Patrick Battiston

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Patrick Battiston
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1957
Amnéville
Wzrost 182 cm
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
1966–1973 Talange
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1973–1980 FC Metz 181 (20)
1980–1983 AS Saint-Étienne 102 (8)
1983–1987 Girondins Bordeaux 136 (10)
1987–1989 AS Monaco 68 (0)
1989–1991 Girondins Bordeaux 71 (1)
W sumie: 558 (39)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1978–1986  Francja 56 (3)
Dorobek medalowy
III miejsce Meksyk 1986 piłka nożna
ME
I miejsce Francja 1984 piłka nożna

Patrick Battiston (ur. 12 marca 1957 w Amnéville), francuski piłkarz występujący na pozycji libero. W 1984 roku zdobył mistrzostwo Europy z reprezentacją Francji, a dwa lata później – III miejsce na Mistrzostwach Świata 1986.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jeden z najlepszych francuskich środkowych obrońców lat 80. Zaczynał karierę w prowincjonalnym klubie w Talange. Od 1973 roku przez siedem sezonów grał w FC Metz, skąd w 1980 roku przeniósł się do AS Saint-Étienne. Jego talent w pełni dojrzał pod trenerskim okiem Roberta Herbina. W 1981 roku Battiston świętował swoje pierwsze mistrzostwo Francji.

Na rok przed Euro 1984 Aimé Jacquet sprowadził go do Girondins Bordeaux. W ciągu czteroletniej współpracy z przyszłym selekcjonerem reprezentacji, Battiston mógł do swojej kolekcji trofeów dołożyć trzy tytuły mistrza kraju oraz dwa Puchary Francji.

Piąty w swojej karierze triumf w rozgrywkach ligowych zaliczył w 1988 roku w barwach AS Monaco.

Na mistrzostwach Europy w 1984 roku był jednym z najsilniejszych punktów defensywy reprezentacji Francji, która zdobyła wówczas mistrzostwo Europy. Brał udział w trzech turniejach o Puchar Świata – w 1978, 1982 i 1986 roku. Szczególnie zapamiętał Copa del Mundo 1982, kiedy w meczu półfinałowym z RFN został brutalnie sfaulowany przez niemieckiego bramkarza Haralda Schumachera, który wybił mu zęby i doprowadził do poważnych uszkodzeń głowy. Lekarze jeszcze na boisku podali zawodnikowi tlen.

Piłkarską karierę zakończył w 1991 roku, w wieku trzydziestu czterech lat.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

  • mistrzostwo Francji 1981 z AS Saint-Étienne
  • mistrzostwo Francji 1984, 1985 i 1987 oraz Puchar Francji 1986 i 1987 z Girondins Bordeaux
  • mistrzostwo Francji 1988 z AS Monaco

W reprezentacji Francji od 1977 do 1989 roku rozegrał 56 meczów i strzelił 3 bramki – mistrzostwo Europy 1984, III miejsce – Mistrzostw Świata 1986 i IV miejsce na Mistrzostwach Świata 1982 oraz start w Mundialu 1978.

Po zakończeniu kariery[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu sportowej kariery związał się z Girondins Bordeaux. W przeciwieństwie do wielu swoich kolegów z reprezentacji z 1984 roku nie poświęcił się pracy szkoleniowej. Przez całe lata 90. pracował w pionie administracyjnym klubu.

Od 2003 jest trenerem drużyny rezerw w Bordeaux.

  • 1991-95 – Francja Girondins Bordeaux, dyrektor sportowy
  • 1995-96 – Francja Girondins Bordeaux, dyrektor ds. marketingu
  • 1996-98 – Francja Girondins Bordeaux, dyrektor sportowy
  • 1998-99 – Francja Girondins Bordeaux, trener drużyny rezerw
  • 2001-02 – Francja Girondins Bordeaux, trener drugiej drużyny rezerw
  • od 2003 – Francja Girondins Bordeaux, trener drużyny rezerw

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]