Pasmo 4 m

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pasmo 4 m (70–70,5 MHz) – pasmo radiowe w zakresie fal UKF, przyznane krótkofalowcom w niektórych krajach, w Polsce dopuszczone do użycia od 1 czerwca 2012[1].

3 kwietnia 2012 Rada Ministrów przyjęła projekt rozporządzenia w sprawie zmian w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości. Nowelizacja przewiduje m.in.:

  • wprowadzenie w zakresie częstotliwości 70,1 – 70,3 MHz oraz w zakresie częstotliwości 3400 – 3410 MHz służby amatorskiej jako służby drugiej ważności;
  • udostępnienie nowego zakresu częstotliwości (2400 – 2450 MHz) dla potrzeb służby radioamatorskiej satelitarnej jako służby drugiej ważności. Pasmo to będzie mogło być wykorzystywane jako alternatywa dla mocno obciążonych i przez to niosących za sobą trudności w uzgodnieniach międzynarodowych pasm 144 MHz oraz 435 MHz. Częstotliwości z tego zakresu będą mogły być wykorzystane na potrzeby projektu polskiego satelity naukowego BRITE-PL[2].

Charakterystyka[edytuj]

Propagacja[edytuj]

Rekordy łączności[3][edytuj]

Rodzaj
propagacji
Znak Lokator Znak Lokator Rodzaj
emisji
Data Dystans
(km)
TEP Włochy IW0FFK JN61FS Południowa Afryka ZS6BTE KG33XV
ISCAT
2012-10-02
7682
Tropo Belgia ON4KHG JO10XO Wyspy Owcze OY9JD IP62OA
CW
2010-10-10
1430
Aurora Estonia ES1CW KO29HK Wielka Brytania G4KUX IO94BP
CW
2013-03-17
1682
Sporadic E Bahrajn A92IO LL56FE Wielka Brytania G3TCT IO81QC
CW
2013-07-16
5234
Meteor Scatter Finlandia OH5LID KP32XA Irlandia EI8IQ IO62SF
MGM
2012-05-04
2314
Auroral Es Grenlandia OX3LX HP15EO Wyspy Alandzkie OG2M KP21TD
CW
2012-07-30
3064
EME

Wszystkie odległości podane w kilometrach, obliczone są według systemu WGS 84 oraz algorytmu Vincentego.

Podział pasma 4 m[edytuj]

Dla 1 regionu IARU na dzień 24 września 2011[4].

Częstotliwość w MHz Szerokość pasma Rodzaje emisji Przeznaczenie
70,000 – 70,090
1000 Hz
telegrafia, MGM
Radiolatarnie
70,090 – 70,100
1000 Hz
telegrafia, MGM
Radiolatarnie osobiste
70,091 MHz ± 500 Hz Radiolatarnie WSPR[5]
70,100 – 70,250
2700 Hz
telegrafia, SSB, MGM
70,200 Częstotliwość wywoławcza CW/SSB
70,250 Częstotliwość wywoławcza MS
70,250 – 70,300
12 kHz
wszystkie emisje
70,260 Częstotliwość wywoławcza AM/FM
70,270 Centrum działalności MGM
70,300
12 kHz
wszystkie emisje
RTTY/FAX
70,300 – 70,500
12 kHz
Kanały FM
odstęp 12,5 kHz
70,3125 Łączność cyfrowa
70,325 Łączność cyfrowa
70,450 Częstotliwość wywoławcza FM
70,4875 Łączność cyfrowa

Kraje, w których praca jest dozwolona[6][edytuj]

Kraj Częstotliwość w MHz Maksymalna moc
nadajnika (W)
Licencja Uwagi
 Andora
70,000–70,200
10
CEPT
 Austria
70,045
Przydzielone tylko dla radiolatarni OE5QL
 Bahrajn
69,900-70,400
500
Ogólna
 Belgia
69,945-69,955
70,113–70,412
50
CEPT
 Bułgaria
70,000–70,500
50
CEPT
 Chorwacja
70,000–70,450
10
 Czarnogóra
70,050–70,450
100/25
CEPT
Licencje klasy A i N
 Czechy
70,100–70,300
10 ERP
Indywidualna
 Dania
69,938-70,062
70,088-70,112
70,163-70,512
25
CEPT
 Estonia
70,000–70,300
1000
CEPT
Class A: 1 kW
Class B + CEPT: 100 W
Class D: 10 W
 Finlandia
 Wyspy Alandzkie
Märket
70,000–70,300
25, 30, 100
CEPT
Ograniczenia stosuje się do 50 km od granic LA i RA.
Powyżej 70,250 MHz do 25 W.
 Grecja
70,000–70,250
100 PEP
CEPT
Maksymalna szerokość pasma 3 kHz, tj. bez FM
 Grenlandia
70,000–70,500
1000
CEPT
 Hiszpania
70,150-70,200
10
CEPT
 Holandia
70,000–70,500
50 PEP
Full class
 Irlandia
70,125–70,450
50 PEP
Ogólna
25 PEP mobile
 Kazachstan
70,000–70,500
100
Indywidualna
 Litwa
70,240–70,250
22 EIRP
CEPT
Brak transmisji w odległości 15 km od miasta Olita i 4 km od granic EW i RA.
Maksymalna szerokość pasma 3 kHz dla SSB i 500 Hz dla CW.
 Luksemburg
70,150–70,250
10 ERP
 Macedonia
70,000; 70,075;70,125; 70,275
10
Indywidualna
 Malta
70,000–70,500
CEPT
 Monako
70,000–70,500
25
CEPT
 Namibia
70,000–70,300
400
Limit mocy obowiązuje tylko w sekcji SSB/CW
70,000–70,200 MHz
 Niemcy
69,950
69,950
9,9 EIRP
9,9 EIRP
Indywidualna
 Norwegia
70,063–70,087
70,138–70,187
70,263–70,312
70,363–70,387
70,413–70,462
100
CEPT
Obejmuje Svalbard, Wyspę Niedźwiedzią, Jan Mayen, Wyspę Bouveta, Wyspę Piotra I oraz norweski obszar lądowy na Antarktydzie.
70,1875-70,2625 MHz nie dotyczt Hordaland, Rogaland i West-Agder.
 Polska
70,100–70,300
20 EIRP
Pasmo na zasadzie drugorzędności[1]
 Portugalia
 Azory
Madera Madera
70,157–70,212
70,238–70,287
100 EIRP
CEPT
Wyłącznie Class 1
 Południowa Afryka
70,000–70,300
400
Limit mocy obowiązuje tylko w sekcji SSB/CW
 Rumunia
70,000–70,300
20
Indywidualna
 Słowacja
70,190–70,215
70,300–70,350
10 ERP
Indywidualna
 Słowenia
70,000–70,450
100
 Somalia
70,000–70,500
3000
Limit mocy nie jest pomyłką!
 Wielka Brytania
 Gibraltar
Brytyjskie niezależne bazy wojskowe
70,000–70,500
160
CEPT
Anglia, Guernsey, Wyspa Man, Jersey, Irlandia Północna i Walia do 71,5 MHz
 Węgry
70,000–70,500
10 ERP
 Wyspy Owcze
69,950–70,500
100
Ogólna
 Zjednoczone Emiraty Arabskie
70,000–70,500
100
Ogólna

Sprzęt[edytuj]

Urządzenia nadawczo-odbiorcze[edytuj]

Pasmo 4 m ma wyjątkowy charakter, ponieważ dostęp do niego ma niewiele krajów na świecie oraz jest zupełnie inne niż pozostałe pasma HF i VHF. 25 sierpnia 2012 na targach Tokyo 2012 Ham Fair zademonstrowano pierwsze fabryczne urządzenie firmy ICOMIC 7100, umożliwiające pracę w paśmie 4 m[7]. Jednak większość amatorów aktywnych na tym paśmie zainteresowanych jest własnymi konstrukcjami, które stanowią znakomitą większość urządzeń. Krótkofalowcy używają wielu modeli urządzeń PMRAM i transceiverów FM przerobionych na pasmo 4 m. Starsze egzemplarze wykorzystują rezonatory kwarcowe do stabilizowania pojedynczych kanałów. Bardziej nowoczesne urządzenia to powszechnie używane Ascom SE550, Philips MX290 i FM1000, Yaesu VX1000 i wiele innych jak Key, Motorola i Tait.

Anteny[edytuj]

W paśmie 4 m stosuje się wiele różnych anten, od pętlowych, prostokątnych, typu "J", po anteny Yagi. Anteny produkowane są fabrycznie i odpowiednio modyfikowane lub wytwarzane amatorsko przez krótkofalowców:

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy