz
 Węgry
70,000–70,500
10 ERP
 Włochy[18]
70,088–70,112
70,188–70,212
70,288–70,312
25 EIRP
Ogólna
 Wyspy Owcze[19]
69,950–70,500
100
Class A, B, D
 Zjednoczone Emiraty Arabskie
70,000–70,500
100
Pasmo na zasadzie drugorzędności[20]

Sprzęt[edytuj | edytuj kod]

Urządzenia nadawczo-odbiorcze[edytuj | edytuj kod]

Pasmo 4 m ma wyjątkowy charakter, ponieważ dostęp do niego ma niewiele krajów na świecie oraz jest zupełnie inne niż pozostałe pasma HF i VHF. 25 sierpnia 2012 na targach Tokyo 2012 Ham Fair zademonstrowano pierwsze fabryczne urządzenie firmy ICOMIC 7100, umożliwiające pracę w paśmie 4 m[21]. Jednak większość amatorów aktywnych na tym paśmie zainteresowanych jest własnymi konstrukcjami, które stanowią znakomitą większość urządzeń. Krótkofalowcy używają wielu modeli urządzeń PMRAM i transceiverów FM przerobionych na pasmo 4 m. Starsze egzemplarze wykorzystują rezonatory kwarcowe do stabilizowania pojedynczych kanałów. Bardziej nowoczesne urządzenia to powszechnie używane Ascom SE550, Philips MX290 i FM1000, Yaesu VX1000 i wiele innych jak Key, Motorola i Tait.

Anteny[edytuj | edytuj kod]

W paśmie 4 m stosuje się wiele różnych anten, od pętlowych, prostokątnych, typu "J", po anteny Yagi. Anteny produkowane są fabrycznie i odpowiednio modyfikowane lub wytwarzane amatorsko przez krótkofalowców:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b Dz. U. z 2012 r. poz. 537
  2. Projekt rozporządzenia w sprawie zmian w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości.. [dostęp 2012-04-10].
  3. Distance records on 70 MHz (ang.). [dostęp 2011-11-28].
  4. New IARU Region 1 bandplan for 4 m (ang.). [dostęp 2011-11-17].
  5. Weak Signal Propagation Reporter Network (ang.). [dostęp 2011-11-17].
  6. David G4ASR, Stewart GM4AFF, Bo OZ2M: International 70 MHz allocations (ang.). [dostęp 2012-10-27].
  7. David G4ASR, Stewart GM4AFF, Bo OZ2M: Squares map of Europe showing 4 m activity (ang.). [dostęp 2010-04-16].
  8. OZ2M: Belgium extends it 4 m allocation (ang.). 2012-05-04. [dostęp 2012-07-20].
  9. OZ2M: Denmark expands its 4 m allocation again (ang.). [dostęp 2012-05-21].
  10. Estonia general release of 4 m, allocation and power (ang.). [dostęp 2010-04-15].
  11. W prowincji Ida Viru (wschodnia część kwadratu KO39 oraz zachodnia część kwadratu KO49) obowiązuje maksymalna moc nadajnika 100 W.
  12. Spain continues on 4 m (ang.). [dostęp 2010-07-07].
  13. The Netherlands on 4 m.in. 2012 (ang.). 2011-12-30. [dostęp 2012-01-15].
  14. The NRRL 70 MHz bandplan for Norway and areas (ang.). [dostęp 2010-02-24].
  15. Romania on 4 m (ang.). 2010-04-25. [dostęp 2010-04-29].
  16. San Marino on 4 m (ang.). 2010-06-08. [dostęp 2010-06-10].
  17. Slovakia continues temp but new allocation (ang.). 2010-06-10. [dostęp 2010-06-10].
  18. International 70 MHz allocations (ang.). [dostęp 2010-05-28].
  19. OY3JE: New OY bandplan for 70 MHz (ang.). [dostęp 2010-10-28].
  20. United Arab Emirates on 4 m (ang.). [dostęp 2010-07-07].
  21. Showcasing at the Tokyo Ham Fair 2012, the Icom IC-7100 HF/VHF/UHF Amateur Radio Transceiver (ang.). [dostęp 2012-09-01].