Patty Pravo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Patty Pravo
Ilustracja
Pravo podczas występu w 2013 roku
Imię i nazwisko

Nicoletta Strambelli

Data i miejsce urodzenia

9 kwietnia 1948[1]
Wenecja, Włochy

Gatunki

pop, pop-rock, chanson

Zawód

piosenkarka

Aktywność

od 1966

Wydawnictwo

RCA Italiana, Philips, Sony Music, Warner Music Group

Strona internetowa

Patty Pravo (właśc. Nicoletta Strambelli) – włoska piosenkarka pop, urodzona w Wenecji w 1948 roku. Czas największej popularności wokalistki przypada na drugą połowę lat 60. i lata 70. XX wieku. Do jej największych przebojów zalicza się utwory "La bambola" (1968), "Pazza idea" (1973), "Pensiero stupendo" (1978) oraz "...E dimmi che non vuoi morire" (1997). Uczestniczyła w konkursie Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo 10 razy, zdobywając na nim do tej pory 3 nagrody krytyków. Pravo jest w czołówce włoskich artystów, którzy sprzedali najwięcej płyt - łączną sprzedaż jej nagrań szacuje się na 110 milionów egzemplarzy[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczała do szkoły muzycznej im. Benedetto Marcellego w Wenecji[3]. Mając 15 lat opuściła rodzinny dom i wyjechała na krótko do Londynu, a następnie przeprowadziła się do Rzymu. Tam zaczęła pracować jako piosenkarka w klubie nocnym o nazwie Piper Club. W 1966 roku nagrała pierwszy utwór, włoski cover "But You're Mine" z repertuaru Sonny & Cher o tytule "Ragazzo triste" ("Smutny chłopak"), który spotkał się z popularnością. W 1968 nagrała jeden ze swoich największych przebojów, "La bambola" ("Lalka"), który utrzymywał się na miejscu 1. we Włoszech przez 6 tygodni[4] i trafił na zestawienia w kilku innych europejskich krajach[5]. Debiutancka płyta Patty ukazała się w tym samym roku i także odniosła duży sukces, docierając do 1. miejsca na liście sprzedaży we Włoszech[6]. Ten sam rok przyniósł kolejne przebojowe single, m.in. "Gli occhi dell'amore" ("Oczy miłości") oraz "Tripoli 1969", a w kolejnych latach wylansowała "Il paradiso" ("Raj", 1969) i "La spada nel cuore" ("Miecz w sercu", 1970). Z tą ostatnią piosenką wystąpiła na Festiwalu w San Remo w duecie z Little Tonym, zajmując 5. miejsce[7]. Nagrała kolejne albumy, w tym Concerto per Patty (1969), Patty Pravo (1970), Di vero in fondo (1971), które uplasowały się w top 10 we Włoszech[8][9][10]. Jej płyta Bravo Pravo zawierała następny duży przebój "Tutt'al più".

Pravo podczas występu w 1969 roku

W roku 1973 wydała jeden ze swoich największych przebojów, "Pazza idea" ("Szalony pomysł"), który był numerem 1 we Włoszech przez 9 tygodni i wszedł na listy także w Belgii i Holandii[11]. Kolejne albumy, Pazza idea (1973) i Mai una signora (1974) także dotarły do miejsca 1.[12][13] Współpracowała z greckim muzykiem Vangelisem nad swoją płytą Tanto (1976)[14], a następnie wylansowała kolejny duży hit "Tutto il mondo è casa mia" ("Cały świat to mój dom"). W 1978 roku wystąpiła w kontrowersyjnym włoskim programie Stryx u boku Amandy Lear i Grace Jones. Wykonywała tam piosenki z albumu Miss Italia, który zawierał jeden z jej największych przebojów, "Pensiero stupendo" ("Wspaniała myśl", #2 we Włoszech[15]).

Na początku lat 80. Pravo wyjechała do USA, a w 1982 roku wyszła za mąż[16]. W roku 1984 występowała we włoskim programie rozrywkowym, Premiatissima, i zdobyła swoją pierwszą nagrodę krytyków na Festiwalu w San Remo za utwór "Per una bambola" ("Dla lalki")[7]. Kolejna próba udziału w tym festiwalu, w 1987 roku, jednak zakończyła się dla niej skandalem, kiedy to utwór "Pigramente signora" ("Leniwa pani") został uznany za plagiat[17]. W latach 80. nastąpił spadek zainteresowania artystką[18] i żaden z wydanych przez nią wówczas albumów nie podbił list przebojów, choć płyta Oltre l'Eden... (Więcej niż Eden...) z 1989 roku spotkała się z pozytywnymi opiniami krytyków[19].

W 1992 roku została aresztowana za posiadanie haszyszu[20]. Dwa lata później wyjechała do Chin, gdzie nagrała swój kolejny album Ideogrammi (1994), inspirowany chińską muzyką i kulturą. W 1995 roku ponownie wystąpiła na festiwalu w San Remo, jednak proponowana przez nią piosenka "I giorni dell'armonia" ("Dni harmonii") nie spotkała się z sukcesem[7]. Już 2 lata później powróciła do San Remo z utworem "...E dimmi che non vuoi morire" ("...I powiedz mi, że nie chcesz umierać"), który zajął 8. miejsce w konkursie i zdobył nagrodę krytyków[7]. Piosenka okazała się też sukcesem komercyjnym i jednym z największych hitów w karierze, docierając do 2. miejsca listy przebojów we Włoszech[21], a koncertowy album Bye Bye Patty z 1997 roku był jej pierwszym od niemal dwudziestu lat, który trafił do pierwszej dziesiątki włoskiej listy sprzedaży[22]. Następna płyta studyjna Notti, guai e libertà (Noce, kłopoty i wolność) z 1998 roku również dotarła do top 10 listy sprzedaży we Włoszech i uznawana jest za jedną z najlepszych w dorobku Patty.

W roku 2000 artystka wydała album Una donna da sognare (Kobieta marzeń), który dotarł do miejsca 6. we Włoszech[23] i zawierał hit o tym samym tytule. Płyta Radio Station (2002) również cieszyła się sukcesem komercyjnym i zawierała utwór "L'immenso" zgłoszony na San Remo. W 2004 roku Pravo wydała awangardowy w brzmieniu album Nic-Unic, z przebojem "Che uomo sei" ("Jaki z ciebie człowiek"), a w 2007 roku ukazała się płyta Spero che ti piaccia... Pour toi (Mam nadzieję, że ci się podoba... Dla ciebie), będąca hołdem dla Dalidy. Następnie opublikowała swoją pierwszą biografię o tytule Bla, bla, bla... i nagrała nową wersję piosenki "La bambola" z okazji jej 40-lecia.

W 2009 i 2011 roku znów brała udział w festiwalu w San Remo, z piosenkami "E io verrò un giorno là" ("Będę tam pewnego dnia") oraz "Il vento e le rose" ("Wiatr i róże"), jednak bez powodzenia[7][24]. W 2012 roku nagrała piosenkę "Com'è bello far l'amore" ("Jak pięknie jest się kochać") do filmu pod tym samym tytułem, która zdobyła włoskiego Złotego Globa (Globo d'oro)[25]. W 2016 roku wystąpiła na festiwalu w San Remo z utworem "Cieli immensi" ("Ogromne nieba"), który okazał się jednym z jej największych triumfów na festiwalu, plasując się na 6. miejscu i wygrywając nagrodę krytyków[26]. Piosenka okazała się także hitem na listach przebojów, a nowy album Eccomi (Oto ja) zadebiutował w pierwszej dziesiątce listy sprzedaży[27].

W 2019 roku Pravo po raz 10. wzięła udział w konkursie na San Remo, z utworem "Un po' come la vita" ("Trochę tak jak życie"), w którym towarzyszył jej piosenkarz Briga. Para zajęła jednak zaledwie 21. miejsce[28]. Piosenka promowała nowy album Patty, zatytułowany Red.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Występy na festiwalu w San Remo[edytuj | edytuj kod]

  • 1970: "La spada nel cuore" (oraz Little Tony) – 5. miejsce
  • 1984: "Per una bambola" – 10. miejsce i nagroda krytyków
  • 1987: "Pigramente signora" – 20. miejsce
  • 1995: "I giorni dell'armonia" – 20. miejsce
  • 1997: "...E dimmi che non vuoi morire" – 8. miejsce i nagroda krytyków
  • 2002: "L'immenso" – 16. miejsce
  • 2009: "E io verrò un giorno là"
  • 2011: "Il vento e le rose"
  • 2016: "Cieli immensi" – 6. miejsce i nagroda krytyków
  • 2019: "Un po' come la vita" (oraz Briga) – 21. miejsce

Autobiografie[edytuj | edytuj kod]

  • 2007: Bla, bla, bla...
  • 2017: La cambio io la vita che...

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Patty Pravo - IMDb. www.imdb.com. [dostęp 2011-02-06]. (ang.).
  2. Paolo Ferrari: Pensiero stupendo, Patty Pravo in concerto in un club. [w:] La Stampa [on-line]. www.lastampa.it, 2014-02-25. [dostęp 2016-03-01]. (wł.).
  3. Patty Pravo. www.europopmusic.eu. [dostęp 2009-10-14]. (ang.).
  4. Dario Salvatori: Storia dell'Hit Parade. Gramese, 1989. ISBN 88-7605-439-1.
  5. Patty Pravo - La bambola. italiancharts.com. [dostęp 2019-02-20]. (ang.).
  6. Hit Parade Italia - ALBUM 1968. www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2009-10-13]. (wł.).
  7. a b c d e Patty Pravo Festival di Sanremo 2006 - Festivaldisanremo.com - Il sito Indipendente sul Festival di Sanremo. www.festivaldisanremo.com. [dostęp 2016-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-14)]. (wł.).
  8. Hit Parade Italia - ALBUM 1969. www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2009-10-13]. (wł.).
  9. Hit Parade Italia - ALBUM 1970. www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2009-10-13]. (wł.).
  10. Hit Parade Italia - ALBUM 1971. www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2009-10-13]. (wł.).
  11. Patty Pravo - Pazza idea. italiancharts.com. [dostęp 2019-02-20]. (ang.).
  12. Hit Parade Italia - ALBUM 1973. www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2009-10-13]. (wł.).
  13. Hit Parade Italia - ALBUM 1974. www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2009-10-13]. (wł.).
  14. Patty Pravo - Tanto. www.vangelismovements.com. [dostęp 2016-02-27]. (ang.).
  15. PENSIERO STUPENDO. www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2009-10-13]. (wł.).
  16. Patty Pravo: dopo i fischi italiani un marito americano. [w:] La Domenica del Corriere [on-line]. www.pattypravo.net, 1982-09-18. [dostęp 2016-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-22)]. (wł.).
  17. Festival di Sanremo - L'Anno 1987. www.festival.vivasanremo.com. [dostęp 2016-02-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-06)]. (wł.).
  18. Aurelio Pasini: Patty Pravo | Biography & History | AllMusic. www.allmusic.com. [dostęp 2016-03-01]. (ang.).
  19. Patty Pravo, Massimo Cotto: Bla, bla, bla.... Mediolan, Włochy: Mondadori, 2007, s. 125. ISBN 978-88-04-57015-8.
  20. Raffaela Carretta, Giulia Cerasoli: Due milioni di italiani fumano hashish. Finiranno... tutti in carcere?. [w:] Epoca [on-line]. www.pattypravo.net, 1992-06-10. [dostęp 2016-02-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-22)]. (wł.).
  21. E DIMMI CHE NON VUOI MORIRE. www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2009-10-13]. (wł.).
  22. Hit Parade Italia - ALBUM 1997. www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2009-10-13]. (wł.).
  23. Patty Pravo – Una donna da sognare. italiancharts.com. [dostęp 2011-02-06]. (ang.).
  24. Giorgia Iovane: Sanremo 2011, Al Bano e Patty Pravo eliminati alla seconda serata. www.televisionando.it, 2011-02-17. [dostęp 2016-02-29]. (wł.).
  25. Giancarlo Passarella: Mistero stupendo, nasce un poco strisciando: ma c'era Patty Pravo a ritirare il suo Globo d'Oro?. www.musicalnews.com, 2012-07-05. [dostęp 2016-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-08)]. (wł.).
  26. Sanremo 2016, la classifica completa e gli altri premi. www.ilmattino.it, 2016-02-14. [dostęp 2019-02-21]. (wł.).
  27. Classifica settimanale WK 7 (dal 12.02.2016 al 18.02.2016). www.fimi.it. [dostęp 2016-03-01]. (wł.).
  28. Alessandro Alicandri: Sanremo 2019: cantanti, canzoni e vincitore del 69o festival della canzone italiana. www.sorrisi.com, 2019-02-10. [dostęp 2019-02-20]. (wł.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]