Pasmo Przedbabiogórskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok z Lachów Gronia na Jałowiec
Widok ze stoków Kiczory
Widok z Wytrzyszczonia na Lachów Groń

Pasmo Przedbabiogórskiepasmo górskie, według regionalizacji Polski opracowanej przez Jerzego Kondrackiego należące do Beskidu Makowskiego[1]. Na mapach i w przewodnikach turystycznych często zaliczane jest do Beskidu Żywieckiego i dzielone na trzy części: Grupa Mędralowej, Pasmo Jałowieckie i Pasmo Solnisk[2][3].

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Przebieg pasma
Długość Pasma Przedbabiogórskiego wynosi około 20 km. Najwyższe szczyty to: Mędralowa (1169 m), Jałowiec (1111 m), Czerniawa Sucha (1062 m) i Lachów Groń (1045 m). Pasmo ciągnie się od przełęczy Głuchaczki (830 m) oddzielającej go od Beskidu Żywieckiego w północno-wschodnim kierunku po dolinę Skawy na północy. Główny grzbiet pasma od przełęczy Głuchaczki biegnie krętą linią przez Mędralową, Kolisty Groń (1114 m), przełęcz Klekociny (864 m) i Czerniawę Suchą na Jałowiec, na którym rozgałęzia się na dwa grzbiety obejmujące dolinę Stryszawki. Orograficznie prawy, główny grzbiet (Pasmo Jałowieckie) biegnie przez przełęcz Opaczne (879 m), Kolędówkę (883 m), Kiczorę (905 m), przełęcz Przysłop (661 m) i Magurkę (872 m) do doliny Skawy. Lewy, krótszy grzbiet (Pasmo Solnisk) biegnie przez przełęcz Cichą (775 m), Kobylą Głowę (841 m), Opuśniok (819 m) i inne wierzchołki po ujście Lachówki do Stryszawki[3][1].
Granice
Zachodnią granicę Pasma Przedbabiogórskiego tworzy rzeka Koszarawa oddzielająca go od Pasma Laskowskiego, oraz Lachówka oddzielająca go od Pasma Pewelskiego (obydwa te pasma należą do Beskidu Makowskiego), granicę północną tworzą Stryszawka i Skawa, południowo-wschodnią Skawica oddzielająca go od Pasma Babiogórskiego. Południowa granica biegnie przez położoną na polsko-słowackiej granicy Przełęcz Jałowiecką Północną (998 m), na Słowacji górną częścią doliny potoku Polhoranka, znów graniczną przełęcz Głuchaczki i już po polskiej stronie potokiem Przybyłka do rzeki Koszarawa[1].

Szlaki turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski LachowiceSolniskaJałowiec – średni czas wędrówki szlakiem 3.15 h, długość trasy 7,9 km, suma różnicy wzniesień 800 m,
szlak turystyczny czerwony MędralowaPrzełęcz JałowieckaMarkowe Szczawiny – średni czas wędrówki szlakiem 2.15 h, długość trasy 8,3 km, suma różnicy wzniesień 250 m,
szlak turystyczny zielony Mędralowa – Przełęcz Jałowiecka – Babia Góra – średni czas wędrówki szlakiem 3.00 h, długość trasy 9000 m, suma różnicy wzniesień 950 m,
szlak turystyczny żółty Czerniawa Sucha – Jałowiec – Przełęcz Przysłop – średni czas wędrówki szlakiem 2.45 h, długość trasy 9000 m, suma różnicy wzniesień 780 m,
szlak turystyczny czarny Zawoja Czatoża – Przełęcz Jałowiecka – średni czas wędrówki szlakiem 0.30 h, długość trasy 2500 m, suma różnicy wzniesień 280 m,

(na podstawie przewodnika turystycznego[4]).

Baza noclegowa[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  2. Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.
  3. a b Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
  4. Krzywda Piotr: Grupa Babiej Góry, Policy i Jałowca. Przewodnik turystyczny. Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa, 2001