Pat Walkden-Pretorius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pat Walkden-Pretorius
ilustracja
Państwo  Południowa Afryka
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1946
Bulawayo
Gra praworęczna
Zakończenie kariery 1974
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Roland Garros 4R (1967, 1968)
Wimbledon 4R (1969)
US Open 3R (1970)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 14
Roland Garros F (1967)
Wimbledon SF (1970)
US Open SF (1967)

Patricia Molly „Pat” Walkden-Pretorius, z domu Walkden (ur. 12 lutego 1946 w Bulawayo) – południowoafrykańska tenisistka do marca 1968 roku reprezentująca rodzimą Rodezję. Finalistka wielkoszlemowego turnieju French Championships w 1967 roku (obecnie French Open) w grze podwójnej, zdobywczyni Pucharu Federacji w 1972 roku w barwach Południowej Afryki.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Była bardzo uzdolnioną juniorką. Ze względów politycznych w Rodezji, które hamowały jej rozwój, podjęła decyzję o przyjęciu obywatelstwa południowoafrykańskiego, co ostatecznie nastąpiło w marcu 1968 roku.

W oficjalnych turniejach występowała od 1964 roku. Pierwszy seniorski turniej wygrała w Düsseldorfie, w lipcu 1966 roku. Triumfowała wówczas w grze podwójnej w parze z Glendą Swan. Już w trzecim roku startów doszła do finału French Championships w grze podwójnej. W parze z Annette Van Zyl odprawiła w ćwierćfinale amerykański duet Rosie Casals i Billie Jean King 6:2, 6:4. W meczu mistrzowskim nie sprostały jednak Françoise Durr i Gail Sherriff, przegrywając 2:6, 2:6. W grze pojedynczej doszła do czwartej rundy, co, jak się później okazało, było najlepszym rezultatem Pat Walkden w turniejach wielkoszlemowych w singlu.

Na pierwszy finał turniejowy w grze pojedynczej musiała czekać do lipca 1969 roku, kiedy to przegrała decydujące starcie we Frinton-On-Sea z Margaret Smith Court 2:6, 6:4, 4:6. W kolejnych latach sześciokrotnie dochodziła do meczów mistrzowskich, lecz nigdy nie udało się jej odnieść zwycięstwa.

W marcu 1972 roku podczas turnieju finałowego Pucharu Federacji rozgrywanego w Johannesburgu, w parze z inną naturalizowaną reprezentantką RPA Brendą Kirk, odniosła największy triumf w reprezentacyjnej karierze. W ćwierćfinale pokonały reprezentantki Francji: Françoise Durr i Gail Chanfreau, w półfinale Amerykanki: Sharon Walsh i Valerie Ziegenfuss, a w decydującym spotkaniu Brytyjki: Virginię Wade i Joyce Barclay-Williams.

W grze podwójnej wygrała w sumie czternaście turniejów, w tym dwanaście już w Erze Open. Ostatni raz wystąpiła na zawodowych kortach w 1974 roku, przegrywając ćwierćfinał Fed Cup z Wielką Brytanią oraz półfinał turnieju w Rzymie z Martiną Navrátilovą 1:6, 4:6.

W sumie w rozgrywkach Pucharu Federacji występowała w barwach Rodezji w latach 1966–1967, a dla Południowej Afryki w latach 1972–1974. Wygrała siedemnaście meczów, przegrywając jedenaście.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wyszła za mąż w Bulawayo w 1971 roku za Quentina Pretoriusa.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

      A, brak startu

     NH, turniej się nie odbył

     Początek Ery Open

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 Tytuły (w EO) Z–P (w EO)
Australian Open A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open 2R 3R 3R 4R 4R 3R 2R A 3R 3R A 0 / 9 (0 / 5) 11 – 8 (5 – 5)
Wimbledon A 1R 2R 3R 3R 4R 1R A 3R 3R A 0 / 8 (0 / 5) 10 – 8 (8 – 5)
US Open A A A 1R A A 3R A A 1R A 0 / 3 (0 / 2) 2 – 3 (2 – 2)
Ranking na koniec roku Ranking nie był publikowany 0 / 20 (0 / 12) 23 – 19 (15 – 12)

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 Tytuły (w EO) Z–P (w EO)
Australian Open A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open 2R 3R QF F SF QF SF A 2R 2R A 0 / 9 (0 / 5) 17 – 8 (10 – 5)
Wimbledon A QF QF 1R 2R 1R QF A 2R 3R A 0 / 8 (0 / 5) 10 – 7 (4 – 4)
US Open A A A SF A A 2R A QF 2R A 0 / 4 (0 / 3) 8 – 4 (4 – 3)
Ranking na koniec roku Ranking nie był publikowany 0 – 21 (0 – 13) 35 – 19 (18 – 12)

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 Tytuły (w EO) Z–P (w EO)
Australian Open A A A A A A Turniej nie był rozgrywany 0 / 0 0 – 0
French Open A 2R 2R 3R 3R QF 2R A 1R A A 0 / 7 (0 / 4) 6 – 5 (4 – 2)
Wimbledon 4R 3R 3R 3R 2R 4R 3R A SF 3R A 0 / 9 (0 / 5) 13 – 9 (9 – 5)
US Open A A A A A A 3R A QF A A 0 / 2 (0 / 2) 4 – 2 (4 – 2)
0 / 18 (0 / 11) 23 – 16 (17 – 9)

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
Toyota Series Championships
WTA Doubles Championships
1971

1987
Virginia Slims Circuit
Grand Prix Series
Colgate Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 7 (0–7)[edytuj | edytuj kod]

W Erze Open 7 (0–7)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 19 lipca 1969 Frinton-On-Sea Trawiasta Australia Margaret Smith Court 2:6, 6:4, 4:6
Finalistka 2. 18 sierpnia 1969 Kitzbühel Ceglana Australia Judy Tegart 6:8, 2:6
Finalistka 3. 23 maja 1970 Lee-on-Solent Ceglana Australia Helen Gourlay 4:6, 4:6
Finalistka 4. 10 sierpnia 1970 Haverford Trawiasta Australia Margaret Smith Court 1:6, 0:6
Finalistka 5. 15 lipca 1972 Dublin Trawiasta Australia Evonne Goolagong 6:2, 1:6, 2:6
Finalistka 6. 19 maja 1973 Lee-on-Solent Ceglana Australia Evonne Goolagong 3:6, 2:6
Finalistka 7. 17 czerwca 1973 Hamburg Ceglana Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Helga Niessen Masthoff 4:6, 1:6

Gra podwójna 30 (14–16)[edytuj | edytuj kod]

Przed Erą Open 3 (2–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 10 lipca 1966 Düsseldorf Ceglana Południowa Afryka Glenda Swan Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Helga Niessen Masthoff
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Heide Orth
6:4, 6:3
Finalistka 1. 3 czerwca 1967 French Open Ceglana Południowa Afryka Annette Van Zyl Francja Françoise Durr
Australia Gail Sherriff
2:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 14 kwietnia 1968 Johannesburg Twarda Południowa Afryka Annette Van Zyl Australia Margaret Smith Court
Wielka Brytania Virginia Wade
0:6, 6:4, 7:5

W Erze Open 27 (12–15)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 5 maja 1968 Hurlingham, Londyn Ceglana Południowa Afryka Annette Du Plooy Australia Margaret Smith Court
Wielka Brytania Virginia Wade
nie rozegrano,
tytuł wspólny
Finalistka 1. 19 maja 1968 Rzym Ceglana Południowa Afryka Annette Du Plooy Australia Margaret Smith Court
Wielka Brytania Virginia Wade
2:6, 5:7
Finalistka 2. 20 lipca 1968 Hoylake Trawiasta Australia Lesley Turner Australia Margaret Smith Court
Wielka Brytania Virginia Wade
6:8, 2:6
Zwyciężczyni 2. 28 lipca 1968 Hilversum Ceglana Południowa Afryka Annette Du Plooy Holandia Astrid Suurbeek
Australia Judy Tegart
6:2, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 3. 11 sierpnia 1968 Hamburg Ceglana Południowa Afryka Annette Du Plooy Wielka Brytania Winnie Shaw
Australia Judy Tegart
6:3, 7:5
Finalistka 3. 17 października 1968 Stalybridge Twarda (hala) Australia Margaret Smith Court Stany Zjednoczone Mary-Ann Eisel
Wielka Brytania Winnie Shaw
6:2, 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 4. 26 października 1968 Perth Twarda (hala) Australia Margaret Smith Court Stany Zjednoczone Mary-Ann Eisel
Wielka Brytania Winnie Shaw
14:12, 6:4
Zwyciężczyni 5. 3 listopada 1968 Aberavon Dywanowa (hala) Australia Margaret Smith Court Stany Zjednoczone Mary-Ann Eisel
Wielka Brytania Winnie Shaw
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 6. 9 listopada 1968 Torquay Twarda (hala) Australia Margaret Smith Court Stany Zjednoczone Mary-Ann Eisel
Wielka Brytania Winnie Shaw
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 7. 23 listopada 1968 Londyn Dywanowa (hala) Australia Margaret Smith Court Stany Zjednoczone Mary-Ann Eisel
Wielka Brytania Winnie Shaw
4:6, 6:3, 6:4
Finalistka 4. 20 kwietnia 1969 Durban Twarda Południowa Afryka Annette Du Plooy Stany Zjednoczone Rosie Casals
Stany Zjednoczone Billie Jean King
3:6, 6:1, 2:6
Finalistka 5. 12 lipca 1969 Newport Trawiasta Australia Margaret Smith Court Stany Zjednoczone Mary-Ann Eisel
Wielka Brytania Winnie Shaw
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 8. 18 sierpnia 1969 Kitzbühel Ceglana Australia Judy Tegart Południowa Afryka Marianna Brummer
Południowa Afryka Anita Van Deventer
6:0, 6:3
Finalistka 6. 3 sierpnia 1969 Hilversum Ceglana Australia Helen Gourlay Australia Karen Krantzcke
Australia Kerry Melville
6:1, 4:6, 3:6
Finalistka 7. 9 maja 1970 Guildford Ceglana Australia Karen Krantzcke Australia Margaret Smith Court
Australia Judy Tegart Dalton
0:6, 9:7, 4:6
Finalistka 8. 26 lipca 1970 Cincinnati Ceglana Australia Helen Gourlay Stany Zjednoczone Rosie Casals
Francja Gail Chanfreau
10:12, 1:6
Finalistka 9. 2 sierpnia 1970 Indianapolis Ceglana Australia Helen Gourlay Stany Zjednoczone Rosie Casals
Francja Gail Chanfreau
2:6, 2:6
Finalistka 10. 16 sierpnia 1970 Toronto Ceglana Australia Helen Gourlay Stany Zjednoczone Rosie Casals
Australia Margaret Smith Court
0:6, 1:6
Finalistka 11. 24 czerwca 1972 Londyn Trawiasta Południowa Afryka Brenda Kirk Stany Zjednoczone Rosie Casals
Stany Zjednoczone Billie Jean King
7:5, 0:6, 2:6
Zwyciężczyni 9. 15 lipca 1972 Dublin Trawiasta Południowa Afryka Brenda Kirk Australia Evonne Goolagong
Australia Karen Krantzcke
6:3, 8:10, 6:2
Zwyciężczyni 10. 22 lipca 1972 Hoylake Trawiasta Południowa Afryka Brenda Kirk Australia Evonne Goolagong
Australia Helen Gourlay
tytuł wspólny, mecz
nie odbył się
Finalistka 12. 6 sierpnia 1972 Cincinnati Ceglana Południowa Afryka Brenda Kirk Australia Evonne Goolagong
Australia Margaret Smith Court
4:6, 1:6
Finalistka 13. 20 sierpnia 1972 Toronto Ceglana Południowa Afryka Brenda Kirk Australia Evonne Goolagong
Australia Margaret Smith Court
6:3, 3:6, 5:7
Finalistka 14. 27 sierpnia 1972 Haverford Trawiasta Południowa Afryka Brenda Kirk Wielka Brytania Virginia Wade
Stany Zjednoczone Sharon Walsh
6:7, 2:6
Zwyciężczyni 11. 29 lipca 1973 Cleveland Twarda Południowa Afryka Ilana Kloss Stany Zjednoczone Janice Metcalf
Stany Zjednoczone Laurie Tenney
1:6, 7:6, 6:1
Finalistka 15. 5 sierpnia 1973 Atlantic City Ceglana Południowa Afryka Ilana Kloss Stany Zjednoczone Chris Evert
Stany Zjednoczone Marita Redondo
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 12. 12 sierpnia 1973 Cincinnati Ceglana Południowa Afryka Ilana Kloss Australia Evonne Goolagong
Australia Janet Young
7:6, 3:6, 6:2

Gra mieszana 8 (2–6)[edytuj | edytuj kod]

Przed Erą Open 2 (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 17 lipca 1965 Hoylake Trawiasta Wenezuela Isaías Pimentel Australia Margaret Smith
Australia Robert Howe
1:6, 2:6
Zwyciężczyni 1. 14 kwietnia 1968 Johannesburg Twarda Australia Marty Riessen Australia Margaret Smith Court
Południowa Afryka Bob Hewitt
6:8, 6:4, 6:4

W Erze Open 6 (1–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 11 sierpnia 1968 Hamburg Ceglana Australia Malcolm Anderson Południowa Afryka Annette Du Plooy
Południowa Afryka Frew McMillan
1:6, 10:12
Finalistka 2. 10 sierpnia 1969 Hamburg Ceglana Południowa Afryka Frew McMillan Australia Judy Tegart
Stany Zjednoczone Marty Riessen
4:6, 1:6
Finalistka 3. 3 kwietnia 1970 Johannesburg Twarda Południowa Afryka Frew McMillan Australia Margaret Smith Court
Stany Zjednoczone Marty Riessen
5:7, 6:3, 5:7
Finalistka 4. 9 maja 1970 Guildford Ceglana Południowa Afryka Keith Diepraam Australia Judy Tegart Dalton
Australia Geoff Masters
3:6, 3:6
Finalistka 5. 16 kwietnia 1971 Johannesburg Twarda Australia Ray Ruffels Australia Margaret Smith Court
Australia Fred Stolle
3:6, 6:7
Zwyciężczyni 1. 17 czerwca 1973 Hamburg Ceglana Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Hans-Jürgen Pohmann Wikiprojekt:Szablony flag Brak danych
Wikiprojekt:Szablony flag Brak danych
Brak danych

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]