Pasta do zębów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pasta do zębów – substancja, która rozprowadzana przy pomocy szczoteczki do zębów służy do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej. Jest jednym z najczęściej występujących produktów w domach.

Działa poprzez usuwanie z powierzchni zębów i dziąseł zanieczyszczeń i nalotów o zróżnicowanym składzie chemicznym, głównie płytki nazębnej. Stanowi długotrwałą ochronę przeciwpróchniczą. Zapewnia estetyczny i ładny wygląd zębów oraz świeży oddech. Zapobiega chorobom przyzębia.

Skład pasty do zębów[edytuj]

Współczesna pasta do zębów
Pasta do zębów pod mikroskopem (powiększenie 100x, 200x, 400x i 600x)

Fluor występuje w postaci następujących związków:

Jedynie aminofluorki są związkami organicznymi, pozostałe są nieorganiczne. Stare pasty zawierały tlenek magnezowy jako środek neutralizujący szkodliwe kwasy.

Zawarte w pastach związki fluoru działają przeciwpróchniczo, hamując rozwój enzymów wydzielanych przez bakterie przy zamianie węglowodanów na kwasy i zwiększając tym samym odporność szkliwa na działanie kwasów w jamie ustnej. Dodatkową cechą tych związków jest pogarszanie zdolności adhezyjnych powierzchni zęba w stosunku do bakterii (utrudnianie kolonizacji powierzchni zęba przez bakterie). Związki fluoru hamują demineralizację szkliwa, a nawet umożliwiają jego remineralizację[1].

Tubki[edytuj]

Budowa tubki pasty do zębów zawierającej więcej niż jeden kolor: 1 - przekrój poprzeczny tubki, 2 - przekrój poprzeczny wylotu, 3 - wylot tubki

Pierwsza pasta do zębów w tubce została sprzedana w roku 1896 przez firmę "Colgate & Company". W masowej sprzedaży dotychczasowe słoiki, w których sprzedawane były pasty, zostały zastąpione tubkami przez "Colgate & Company" w roku 1908[2].

Niektóre pasty do zębów po wyciśnięciu z tubki zawierają więcej niż jeden kolor. Początkowo był to chwyt reklamowy stosowany przez producentów, jednak takie rozwiązanie ma również swoje zalety, ponieważ można wówczas użyć w paście większą ilość czynnych składników, których nie dałoby się umieścić razem z uwagi na możliwość reakcji chemicznej pomiędzy nimi. W takim przypadku tubka pasty do zębów jest odpowiednio skonstruowana tak, że jej wnętrze posiada pojemniki oddzielone od siebie. Mieszanie pasty następuje dopiero przy jej wyciskaniu.

Przypisy

  1. Michał Stangret Moda na pasty bez fluoru, metrocafe.pl 14.10.2015
  2. Kalendarium koncernu Colgate-Palmolive (ang.).