Pasmo Pewelskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fragment Pasma Pewelskiego
Widok na Pasmo Pewelskie z Kalikowego Gronia
Wajdów Groń i Małysiaków Groń

Pasmo Pewelskie – pasmo szczytów górskich i wzgórz, będące najbardziej na zachód wysuniętą częścią Beskidu Makowskiego[1]. W niektórych przewodnikach i na niektórych mapach nazywane jest czasami Pasmem Pewelsko-Ślemieńskim lub Czeretnikami i zaliczane jest do Beskidu Żywieckiego[2].

Pasmo Pewelskie ma długość około 15 km. Biegnie od doliny Koszarawy w Pewli Małej w północno-wschodnim kierunku do doliny Kocońki. Południowo-wschodnie zbocza pasma opadają do doliny Pewlicy (wschodniej) i Lachówki, północno-zachodnie do Kotliny Żywieckiej i doliny Łękawki. Doliny tych rzek i potoków całkowicie oddzielają Pasmo Pewelskie od sąsiednich pasm górskich, jedynie przez Przełęcz Hucisko łączy się ono z Pasmem Laskowskim[2].

Lasy w stosunkowo niskim i mającym dość łagodnie nachylone stoki Paśmie Pewelskiem zostały w wyniku wielowiekowej działalności ludzkiej w większości wycięte i zamienione na pola uprawne[1]. Zabudowania gospodarstw dochodzą aż na sam grzbiet pasma. Dzięki temu, że na grzbiecie są pola uprawne, ze szlaku turystycznego wiodącego tym grzbietem rozciągają się szerokie widoki. Obecnie wiele dawnych pól ornych zamienionych zostało na łąki i pastwiska, części z nich już w ogóle nie uprawia się i stopniowo zarastają one lasem.[3].

Szczyty[edytuj | edytuj kod]

W głównym grzbiecie Pasma Pewelskiego znajdują się następujące szczyty (w kolejności od zachodu na wschód)[2]:

Po północno-zachodniej stronie tego ciągu głównych wzniesień Pasma Pewelskiego znajduje się drugi, niższy ciąg wzniesień z wzgórzami: Łyska (640 m), Barutka (614 m), Ostry Groń (643 m) i Jasna Górka (502 m). Swoimi północno-zachodnimi stokami opada on do Kotliny Żywieckiej, zaś od głównego ciągu wzniesień Pasma Pewelskiego oddzielony jest doliną potoku Pewlica (zachodnia)[2].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny żółty żółty: Jeleśnia (Mutne) – Janikowa GrapaGarlejów GrońZwaliskaBakówUbocz – Gachowizna. Czas przejścia: 2.30 h, ↓ 2.10 h[2]
szlak turystyczny niebieski niebieski: Ślemień – Gachowizna – Przełęcz Hucisko. Czas przejścia: 1.20 h, ↓ 1. 20 h

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  2. a b c d e Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
  3. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-01-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Strona internetowa i przewodnik po Paśmie Pewelskim