Patrick Magee

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Patrick Magee
Patrick George McGee
Ilustracja
Patrick Magee (1963)
Imię i nazwisko

Patrick George McGee

Data i miejsce urodzenia

31 marca 1922
Armagh

Data i miejsce śmierci

14 sierpnia 1982
Londyn

Lata aktywności

1959-1982

Patrick Magee włść. Patrick George McGee (ur. 31 marca 1922 w Armagh, zm. 14 sierpnia 1982 w Londynie) – północnoirlandzki aktor i reżyser teatralny. Uważany za jednego z ważniejszych i wyrazistych aktorów charakterystycznych ekranów i scen brytyjskich oraz amerykańskich[1][2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Patrick George McGee pochodził z irlandzkiej klasy średniej. Urodził się jako najstarszy z pięciorga dzieci Patrica seniora – dyrektora lokalnej szkoły[3]. Już jako uczeń szkoły średniej w St Patrick's College w Armagh, wyróżniał się jako zdolny aktor szkolnych przedstawień. Od końca lat 40. zaczął stawiać swoje pierwsze profesjonalne kroki na deskach drugorzędnych teatrów irlandzkich Belfastu w repertuarze szekspirowskim. Na początku lat 50. przeniósł się do Londynu, gdzie jego kariera jako aktora scenicznego nabrała rozpędu. Jej ukoronowaniem była nagroda Tony przyznana mu w 1965 roku za rolę w sztuce Petera Weissa Męczeństwo i śmierć Jean Paul Marata przedstawione przez zespół aktorski przytułku w Charenton pod kierownictwem pana de Sade wystawianej na Brodway'u.

Debiutował epizodami w podrzędnych filmach i serialach TV w połowie lat 50., a jego nazwiska próżno szukać w napisach początkowych, tych w większości zapomnianych już produkcji. Bardzo szybko jednak zaczął występować w bardziej znanych filmach, z których dziś za najważniejsze w jego dorobku uważa się: Obłęd z 1963, Mechaniczna pomarańcza z 1971, Barry Lyndon z 1975, Rydwany ognia z 1981[4]. Na ekranie pojawiał się aż do śmierci – jego ostatni wysęp to rola w sztuce teatru TV pt. Another Flip for Dominick, którego premiera miała miejsce w grudniu 1982, już po jego śmierci.

W swojej karierze wystąpił w ponad 40 filmach i ponad 40 serialach TV[5].

Nigdy nie ukrywał, że zawsze jednak wolał scenę od ekranu[3].

Zmarł na atak serca w swoim mieszkaniu w Londynie w wieku 60-ciu lat. Notorycznie nadużywał alkoholu (z londyńskiego Royal Court Theatre został zwolniony za bycie pijanym na scenie) oraz oddawał się hazardowi. Trapiony ciągłymi kłopotami finansowymi, nierzadko przyjmował role w niskobudżetowych produkcjach[3].

W 2017 roku na ścianie domu w którym się urodził w Armagh (2 Edward Street) odsłonięto pamiątkową tablicę[1].

Filmografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • (1960) Przestępca – Barrows
  • (1963) Obłęd – Justin Caleb
  • (1963) Służący – biskup
  • (1963) Rewolwer i melonik – J. P. Spagge, Pancho
  • (1964) Seans w deszczowe popołudnie – Walijczyk
  • (1964) Zulu – mjr Reynolds
  • (1964) Maska Czerwonego Moru – Alfredo
  • (1965) Czaszka – lekarz policyjny
  • (1965) Giń, stworze, giń! – dr Henderson
  • (1968) Bitwa o Anzio – gen. Starkey
  • (1969) Ciężkie zadanie – Aleksiej
  • (1970) Najemnicy – generał
  • (1970) Cromwell – Hugh Peters
  • (1971) Król Lear – Cornwall
  • (1971) Trojańskie kobiety – Menelaos
  • (1971) Mechaniczna pomarańcza – Frank Alexander
  • (1972) Papież Joanna – mnich
  • (1972) Opowieści z krypty – George Carter
  • (1972) Młody Winston – gen. Blood
  • (1974) Luter – Hans
  • (1975) Galileo Galilei – kardynał Bellarmin
  • (1975) Barry Lyndon – Balibari
  • (1977) Telefon – gen. Strelsky
  • (1978) Porwany za młodu – Ebenezer Balfour
  • (1979) Siostry Brontë – Reverend Brontë
  • (1980) Gruby szlif – Ernst Mueller
  • (1981) Rydwany ognia – lord Cadogan
  • (1981) Czarny kot – prof. Miles

i in.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

  • W 1958 roku poślubił Belle Sherry z którą miał bliźnięta: Marka i Caroline (ur. 1961). W związku tym pozostawał aż do swojej śmierci[6].
  • W połowie lat 70. był zaangażowany w działalność społeczno-polityczną, m.in. w walkę z apartheidem[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Micheal McKenna: Celebrated Armagh actor Patrick Magee to be honoured with Blue Plaque (ang.). W: armaghi.com [on-line]. 2017-07-10. [dostęp 2022-06-19].
  2. Katz, Nolen...,
  3. a b c d A drunk, gambler and hell-raiser, but a towering acting talent ... remembering Patrick Magee (ang.). W: Belfast Telegraph [on-line]. 2017-07-28.
  4. Patrick Magee, British Actor, Won a Tony for "Marat/Sade" (ang.). W: The New York Times [on-line]. 1982-08-16. [dostęp 2022-06-19].
  5. Patrick Magee (ang.). W: IMDb [on-line]. [dostęp 2022-06-19].
  6. Patrick Magee (ang.). W: Time&Note [on-line]. [dostęp 2022-06-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ephraim Katz, Ronald Dean Nolen: The Film Encyclopedia. Wyd. 7. New York: Collins Reference, 2012, s. 942. ISBN 978-0-06-202615-6. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]